Infamia
Infamia (łac. niesława, hańba)[1] – utrata czci i dobrego imienia.
Prawo rzymskie znało różne przyczyny zaistnienia, infamia mogła dotykać automatycznie (łac. infamia immediata, tj. bezpośrednia) z powodu wykonywanego zajęcia (np. jeśli wolny człowiek został gladiatorem lub aktorem) czy za złe prowadzenie (np. zawarcie nowego małżeństwa bez rozwiązania poprzedniego). Mogła być też wynikiem skazania w procesie pozwanego z tytułu powództwa zniesławiającego (infamia mediata, tj. pośrednia).
Osoby dotknięte infamią (personae infames) nie mogły sprawować opieki, składać zeznań przed sądem, występować w charakterze zastępcy procesowego, ustanawiać takiego zastępcy, wnosić niektórych skarg, a nadto dotknięte były innymi ograniczeniami (jak niegodność dziedziczenia)[2].
W systemie prawnym Rzeczypospolitej Obojga Narodów infamia była orzekana wobec szlachty za najcięższe przestępstwa (rozboje, kradzieże, morderstwa), oznaczała utratę czci, zakaz sprawowania funkcji urzędnika zaufania publicznego oraz częściowe wyjęcie spod prawa. W odróżnieniu od banicji, niekoniecznie wiązała ze sobą nakaz opuszczania kraju.
W środowisku polskiej muzyki rap mianem infamii określa się także okres twórczości rapera Tede do końca beefu z Peją od premiery jego płyty Elliminati[3][4].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Słownik Wyrazów Obcych
- ↑ Witold Wołodkiewicz, (red.) Prawo Rzymskie. Słownik encyklopedyczny Warszawa, 1986, ISBN 83-214-0437-5 s. 73. Władysław Rozwadowski, Prawo rzymskie – zarys wykładu wraz z wyborem źródeł, Poznań 1992 ISBN 83-900964-5-5 s. 94
- ↑ Marek Fall: Jak daleko jest od infamii do odkucia? Historia „Elliminati” Tedego w słuchowisku z cyklu „Wielka płyta”. 2023-10-23. [dostęp 2026-05-28].
- ↑ Jakub Wojakowicz: Mija dekada od zakończenia najsłynniejszej infamii w historii polskiego rapu. „Elliminati” Tedego kończy 10 lat. 2023-03-23. [dostęp 2026-05-28].
Bibliografia
- Juliusz Bardach, Bogusław Leśnodorski, Michał Pietrzak, Historia ustroju i prawa polskiego, Warszawa: PWN, 1993, ISBN 83-01-11026-0, OCLC 830053091.