Igor Michaliszyn

Michaliszyn rozpoczął zawodową karierę w mieszanych sztukach walki w 2015 roku. Zadebiutował 11 września podczas gali Gladiators of the Cage 2 w Krakowie, gdzie w pojedynku w kategorii lekkiej pokonał Sebastiana Świdra przez techniczny nokaut w drugiej rundzie^[9]. W kolejnym występie, 2 marca 2016 roku na gali Spartan Fight 2 w Chorzowie, zwyciężył Mykhaito Hyelię przez poddanie duszeniem zza pleców w pierwszej rundzie^[10]. 6 sierpnia tego samego roku podczas Spartan Fight 4 w Bielsku-Białej pokonał jednogłośną decyzją sędziów Radosława Tarnawę^[11]. Rok 2016 zakończył zwycięstwem nad Piotrem Wróblewskim na gali Spartan Fight 6 w Płocku, poddając rywala trójkątem w drugiej rundzie^[12].

W kwietniu 2017 roku zadebiutował w kategorii półśredniej^[13]. 28 kwietnia na gali Victory FC League 4 w Raciborzu poniósł pierwszą zawodową porażkę, przegrywając jednogłośną decyzją z Danielem Skibińskim^[14]. Po tym pojedynku wystąpił w organizacji Fight Exclusive Night. 12 sierpnia 2017 roku na gali FEN 18: Summer Edition w Koszalinie zmierzył się z Tomaszem Romanowskim^[15]. Michaliszyn zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów, odnosząc piąte zwycięstwo w zawodowej karierze^[16].

Po zwycięstwie nad Romanowskim Michaliszyn powrócił do rywalizacji w regionalnych organizacjach. 5 lipca 2019 roku podczas gali Rocky Warriors Cartel 3 w Gdyni poniósł drugą porażkę w karierze, przegrywając przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Lomem-Alim Nalgijewem^[17]. W następnym pojedynku, 22 lutego 2020 roku na gali Rocky Warriors Cartel 4 w rodzinnej Dąbrowie Górniczej, pokonał Dawita Chuciszwilego przez techniczny nokaut po ciosach w pierwszej rundzie^[18]. 31 lipca 2020 roku na gali Rocky Warriors Cartel 5 w Mrągowie zwyciężył jednogłośną decyzją Piotra Danelskiego^[19].

9 kwietnia 2021 roku Michaliszyn wystąpił na gali EFM Show 1: Różański vs. Pasternak w Łodzi, gdzie zmierzył się z reprezentującym Bułgarię Georgim Valentinowem^[20]. Polak zwyciężył przez poddanie duszeniem gilotynowym w pierwszej rundzie, odnosząc ósme zwycięstwo w zawodowej karierze^[21].

W 2022 roku związał się z Konfrontacją Sztuk Walki^[5]. W debiucie dla największej polskiej organizacji wystąpił 26 lutego na gali KSW 67: De Fries vs. Stosič w Warszawie, gdzie w pojedynku zakontraktowanym w umownym limicie wagowym zmierzył się z Idrysem Amiżajewem^[22]. Michaliszyn zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie, kończąc walkę po 1 minucie i 6 sekundach^[23].

22 kwietnia 2023 roku podczas gali XTB KSW 81: Bartosiński vs. Szczepaniak w Tomaszowie Mazowieckim zmierzył się z Krystianem Bielskim^[24]. Michaliszyn zakończył pojedynek w drugiej rundzie, zwyciężając przez techniczny nokaut po ciosach łokciami^[25].

11 maja 2024 roku na gali XTB KSW 94: Bartosiński vs. Michaliszyn w Ergo Arenie otrzymał szansę walki o mistrzostwo KSW w wadze półśredniej. Do pojedynku z Adrianem Bartosińskim przystąpił w krótkim terminie, zastępując pierwotnie wyznaczonego Andrzeja Grzebyka^[26]. Walka zakończyła się w trzeciej rundzie zwycięstwem Bartosińskiego przez poddanie balachą na kolano. Dla Michaliszyna była to pierwsza porażka przez poddanie oraz trzecia przegrana w zawodowej karierze^[27].

Po porażce z Bartosińskim Michaliszyn powrócił do rywalizacji już trzy miesiące później. 24 sierpnia 2024 roku na gali KSW 97: Bajor vs. Scheffel w Tarnowie zmierzył się z Otonem Jasse. Pojedynek odbył się w kategorii średniej, stanowiąc debiut Michaliszyna w tej wadze^[28]. Polak zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów, wygrywając wszystkie trzy rundy według punktacji 30–27^[29].

16 listopada 2024 roku podczas jubileuszowej gali XTB KSW 100: Khalidov vs. Bartosiński w Gliwicach powrócił do kategorii półśredniej. Jego przeciwnikiem był Madars Fleminas^[30]. Po trzech rundach Polak ponownie zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów, stosunkiem punktowym 29–28^[31].

26 kwietnia 2025 roku na gali XTB KSW 105: Bartosiński vs. Grzebyk 2 Michaliszyn zmierzył się z Arturem Szczepaniakiem^[32]. Pojedynek zakończył się w pierwszej rundzie. Szczepaniak zwyciężył przez techniczny nokaut po kombinacji wysokiego kopnięcia i ciosów, zadając Michaliszynowi czwartą zawodową porażkę^[33].