Igor Romanow
| Игорь Константинович Романов | |
 | |
 | |
| książę krwi imperatorskiej | |
| Dynastia | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Rodzeństwo | |
| Odznaczenia | |
  | |
Igor Konstantynowicz Romanow (ros. Игорь Константинович Романов, ur. 29 maja 1894 w Pawłowsku, zm. 18 lipca 1918 k. Ałapajewska) – rosyjski książę krwi imperatorskiej, syn wielkiego księcia Konstantego i jego żony Elżbiety, księżniczki altenburskiej.
Służył w armii, ukończył Korpus Paziów, został sztabsrotmistrzem huzarskiego pułku lejbgwardii, w 1915 mianowano go Flügeladjutantem. Po rewolucji październikowej wraz z innymi książętami został zesłany do Wiatki, później Jekaterynburga, a stamtąd do Ałapajewska. W nocy na 18 lipca 1918 wraz z rodziną został zamordowany przez bolszewików w szybie kopalni. W październiku 1918 jego zwłoki zostały odkryte przez Białą Armię i przewiezione na Syberię, a następnie do Chin, gdzie w kwietniu 1920 zostały pochowane. 1 listopada 1981 Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji uznał go wraz z innymi ofiarami mordu carskiej rodziny za męczennika za wiarę i kanonizował.