Illa Kowtun
![]() Illa Kowtun (2022) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Illa Jurijowycz Kowtun | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
10 sierpnia 2003 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Illa Jurijowycz Kowtun (ukr. Ілля Юрійович Ковтун; ur. 10 sierpnia 2003 w Czerkasach[1]) – ukraiński gimnastyk sportowy, srebrny medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024 i uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020[1], 2-krotny medalista Mistrzostw świata w wieloboju, 7-krotny Mistrz Europy. Od 2026 roku reprezentuje barwy Chorwacji.
Kariera juniorska
W lutym 2018, Illa Kowtun startował w zawodach Pucharu Prezydenta w Ałmatach, podczas których zajął 2. miejsce w wieloboju indywidualnym juniorów z łączną notą 74,200[2]. Na początku sierpnia, brał udział w Mistrzostwach Europy juniorów, podczas których zdobył złoty medal na poręczach symetrycznych z notą 14,000. W konkurencji wieloboju drużynowego, kadra Ukrainy zajęła 5. miejsce[3].
Pod koniec marca 2019, Kowtun zdobył złoto w wieloboju indywidualnym podczas corocznego turnieju o puchar Stiełły Zacharowej w Kijowie, zdobywając łączny wynik 79,700. W finałach na przyrządach, zdobył pięć srebrnych medali na koniu z łękami, kółkach, poręczach, drążku i w skoku oraz zajął 6. miejsce w ćwiczeniach wolnych[4].
Pod koniec kwietnia, zajął 2. miejsce w wieloboju podczas zawodów sprawdzających i przygotowawczych do Igrzysk Europejskich w Mińsku. Zdobył również złote medale na koniu z łękami i drążku oraz srebro na poręczach[5].
W czerwcu, zdobył brązowy medal w wieloboju indywidualnym z notą 80,264 podczas Mistrzostw świata juniorów w węgierskim Győr[6]. Zajął również 4. miejsce na poręczach i 6. w ćwiczeniach na koniu z łękami. W konkurencji drużynowej, ukraińska kadra znalazła się na 2. miejscu, zdobywając srebrny medal[7].
Na początku sierpnia, zdobył tytuł mistrza wieloboju indywidualnego podczas Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy w Baku. W finałach na przyrządach, wygrał złote medale w ćwiczeniach na poręczach i drążku oraz srebro w ćwiczeniach wolnych[8].
W grudniu 2020, zdobył złote medale w wieloboju indywidualnym i drużynowym podczas Mistrzostw Europy juniorów[9][10][11]. W finałach na przyrządach, zdobył kolejne trzy tytuły na koniu z łękami, kółkach i poręczach oraz srebrny medal w skoku.
Kariera seniorska
2021
W kwietniu, Illa Kowtun zdobył tytuł mistrza w wieloboju indywidualnym podczas Mistrzostw Ukrainy w Kijowie. Wygrał również złote medale na poręczach, koniu z łękami i w ćwiczeniach wolnych oraz brąz w skoku.[12] Kilka tygodni później, wygrał brąz w wieloboju podczas Indywidualnych Mistrzostw Europy w Bazylei, z notą 84,864. W finałach na poszczególnych przyrządach, zajął 5. miejsce na poręczach i 8. na koniu z łękami.[13][14]
W maju, startował w Międzynarodowym Pucharze Ukrainy, podczas którego zajął 1. miejsce w wieloboju indywidualnym z notą 85,350 i zdobył cztery medale w finałach na przyrządach.[15] Tydzień później, brał udział w zawodach Pucharu świata w Warnie, gdzie wygrał dwa złote medale na poręczach i koniu z łękami oraz zajął 4. miejsce w finale ćwiczeń wolnych.[16]
Na początku czerwca, zdobył złoto w ćwiczeniach wolnych, na koniu z łękami i drążku oraz brąz w skoku i na poręczach podczas kolejnej edycji Pucharu świata w stolicy Egiptu[17].
XXXII Letnie Igrzyska Olimpijskie
24 lipca 2021, Kowtun startował w kwalifikacjach XXXII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio, podczas których awansował do finału wieloboju indywidualnego z notą 81,581. Zajął również 27. miejsce na drążku (13,700), 28. na poręczach (14,700), 31. na koniu z łękami (13,666), 60. w ćwiczeniach wolnych (12,866) i kółkach (12,833). W wieloboju drużynowym, Ukraina zakwalifikowała się do finału na ostatniej, 8. pozycji z łącznym wynikiem 247,492.[18]
26 lipca, odbył się finał wieloboju drużynowego mężczyzn, podczas których kadra Ukrainy zajęła ostatecznie 7. miejsce z notą 246,394. Kowtun zdobył punktację 13,800 w ćwiczeniach wolnych, 14,200 na koniu z łękami, 13,233 na poręczach symetrycznych i 14,433 na drążku.[18]
28 lipca, Kowtun startował w finale wieloboju indywidualnego, podczas którego otrzymał noty 14,133 w ćwiczeniach wolnych, 14,266 na koniu, 13,133 na kółkach, 13,833 w skoku, 14,666 na poręczach i 13,766 na drążku. Z łącznym wynikiem 83,797, zajął ostatecznie 11. miejsce.[18]
We wrześniu, Illa zdobył pięć medali podczas kolejnych edycji Pucharu świata w Koprze[19] i Mersin[20]. Pod koniec października, startował w swoich pierwszych Mistrzostwach świata w japońskim Kitakiusiu. W finale wieloboju indywidualnego, uzyskał łączną notę 84,899 i zdobył brązowy medal. Zajął również 7. miejsce w finale ćwiczeń na drążku[21][22].
2022
W 2022 roku, brał udział w pięciu edycjach Pucharu świata w Cottbus[23], Dosze[24], Kairze[25], Baku[26] i Szombathely[27], podczas których zdobył łącznie dziesięć medali, w tym pięć tytułów na poręczach symetrycznych i jeden w ćwiczeniach wolnych.
W sierpniu, brał udział w Mistrzostwach Europy rozgrywanych w ramach drugiej edycji wielodyscyplinarnych Mistrzostw Europejskich w Monachium. W finałach na poszczególnych przyrządach, uzyskał srebrny medal w ćwiczeniach na poręczach z notą 15,333[28] oraz zajął 5. miejsce w ćwiczeniach wolnych. W kwalifikacjach drużynowych, Ukraina zajęła 9. miejsce, nie awansując tym samym do finału[29].
Startował również na Mistrzostwach świata w Liverpoolu, podczas których zajął 7. miejsce w wieloboju indywidualnym z łączną notą 82,365. W kwalifikacjach, był pierwszą rezerwą do finału ćwiczeń na poręczach oraz zajął 17. miejsce na koniu z łękami, 32. na drążku, 90. w ćwiczeniach wolnych i 95. na kółkach.[30]
2023
W kwietniu, zdobył brązowy medal w wieloboju indywidualnym podczas Mistrzostw Europy w tureckiej Antalyi, zyskując notę 83,032. W finałach na przyrządach, zdobył złoto na poręczach (15,166) i brąz na drążku (13,966) oraz zajął 5. miejsce na koniu z łękami (14,233) i 6. w ćwiczeniach wolnych (13,733).[31]
Podczas Mistrzostw świata w Antwerpii, Kowtun zdobył srebrny medal w wieloboju indywidualnym z wynikiem 84,998. W finałach na przyrządach, zajął 5. miejsce w ćwiczeniach na poręczach, zyskując notę 14,633. W kwalifikacjach, Kowtun zajął również 13. miejsce na koniu z łękami, 63. na kółkach, 95. w ćwiczeniach wolnych i 122. na drążku. Ukraińska kadra mężczyzn uplasowała się na 12. lokacie z łącznym wynikiem 245,461.[32]
Startował również w wielu zawodach Pucharu świata, wygrywając łącznie dziesięć medali, w tym sześć złotych[33][34][35][36][37].
2024
Kowtun startował w Mistrzostwach Europy we włoskiej gminie Rimini, podczas których zajął 6. miejsce w wieloboju indywidualnym z notą 83,331. W finale drużynowym, zyskał punktację 14,966 na koniu z łękami, 13,266 na kółkach, 15,800 na poręczach i 14,400 na drążku, co pomogło kadrze Ukrainy na zdobycie tytułu mistrzów Europy, z łącznym wynikiem 255,762. W finałach na przyrzadach, Illa wygrał kolejne dwa tytuły na poręczach (15,633) i drążku (14,600).[38]
Brał również udział w kilku edycjach Pucharu świata, zdobywając łącznie siedem złotych i dwa srebrne medale[39][40][41][42][43].
XXXIII Letnie Igrzyska Olimpijskie
27 lipca 2024, Illa Kowtun startował w kwalifikacjach XXXIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Paryżu, podczas których awansował na 11. miejscu do finału wieloboju indywidualnego z notą 83,163, 4. miejscu w ćwiczeniach wolnych (14,533) i 6. na poręczach symetrycznych (15,166). Zajął również 34. miejsce na koniu z łękami (13,466), 43. na kółkach (13,066) i 48. na drążku (12,766). Ukraińska kadra mężczyzn zakwalifikowała się również do finału wieloboju drużynowego na 4. miejscu z łącznym wynikiem 253,893.[44]
29 lipca, odbył się finał konkurencji drużynowej, w którym Kowtun uzyskał noty 14,100 w ćwiczeniach wolnych, 14,000 na koniu, 13,233 na kółkach, 15,433 na poręczach i 14,033 na drążku. Ukraina zajęła ostatecznie 5. miejsce z punktacją 254,761.
31 lipca, Kowtun zajął 4. miejsce w finale wieloboju indywidualnego z notą 86,165. Do medalu zabrakło mu jedynie dwóch dziesiętnych punktu. Zdobył noty 14,700 w ćwiczeniach wolnych, 14,633 na koniu, 13,333 na kółkach, 14,266 w skoku, 15,400 na poręczach i 13,833 na drążku.[45]
3 sierpnia, startował w finale ćwiczeń wolnych, w którym wykonał układ o trudności 6,200. Uzyskał notę 8,333 za wykonanie i ostatecznie zajął 4. miejsce z łącznym wynikiem 14,533, znajdując się tuż za podium.[46]
5 sierpnia, Kowtun zdobył srebrny medal w finale ćwiczeń na poręczach i tym samym swój pierwszy medal olimpijski w karierze. Wykonał najbardziej skomplikowany układ ze wszystkich finalistów, osiągając wysoką trudność 7,000. Za wykonanie, otrzymał notę 8,500 i łączny wynik 15,500.[47][48]
2025-2026
W 2025, ze względu na inwazję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, Kowtun rozpoczął próbę uzyskania chorwackiego obywatelstwa i tym samym możliwości reprezentacji kraju na arenie międzynarodowej.[49] W 2025, startował na Mistrzostwach Chorwacji, podczas których został mistrzem w wieloboju i zdobył sześć złotych medali w finałach na przyrządach.[50] Otrzymał obywatelstwo Chorwacji w lipcu 2025 roku[51][52].
W sierpniu 2026 roku startował na Mistrzostwach Europy w Zagrzebiu, podczas których został pierwszym reprezentantem kraju w historii, który zdobył tytuł mistrza Europy w wieloboju indywidualnym[53]. W finałach na przyrządach, Kowtun wygrał drugi złoty medal zawodów na poręczach symetrycznych[54].
Odznaczenia
- Order „Za zasługi” III klasy (2024)[55]
Przypisy
- 1 2 Illia Kovtun [online], www.olympedia.org [dostęp 2022-08-28].
- ↑ Lauren, 2018 President’s Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 23 lutego 2018 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ 2018 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 13 sierpnia 2018 [dostęp 2022-08-28] (ang.).
- ↑ Lauren, 2019 Stella Zakharova Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 27 kwietnia 2019 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2019 European Games Test Event Men’s Results [online], The Gymternet, 28 kwietnia 2019 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Oka wins all-around title as Japan dominate opening day of Artistic Gymnastics Junior World Championships [online], insidethegames.biz, 17 czerwca 2020 [dostęp 2022-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-17].
- ↑ GYMNASTICS: Russia and Japan shine in first World Junior Championships; di Cello wins gold on Vault [online], The Sports Examiner, 22 czerwca 2020 [dostęp 2022-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-22].
- ↑ Lauren, 2019 European Youth Olympic Festival Men’s Results [online], The Gymternet, 1 sierpnia 2019 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Ukraine win junior team title at 2020 Artistic Gymnastics European Championships [online], www.insidethegames.biz, 9 grudnia 2020 [dostęp 2022-08-28].
- ↑ Ukraine crowned junior European team Champions! [online], European Gymnastics [dostęp 2022-08-28] (ang.).
- ↑ Kovtun wins second European junior gold with all-around success in Turkey [online], www.insidethegames.biz, 11 grudnia 2020 [dostęp 2022-08-28].
- ↑ Lauren, 2021 Ukrainian Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 8 kwietnia 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2021 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 29 kwietnia 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Melanie de Jesus dos Santos leads medallists on final day at 2021 European Artistic Gymnastics Championships: Results. olympics.com. [dostęp 2022-08-28]. (ang.).
- ↑ 2021 Ukraine International Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 24 maja 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2021 Varna Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 1 czerwca 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2021 Cairo Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 10 czerwca 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- 1 2 3 2020 Olympic Games, Tokyo [online], gymnasticsresults.com [dostęp 2026-08-23].
- ↑ 1baiser Says, 2021 Koper Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 7 września 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ 2021 Mersin Challenge Cup [online], The Gymternet, 13 września 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2021 World Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 27 października 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ 50th FIG AG World Championships Kitakyushu [online], gymnasticsresults.com [dostęp 2022-08-28].
- ↑ Lauren, 2022 Cottbus World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 3 marca 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ 2022 Doha World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 6 marca 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2022 Cairo World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 20 marca 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2022 Baku World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 5 kwietnia 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2022 Szombathely Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 3 października 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Artistic Gymnastics – Men’s Senior Parallel Bars Final Results. results.mun.mev.atos.net. [dostęp 2022-08-21]. (ang.).
- ↑ Lauren, 2022 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 24 sierpnia 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2022 World Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 9 listopada 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2023 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 18 kwietnia 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2023 World Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 13 października 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2023 Cottbus World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 27 lutego 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2023 Doha World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 5 marca 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2023 Baku World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 12 marca 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2023 Cairo World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 2 maja 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2023 Osijek Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 14 czerwca 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2024 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 29 kwietnia 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2024 Cairo World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 18 lutego 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2024 Cottbus World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 27 lutego 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2024 Baku World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 11 marca 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2024 Osijek Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 8 kwietnia 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Lauren, 2024 Koper Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 3 czerwca 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ 2024 Olympic Games, Paris [online], gymnasticsresults.com [dostęp 2026-08-23].
- ↑ How Ukrainian Athlete Illia Kovtun Captured Hearts at the 2024 Paris Olympics [online], UNITED24 Media, 1 sierpnia 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Ukrainian gymnast Illia Kovtun comes fourth in floor exercise at 2024 Olympics [online], Ukrainska Pravda [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Wirtualna Polska Media, Chińczyk i Tajwańczyk musieli podzielić się jednym stopniem podium [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2024-08-15] (pol.).
- ↑ Ukrainian gymnast Illia Kovtun takes silver medal at 2024 Olympics [online], Ukrainska Pravda [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Wirtualna Polska Media, Ukraińcy uznali go za zdrajcę. Wyjaśnił, dlaczego "porzucił" ojczyznę [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-08-23].
- ↑ Lauren, 2025 Croatian Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 23 listopada 2025 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Illia Kovtun Changes Sports Citizenship to Croatia [online], Ukraine news - #Mezha, 11 lipca 2025 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Nick Zaccardi·1 min read, Gymnast Illia Kovtun switches from Ukraine to Croatia after winning Olympic silver [online], Yahoo Sports, 14 lipca 2025 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Ukraine’s Nazar Chepurnyi, Croatia’s Illia Kovtun and Great Britain’s Joe Fraser triumph on day two of senior apparatus finals at European Championships [online], International Gymnast Magazine Online, 22 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ Ukraine’s Nazar Chepurnyi, Croatia’s Illia Kovtun and Great Britain’s Joe Fraser triumph on day two of senior apparatus finals at European Championships [online], International Gymnast Magazine Online, 22 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №516/2024 Про відзначення державними нагородами України спортсменів – учасників літніх Олімпійських ігор та їх тренерів [online], president.gov.ua, 23 sierpnia 2024 (ukr.).
