Illa Kowtun

gimnastyka sportowa
Illa Kowtun
Ілля Юрійович Ковтун
Ilustracja
Illa Kowtun (2022)
Pełne imię i nazwisko

Illa Jurijowycz Kowtun

Data i miejsce urodzenia

10 sierpnia 2003
Czerkasy

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Ukraina
Igrzyska olimpijskie
srebroParyż 2024gimnastyka
ćw. na poręczach
Mistrzostwa świata
srebroAntwerpia 2023wielobój ind.
brązKitakiusiu 2021wielobój ind.
Mistrzostwa Europy
złotoGlasgow 2018ćw. na poręczach
złotoAntalya 2023ćw. na poręczach
złotoRimini 2024wielobój druż.h
złotoRimini 2024ćw. na poręczach
złotoRimini 2024ćw. na drążku
srebroMonachium 2022ćw. na poręczach
brązBazylea 2021wielobój ind.
brązAntalya 2023wielobój ind.
brązAntalya 2023ćw. na drążku
Reprezentacja  Chorwacja
Mistrzostwa Europy
złotoZagrzeb 2026wielobój ind.
złotoZagrzeb 2026ćw. na poręczach
Odznaczenia
Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina)

Illa Jurijowycz Kowtun (ukr. Ілля Юрійович Ковтун; ur. 10 sierpnia 2003 w Czerkasach[1]) – ukraiński gimnastyk sportowy, srebrny medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024 i uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020[1], 2-krotny medalista Mistrzostw świata w wieloboju, 7-krotny Mistrz Europy. Od 2026 roku reprezentuje barwy Chorwacji.

Kariera juniorska

W lutym 2018, Illa Kowtun startował w zawodach Pucharu Prezydenta w Ałmatach, podczas których zajął 2. miejsce w wieloboju indywidualnym juniorów z łączną notą 74,200[2]. Na początku sierpnia, brał udział w Mistrzostwach Europy juniorów, podczas których zdobył złoty medal na poręczach symetrycznych z notą 14,000. W konkurencji wieloboju drużynowego, kadra Ukrainy zajęła 5. miejsce[3].

Pod koniec marca 2019, Kowtun zdobył złoto w wieloboju indywidualnym podczas corocznego turnieju o puchar Stiełły Zacharowej w Kijowie, zdobywając łączny wynik 79,700. W finałach na przyrządach, zdobył pięć srebrnych medali na koniu z łękami, kółkach, poręczach, drążku i w skoku oraz zajął 6. miejsce w ćwiczeniach wolnych[4].

Pod koniec kwietnia, zajął 2. miejsce w wieloboju podczas zawodów sprawdzających i przygotowawczych do Igrzysk Europejskich w Mińsku. Zdobył również złote medale na koniu z łękami i drążku oraz srebro na poręczach[5].

W czerwcu, zdobył brązowy medal w wieloboju indywidualnym z notą 80,264 podczas Mistrzostw świata juniorów w węgierskim Győr[6]. Zajął również 4. miejsce na poręczach i 6. w ćwiczeniach na koniu z łękami. W konkurencji drużynowej, ukraińska kadra znalazła się na 2. miejscu, zdobywając srebrny medal[7].

Na początku sierpnia, zdobył tytuł mistrza wieloboju indywidualnego podczas Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy w Baku. W finałach na przyrządach, wygrał złote medale w ćwiczeniach na poręczach i drążku oraz srebro w ćwiczeniach wolnych[8].

W grudniu 2020, zdobył złote medale w wieloboju indywidualnym i drużynowym podczas Mistrzostw Europy juniorów[9][10][11]. W finałach na przyrządach, zdobył kolejne trzy tytuły na koniu z łękami, kółkach i poręczach oraz srebrny medal w skoku.

Kariera seniorska

2021

W kwietniu, Illa Kowtun zdobył tytuł mistrza w wieloboju indywidualnym podczas Mistrzostw Ukrainy w Kijowie. Wygrał również złote medale na poręczach, koniu z łękami i w ćwiczeniach wolnych oraz brąz w skoku.[12] Kilka tygodni później, wygrał brąz w wieloboju podczas Indywidualnych Mistrzostw Europy w Bazylei, z notą 84,864. W finałach na poszczególnych przyrządach, zajął 5. miejsce na poręczach i 8. na koniu z łękami.[13][14]

W maju, startował w Międzynarodowym Pucharze Ukrainy, podczas którego zajął 1. miejsce w wieloboju indywidualnym z notą 85,350 i zdobył cztery medale w finałach na przyrządach.[15] Tydzień później, brał udział w zawodach Pucharu świata w Warnie, gdzie wygrał dwa złote medale na poręczach i koniu z łękami oraz zajął 4. miejsce w finale ćwiczeń wolnych.[16]

Na początku czerwca, zdobył złoto w ćwiczeniach wolnych, na koniu z łękami i drążku oraz brąz w skoku i na poręczach podczas kolejnej edycji Pucharu świata w stolicy Egiptu[17].

XXXII Letnie Igrzyska Olimpijskie

24 lipca 2021, Kowtun startował w kwalifikacjach XXXII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio, podczas których awansował do finału wieloboju indywidualnego z notą 81,581. Zajął również 27. miejsce na drążku (13,700), 28. na poręczach (14,700), 31. na koniu z łękami (13,666), 60. w ćwiczeniach wolnych (12,866) i kółkach (12,833). W wieloboju drużynowym, Ukraina zakwalifikowała się do finału na ostatniej, 8. pozycji z łącznym wynikiem 247,492.[18]

26 lipca, odbył się finał wieloboju drużynowego mężczyzn, podczas których kadra Ukrainy zajęła ostatecznie 7. miejsce z notą 246,394. Kowtun zdobył punktację 13,800 w ćwiczeniach wolnych, 14,200 na koniu z łękami, 13,233 na poręczach symetrycznych i 14,433 na drążku.[18]

28 lipca, Kowtun startował w finale wieloboju indywidualnego, podczas którego otrzymał noty 14,133 w ćwiczeniach wolnych, 14,266 na koniu, 13,133 na kółkach, 13,833 w skoku, 14,666 na poręczach i 13,766 na drążku. Z łącznym wynikiem 83,797, zajął ostatecznie 11. miejsce.[18]

We wrześniu, Illa zdobył pięć medali podczas kolejnych edycji Pucharu świata w Koprze[19] i Mersin[20]. Pod koniec października, startował w swoich pierwszych Mistrzostwach świata w japońskim Kitakiusiu. W finale wieloboju indywidualnego, uzyskał łączną notę 84,899 i zdobył brązowy medal. Zajął również 7. miejsce w finale ćwiczeń na drążku[21][22].

2022

W 2022 roku, brał udział w pięciu edycjach Pucharu świata w Cottbus[23], Dosze[24], Kairze[25], Baku[26] i Szombathely[27], podczas których zdobył łącznie dziesięć medali, w tym pięć tytułów na poręczach symetrycznych i jeden w ćwiczeniach wolnych.

W sierpniu, brał udział w Mistrzostwach Europy rozgrywanych w ramach drugiej edycji wielodyscyplinarnych Mistrzostw Europejskich w Monachium. W finałach na poszczególnych przyrządach, uzyskał srebrny medal w ćwiczeniach na poręczach z notą 15,333[28] oraz zajął 5. miejsce w ćwiczeniach wolnych. W kwalifikacjach drużynowych, Ukraina zajęła 9. miejsce, nie awansując tym samym do finału[29].

Startował również na Mistrzostwach świata w Liverpoolu, podczas których zajął 7. miejsce w wieloboju indywidualnym z łączną notą 82,365. W kwalifikacjach, był pierwszą rezerwą do finału ćwiczeń na poręczach oraz zajął 17. miejsce na koniu z łękami, 32. na drążku, 90. w ćwiczeniach wolnych i 95. na kółkach.[30]

2023

W kwietniu, zdobył brązowy medal w wieloboju indywidualnym podczas Mistrzostw Europy w tureckiej Antalyi, zyskując notę 83,032. W finałach na przyrządach, zdobył złoto na poręczach (15,166) i brąz na drążku (13,966) oraz zajął 5. miejsce na koniu z łękami (14,233) i 6. w ćwiczeniach wolnych (13,733).[31]

Podczas Mistrzostw świata w Antwerpii, Kowtun zdobył srebrny medal w wieloboju indywidualnym z wynikiem 84,998. W finałach na przyrządach, zajął 5. miejsce w ćwiczeniach na poręczach, zyskując notę 14,633. W kwalifikacjach, Kowtun zajął również 13. miejsce na koniu z łękami, 63. na kółkach, 95. w ćwiczeniach wolnych i 122. na drążku. Ukraińska kadra mężczyzn uplasowała się na 12. lokacie z łącznym wynikiem 245,461.[32]

Startował również w wielu zawodach Pucharu świata, wygrywając łącznie dziesięć medali, w tym sześć złotych[33][34][35][36][37].

2024

Kowtun startował w Mistrzostwach Europy we włoskiej gminie Rimini, podczas których zajął 6. miejsce w wieloboju indywidualnym z notą 83,331. W finale drużynowym, zyskał punktację 14,966 na koniu z łękami, 13,266 na kółkach, 15,800 na poręczach i 14,400 na drążku, co pomogło kadrze Ukrainy na zdobycie tytułu mistrzów Europy, z łącznym wynikiem 255,762. W finałach na przyrzadach, Illa wygrał kolejne dwa tytuły na poręczach (15,633) i drążku (14,600).[38]

Brał również udział w kilku edycjach Pucharu świata, zdobywając łącznie siedem złotych i dwa srebrne medale[39][40][41][42][43].

XXXIII Letnie Igrzyska Olimpijskie

27 lipca 2024, Illa Kowtun startował w kwalifikacjach XXXIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Paryżu, podczas których awansował na 11. miejscu do finału wieloboju indywidualnego z notą 83,163, 4. miejscu w ćwiczeniach wolnych (14,533) i 6. na poręczach symetrycznych (15,166). Zajął również 34. miejsce na koniu z łękami (13,466), 43. na kółkach (13,066) i 48. na drążku (12,766). Ukraińska kadra mężczyzn zakwalifikowała się również do finału wieloboju drużynowego na 4. miejscu z łącznym wynikiem 253,893.[44]

29 lipca, odbył się finał konkurencji drużynowej, w którym Kowtun uzyskał noty 14,100 w ćwiczeniach wolnych, 14,000 na koniu, 13,233 na kółkach, 15,433 na poręczach i 14,033 na drążku. Ukraina zajęła ostatecznie 5. miejsce z punktacją 254,761.

31 lipca, Kowtun zajął 4. miejsce w finale wieloboju indywidualnego z notą 86,165. Do medalu zabrakło mu jedynie dwóch dziesiętnych punktu. Zdobył noty 14,700 w ćwiczeniach wolnych, 14,633 na koniu, 13,333 na kółkach, 14,266 w skoku, 15,400 na poręczach i 13,833 na drążku.[45]

3 sierpnia, startował w finale ćwiczeń wolnych, w którym wykonał układ o trudności 6,200. Uzyskał notę 8,333 za wykonanie i ostatecznie zajął 4. miejsce z łącznym wynikiem 14,533, znajdując się tuż za podium.[46]

5 sierpnia, Kowtun zdobył srebrny medal w finale ćwiczeń na poręczach i tym samym swój pierwszy medal olimpijski w karierze. Wykonał najbardziej skomplikowany układ ze wszystkich finalistów, osiągając wysoką trudność 7,000. Za wykonanie, otrzymał notę 8,500 i łączny wynik 15,500.[47][48]

2025-2026

W 2025, ze względu na inwazję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, Kowtun rozpoczął próbę uzyskania chorwackiego obywatelstwa i tym samym możliwości reprezentacji kraju na arenie międzynarodowej.[49] W 2025, startował na Mistrzostwach Chorwacji, podczas których został mistrzem w wieloboju i zdobył sześć złotych medali w finałach na przyrządach.[50] Otrzymał obywatelstwo Chorwacji w lipcu 2025 roku[51][52].

W sierpniu 2026 roku startował na Mistrzostwach Europy w Zagrzebiu, podczas których został pierwszym reprezentantem kraju w historii, który zdobył tytuł mistrza Europy w wieloboju indywidualnym[53]. W finałach na przyrządach, Kowtun wygrał drugi złoty medal zawodów na poręczach symetrycznych[54].

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Illia Kovtun [online], www.olympedia.org [dostęp 2022-08-28].
  2. ↑ Lauren, 2018 President’s Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 23 lutego 2018 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  3. ↑ 2018 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 13 sierpnia 2018 [dostęp 2022-08-28] (ang.).
  4. ↑ Lauren, 2019 Stella Zakharova Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 27 kwietnia 2019 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  5. ↑ Lauren, 2019 European Games Test Event Men’s Results [online], The Gymternet, 28 kwietnia 2019 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  6. ↑ Oka wins all-around title as Japan dominate opening day of Artistic Gymnastics Junior World Championships [online], insidethegames.biz, 17 czerwca 2020 [dostęp 2022-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-17].
  7. ↑ GYMNASTICS: Russia and Japan shine in first World Junior Championships; di Cello wins gold on Vault [online], The Sports Examiner, 22 czerwca 2020 [dostęp 2022-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-22].
  8. ↑ Lauren, 2019 European Youth Olympic Festival Men’s Results [online], The Gymternet, 1 sierpnia 2019 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  9. ↑ Ukraine win junior team title at 2020 Artistic Gymnastics European Championships [online], www.insidethegames.biz, 9 grudnia 2020 [dostęp 2022-08-28].
  10. ↑ Ukraine crowned junior European team Champions! [online], European Gymnastics [dostęp 2022-08-28] (ang.).
  11. ↑ Kovtun wins second European junior gold with all-around success in Turkey [online], www.insidethegames.biz, 11 grudnia 2020 [dostęp 2022-08-28].
  12. ↑ Lauren, 2021 Ukrainian Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 8 kwietnia 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  13. ↑ Lauren, 2021 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 29 kwietnia 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  14. ↑ Melanie de Jesus dos Santos leads medallists on final day at 2021 European Artistic Gymnastics Championships: Results. olympics.com. [dostęp 2022-08-28]. (ang.).
  15. ↑ 2021 Ukraine International Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 24 maja 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  16. ↑ Lauren, 2021 Varna Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 1 czerwca 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  17. ↑ Lauren, 2021 Cairo Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 10 czerwca 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  18. 1 2 3 2020 Olympic Games, Tokyo [online], gymnasticsresults.com [dostęp 2026-08-23].
  19. ↑ 1baiser Says, 2021 Koper Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 7 września 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  20. ↑ 2021 Mersin Challenge Cup [online], The Gymternet, 13 września 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  21. ↑ Lauren, 2021 World Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 27 października 2021 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  22. ↑ 50th FIG AG World Championships Kitakyushu [online], gymnasticsresults.com [dostęp 2022-08-28].
  23. ↑ Lauren, 2022 Cottbus World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 3 marca 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  24. ↑ 2022 Doha World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 6 marca 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  25. ↑ Lauren, 2022 Cairo World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 20 marca 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  26. ↑ Lauren, 2022 Baku World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 5 kwietnia 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  27. ↑ Lauren, 2022 Szombathely Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 3 października 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  28. ↑ Artistic Gymnastics – Men’s Senior Parallel Bars Final Results. results.mun.mev.atos.net. [dostęp 2022-08-21]. (ang.).
  29. ↑ Lauren, 2022 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 24 sierpnia 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  30. ↑ Lauren, 2022 World Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 9 listopada 2022 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  31. ↑ Lauren, 2023 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 18 kwietnia 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  32. ↑ Lauren, 2023 World Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 13 października 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  33. ↑ Lauren, 2023 Cottbus World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 27 lutego 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  34. ↑ Lauren, 2023 Doha World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 5 marca 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  35. ↑ Lauren, 2023 Baku World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 12 marca 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  36. ↑ Lauren, 2023 Cairo World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 2 maja 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  37. ↑ Lauren, 2023 Osijek Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 14 czerwca 2023 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  38. ↑ Lauren, 2024 European Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 29 kwietnia 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  39. ↑ Lauren, 2024 Cairo World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 18 lutego 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  40. ↑ Lauren, 2024 Cottbus World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 27 lutego 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  41. ↑ Lauren, 2024 Baku World Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 11 marca 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  42. ↑ Lauren, 2024 Osijek Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 8 kwietnia 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  43. ↑ Lauren, 2024 Koper Challenge Cup Men’s Results [online], The Gymternet, 3 czerwca 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  44. ↑ 2024 Olympic Games, Paris [online], gymnasticsresults.com [dostęp 2026-08-23].
  45. ↑ How Ukrainian Athlete Illia Kovtun Captured Hearts at the 2024 Paris Olympics [online], UNITED24 Media, 1 sierpnia 2024 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  46. ↑ Ukrainian gymnast Illia Kovtun comes fourth in floor exercise at 2024 Olympics [online], Ukrainska Pravda [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  47. ↑ Wirtualna Polska Media, Chińczyk i Tajwańczyk musieli podzielić się jednym stopniem podium [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2024-08-15] (pol.).
  48. ↑ Ukrainian gymnast Illia Kovtun takes silver medal at 2024 Olympics [online], Ukrainska Pravda [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  49. ↑ Wirtualna Polska Media, Ukraińcy uznali go za zdrajcę. Wyjaśnił, dlaczego "porzucił" ojczyznę [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-08-23].
  50. ↑ Lauren, 2025 Croatian Championships Men’s Results [online], The Gymternet, 23 listopada 2025 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  51. ↑ Illia Kovtun Changes Sports Citizenship to Croatia [online], Ukraine news - #Mezha, 11 lipca 2025 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  52. ↑ Nick Zaccardi·1 min read, Gymnast Illia Kovtun switches from Ukraine to Croatia after winning Olympic silver [online], Yahoo Sports, 14 lipca 2025 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  53. ↑ Ukraine’s Nazar Chepurnyi, Croatia’s Illia Kovtun and Great Britain’s Joe Fraser triumph on day two of senior apparatus finals at European Championships [online], International Gymnast Magazine Online, 22 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  54. ↑ Ukraine’s Nazar Chepurnyi, Croatia’s Illia Kovtun and Great Britain’s Joe Fraser triumph on day two of senior apparatus finals at European Championships [online], International Gymnast Magazine Online, 22 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-23] (ang.).
  55. ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №516/2024 Про відзначення державними нагородами України спортсменів – учасників літніх Олімпійських ігор та їх тренерів [online], president.gov.ua, 23 sierpnia 2024 (ukr.).