Ihor Pawluk

Ihor Pawluk
Ігор Зиновійович Павлюк
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1967
Użowa

Narodowość

ukraińska

Dziedzina sztuki

literatura

Ihor Pawluk (ukr. І́гор Зино́війович Павлю́к, ur. 1 stycznia 1967 w Użowej (ukr. Ужова) na Wołyniu) – poeta, pisarz, naukowiec, doktor nauk humanistycznych w zakresie komunikacji społecznej[1], profesor[2].

Laureat Narodowej Nagrody Szewczenki „Zaliznyj Mamaj”[3], krajowej nagrody literackiej imienia Hryhorijа Skoworodу, międzynarodowej nagrody literacktej imienia Nikołaja Gogola „Triumph”, nagrody angielskiego PEN Clubu[4][5], Laureat Szwajcarskiej Nagrody Literackiej[6], i innych.

Życiorys

Matka pisarza zmarła dziesięć dni po jego narodzinach. Chłopiec był wychowywany przez dziadków – wysiedleńców z Chełmszczyzny[7][8].

Z wyróżnieniem ukończył szkołę średnią w Dorosyniach (ukr. Доросині). Studiował w Wyższej Inżynieryjno-Budowlanej Akademii Wojskowej w Leningradzie, którą porzucił na drugim roku, kiedy zaczął pisać wiersze. Rezygnacja z nauki w tej uczelni pociągnęła za sobą konieczność odbycia uciążliwej służby wojskowej w odległych rejonach tajgi zabajkalskiej, gdzie wraz z więźniami zajmował się budową dróg[9].

W latach 1986–1987 był korespondentem rejonowej gazety w Kiwercach na Wołyniu. W 1987 roku rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie im. Iwana Franki we Lwowie, które z wyróżnieniem ukończył w 1992 roku.

Po zakończeniu studiów pracował przy czasopismach o charakterze religijnym; prowadził również audycje radiowe. W latach 1993–2004 był pracownikiem naukowym w Centrum Badań Czasopism Biblioteki Naukowej we Lwowie. W międzyczasie prowadził wykłady na lwowskim Uniwersytecie im. Iwana Franki, był starszym pracownikiem naukowym Instytutu Frankoznawstwa tej samej uczelni, a także profesorem Akademii Ostrogskiej w Ostrogu na Wołyniu.

Ihor Pawluk był uczestnikiem wielu międzynarodowych festiwali i spotkań literackich poświęconych ludności wołyńskiej, jak również ukraińskim pisarzom i poetom, m.in. w Estonii, Gruzji, Rosji, Białorusi, Polsce, Turcji oraz Irlandii, Stanach Zjednoczonych, Anglii.

Obecnie jest pracownikiem naukowym Sekcji Literatury Ukraińskiej XX wieku w Instytucie Literatury im. Tarasa Szewczenki Ukraińskiej Akademii Nauk w Kijowie, a także profesorem Uniwersytetu Iwana Franki we Lwowie. Jest również członkiem zespołów redakcyjnych czasopism dotyczących literatury i sztuki: „Teren”, „Zołota Pektoral”, „Dzwin”, „Ukrajinśka literaturna hazeta”.

Twórczość

Ihor Pawluk z fajką - portret wyk. Zbigniew Kresowaty

Ihor Pawluk jest autorem ponad 2000 publikacji w różnych czasopismach i wydaniach naukowych oraz 50 książek[10], wśród których można wyróżnić:

Poezję

  • Ostrowy junosti (Wyspy młodości, 1990);
  • Netutesznij witer (Nietutejszy wiatr, 1993);
  • Hołos dennogo misiacia (Głos dziennego księżyca, 1994);
  • Sklana korczma (Szklana karczma, 1995);
  • Alerhija na wicznist' (Alergia na wieczność, 1999);
  • Stychija (Żywioł, 2002);
  • Czołowicze worożinnia (Męska wróżba, 2002);
  • The angel (or) English language? (wiersze Ihora Pawluka w języku angielskim, 2004);
  • Liryka (Płyta CD z wierszami Ihora Pawluka w wykonaniu Narodowego Artysty Ukrainy Swiatosława Maksymczuka, 2004);
  • Bunt swiaczenoji wody (Bunt wody święconej, 2005);
  • Magma (Magma, 2005);
  • Bunt (Bunt, 2006);
  • Kamerton (Kamerton, 2007);
  • Liryka (Liryka, 2008);
  • Ukrajina w dymu (Ukraina w dymie, 2009);
  • Stratosfera (Stratosfera, 2010);
  • Catching Gossamers / Łowlaczy osinni pawutynky (Łapiąc jesienne pajęczynki, 2011).
  • Ispoved poslednewo wolhwa (Исповедь последнего волхва) (Spowiedź ostatni czarodziej, Petersburg, 2012);
  • Męskie wróżby (Czołowicze worożinnia) (Przekład na język polski i przedmowa Tadeusza Karabowicza, obraz na okładce Zbigniew Ikona Kresowaty), Wydawnictwo Episteme, Lublin, 2013)[11];
  • Pogonich (Woźnica, 2014); (książka liryczny poeta rosyjskiego Jewgienija Chigrina, przekład na język ukraiński Igorа Pawlukа. Przedmowa Jewgienija Reinа, Igorа Pawlukа. Kijów).
  • A Flight over the Black Sea / Polit nad Czornym morem (Lot nad Morzem Czarnym, Londyn: Waterloo Press, 2014); Wiersze Ihora Pawluka angielski tłumaczenie z ukraińskiego Steven Komarnicki, przedmowa do książki napisanej: laureat Literackiej Nagrody Nobla w 2012 roku Mo Yan, Naomi Foyl, Steven Komarnicki, Dmitrij Drozdovskii.
  • Magma polésien (Poleska magma); Tomik wierszy Ihora Pawluka w przekładzie na język francuski, Rouen, 2015.
  • Arthania / Arthania (Arthania), (USA: Dorrance Publishing Company, 2020). Wiersze Ihora Pawluka angielski tłumaczenie z ukraińskiego Jurij Lazirko, przedmowa do książki napisanej: laureat Literackiej Nagrody Nobla w 2012 roku Mo Yan[12].

Wiersze Ihora Pawluka są publikowane w takich czasopismach, jak „The Apple Valley Review” (Volume 7, Number 2 (Fall 2012))[13], „Muddy River Poetry Review”[14], „Asymptote”[15], „Gold Dust” (Issue 23)[16], „The Adirondack Review”[17], „The Recusant”[18], „Metamorphoses”[19]. «Litieraturnaja gazieta» wydrukowała wybór wierszy Ihora Pawluka w przekładzie na język rosyjski[20], w polskich czasopismach «Radostowa», «Metafora», «Okolica Poetów», «Horyzont».

Proza

  • Biografia drzewa plemienia poetów (Biohrafija derewa płemeni poetiw, 2003), czyta Narodowy Artysta Ukrainy Hryhorij Szumejko;
  • Zakazany kwiat (Zaboronenyj cwit, 2007);
  • Na zewnątrz (Poza zonoyu, 2012);
  • Rosnące diamenty (Vyroshchuvannya almaziv, 2016);
  • Bohojednannia. Zapiski poety Ihora Pawluka. Księga pierwsza (2023), ISBN 978-966-441-755-3;
  • Bohojednannia. Zapiski poety Ihora Pawluka. Księga druga (2024), ISBN 978-966-441-793-5.
  • «Cultivating diamods: Novel and poems. – USA: Buster Bodhi Press, LLC, 2026. – 154 p.»[21],[22], ISBN 979-899-915-045-5
  • «Pavlyuk Ihor. Written Under Fire: A Ukrainian Poet's Diary. — USA: Buster Bodhi Press, 2026. — 324 p.»[23], ISBN 979-899-915-048-6

Trylogia „Mezozoj”

  • Mezozoj (2018);
  • Bug (2020);
  • Vacuum (Vakum, 2022);

Dramat

  • But. Historia Ukrainy w poetyckich dramatach (Бут. Історія України у драматичних поемах, 2024)[24], ISBN 978-966-372-910-7;
  • Głód i miłość. Poetycka dramaturgia (Голод і любов. Поетична драматургія, 2026)[25], ISBN 978-966-372-979-4.

Monografie naukowe

  • Myteć-Włada-Presa: istoryko-typołohicznyj analiz (Artysta-Władza-Prasa: analiza historyczno-typologiczna, 1997);
  • Ukrajińśka łehalna presa Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Ukraińska legalna prasa Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1939, 1941-1944, 2001);
  • Anotowanyj pokażczyk „Ukrajinśki czasopysy Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Indeks bibliograficzny: „Ukraińskie czasopisma Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia (1917-1939), 1997);
  • Diahnostyka i prohnostyka brechni: ekskursy w teoriju kwazikomunikaciji (Diagnostyka i prognostyka kłamstwa: ekskursy w teorię kwazikomunikacji,2003);
  • Ukrajinśka presa Wołynśkoji obłasti 1939-1941, 1944-1920 (Ukraińska prasa obwodu wołyńskiego 1939-1941, 1944-2000, 2004);
  • Chrestomatija ukrajinśkoji łehalnoji presy Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Chrestomatia ukraińskiej prasy legalnej Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1939, 1941-1944, wspólnie z Mykołą Martyniukiem, 2005);
  • Pyśmennyky u presi: ukrajinśkomownyj kulturno-informacijnyj prostir Polissia, Chołmszczyny, Pidliaszszia 1917-1944 ta Wołyni 1917-2000 (Pisarze w prasie: ukraińskojęzyczna przestrzeń kulturalno-informacyjna Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1944 oraz Wołynia 1917-2000, 2010).

Twórczość dla dzieci

  • Sztuka teatralna dla dzieci Litajuczyj kazan (Latający baniak, 2003).

Nagrody

Przypisy

  1. ↑ The National Academy of Sciences of Ukraine, Павлюк Ігор Зиновійович, 2022.
  2. ↑ Науковцям Університету присвоєно вчені звання
  3. 1 2 Narodna Szewczenkiwśka premija wruczyła Zaliznych Mamajiw. 2008-03-18. [dostęp 2012-09-10]. (ukr.).
  4. ↑ English PEN’s world bookshelf. [dostęp 2014-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-13)].
  5. ↑ The best of the World Bookshelf. [dostęp 2015-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-22)].
  6. 1 2 Szwajcarska Nagroda Literacka.
  7. ↑ Ігор Павлюк: «Шкода, що моя вітчизна − не вітчизна моїх дітей»
  8. ↑ Ігор Павлюк: «Був я таким собі другом Мауглі − Івасиком Телесиком...»
  9. ↑ Jewhenija Kononenko: Ihor Pawluk: u poeta maje buty Bijohrafija z wełykoji litery. 2007-01-19. [dostęp 2012-09-10]. (ukr.).
  10. ↑ Książki Ihora Pawluka.
  11. ↑ Prezentacja książki Igora Pavlyuka «Męskie wróżby».
  12. ↑ Ihor Pavlyuk. Arthania: Selected poems.
  13. ↑ HORSES IN MASKS.
  14. ↑ Two Poems by Ihor Pavlyuk, translated from the Ukrainian by Steve Komarnyckyj.
  15. ↑ Mussel.
  16. ↑ A Flight Over the Black Sea. Istanbul. The Return.
  17. ↑ Two Poems. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-23)].
  18. ↑ The Old Water Flows.
  19. ↑ The Bread of Childhood.
  20. ↑ Łaskowyj syn prirody.
  21. ↑ Ihor Pavlyuk. Cultivating Diamonds
  22. ↑ Cultivating diamonds: metaphysics, war, and the cost of genius
  23. ↑ Written Under Fire: A Ukrainian Poet's Diary Paperback — May 11, 2026 by Ihor Pavlyuk (Author)
  24. ↑ Ігор Павлюк. «Бут. Історія України у драматичних поемах»
  25. ↑ Нова книга Ігоря Павлюка «Голод і любов»
  26. ↑ Neglected literary cultures highlighted in English PEN’s awards for translation.

Bibliografia

  • O. Puchonśka, Tworczist’ Ihoria Pawluka: probłematyka ta tropika, Łuck, 2010.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.