Ilona Koutny

Ilona Koutny
Ilustracja
Ilona Koutny przemawia na międzynarodowej konferencji poświęconej nauczaniu esperanto w 2015 r.
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

1 marca 1953
Budapeszt

doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: interlingwistyka, esperantologia
Alma Mater

Uniwersytet Loránda Eötvösa

Doktorat

1990
Uniwersytet Loránda Eötvösa

Habilitacja

2009 – językoznawstwo
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Ilona Koutny (ur. 1 marca 1953 w Budapeszcie)[1] − mieszkająca w Polsce węgiersko-polska lingwistka i esperantystka, doktor habilitowana, emerytowana profesor UAM.

Życiorys

W 1977 ukończyła studia wyższe w Budapeszcie, na Uniwersytecie Loránda Eötvösa w zakresie matematyki, filologii francuskiej i esperantologii[2]. Zajmowała się komputerową syntezą mowy[2]. Została następczynią Istvana Szerdahelyi na wydziale esperantologii po jego śmierci w 1987[2]. W 1990 roku otrzymała stopień naukowy doktora po napisaniu pracy dotyczącej informatyki i esperanto: „Gépi beszédelőállítás és alkalmazása a magyar és az eszperantó számítógépes oktatásában”[3]. Do 2024 była kierownikiem Zakładu Filologii Ugrofińskiej i kierownik iemPodyplomowych Studiów Interlingwistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[1]. Jest członkinią Akademio de Esperanto.

W 1997, po ślubie ze Zbigniewem Galorem, przeprowadziła się do Polski, a w 2009 roku uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie językoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza[2].

Była współredaktorką słowników: w 1996 r. węgiersko-esperanckiego (65 tysięcy jednostek leksykalnych), w 2000 r. węgiersko-polskiego (26 tysięcy jednostek leksykalnych)[4], a także organizatorką konferencji interlingwistycznych oraz redaktorką periodyków akademickich[2].

Jej mąż, Zbigniew Galor[5] − socjolog i esperantysta, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Szczecińskiego, był prezesem Międzynarodowej Akademii Nauk w Polsce. Małżeństwo nie miało dzieci.

Publikacje

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Złota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013, s. 174-175.
  2. 1 2 3 4 5 Katalin Kovats, Ilona Koutny: Gvidlumo en Esperanto-Studoj | ESF Connected [online] [dostęp 2025-03-08] (ang.).
  3. ↑ edukado.net → / Biblioteko / Diplomlaboraĵoj [online], Tytuł w języku esperanto: Komputila parolgenero kaj ĝia apliko en la komputila instruado de la hungara lingvo kaj esperanto, edukado.net [dostęp 2025-04-18] (esperanto).
  4. ↑ Interlingvistiko - UAM [online], interl.amu.edu.pl [dostęp 2025-04-18] (esperanto).
  5. ↑ Katalin Kovats, Ilona Koutny: Gvidlumo en Esperanto-Studoj | ESF Connected [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2025-04-18] (esperanto).

Linki zewnętrzne