Instytut Bibliograficzny

Instytut Bibliograficzny – polska narodowa centrala bibliograficzna (koordynator prac bibliograficznych prowadzonych w Polsce). Został powołany razem z Biblioteką Narodową Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej o Bibliotece Narodowej[1], jako jeden z jej instytutów.

Opracowuje bieżącą i retrospektywną bibliografię narodową oraz urzędową statystykę wydawnictw polskich. Prowadzi prace z zakresu teorii, historii i metodyki bibliografii, normalizacji bibliograficznej, dokumentacji i informacji naukowej, jest także narodowym ośrodkiem międzynarodowego systemu informacji o wydawnictwach ciągłych[2].

Historia

Instytut Bibliograficzny został powołany rozporządzeniem Prezydenta z 24 lutego 1928 roku o Bibliotece Narodowej[3.1]. Nowa instytucja miała za zadanie inicjować i prowadzić wszelkie prace bibliograficzne[3.1]. W okresie międzywojennym w opinii Jana Baumgarta Instytut Bibliograficzny nie wykazywał inicjatywy ani w planowaniu, ani w organizowaniu przedsięwzięć bibliograficznych[3.2]. Instytut wznowił działalność po II wojnie światowej[3.3].

Kierownicy

W latach 1928–1949 Instytut Bibliograficzny podlegał bezpośrednio dyrektorom Biblioteki Narodowej. Po tym czasie funkcję kierownika pełnili[4]:

Struktura

Przez lata istnienia Instytutu jego struktura ewoluowała. Obecnie składa się on z czterech pracowni:

  • Pracownia Teorii i Organizacji Bibliografii
  • Pracownia Języka Haseł Przedmiotowych Biblioteki Narodowej
  • Pracownia Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej
  • Pracownia Deskryptorów Biblioteki Narodowej
  • Pracownia Kontroli i Udostępniania Rekordów

Zakres działania[6]

  • Prowadzenie prac badawczych, rozwojowych i metodyczno-instrukcyjnych oraz działalności normalizacyjnej w zakresie bibliografii, formatów danych, przepisów katalogowania oraz opracowania formalnego i rzeczowego.
  • Upowszechnianie międzynarodowych ustaleń, zaleceń i norm dotyczących bibliografii, formatów danych przepisów katalogowania oraz opracowania formalnego i rzeczowego.
  • Prowadzenie prac badawczych, rozwojowych i metodyczno-instrukcyjnych związanych z publikacją bieżącej bibliografii narodowej różnych typów dokumentów.
  • Informacja, doradztwo i konsultacje w zakresie bibliografii, formatów danych, haseł wzorcowych, opracowania formalnego i rzeczowego.

Przypisy

  1. ↑ Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 lutego 1928 r. O Bibljotece Narodowej. Dz. U. z 1928 r. Nr 21, poz. 183 (ISAP)
  2. ↑ Biblioteka Narodowa, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2015-01-28].
  3. Jan Baumgart, Z dziejów Instytutu Bibliograficznego w Polsce. U progu reorganizacji prac w r. 1949, „Biuletyn Biblioteki Jagiellońskiej”, R. XXIV, 1974.
    1. 1 2 S. 110.
    2. ↑ S. 111.
    3. ↑ S. 107.
  4. ↑ Sadowska J., Instytut Bibliograficzny w przededniu 80-lecia, "Przegląd Biblioteczny", 2007, R. 75, z. 4, s. 568–596
  5. ↑ Nowe kierownictwo Instytutu Bibliograficznego: Zofia Żurawińska i Kacper Trzaska – Biblioteka Narodowa. bn.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-01)]. [dostęp 2019-05-23]
  6. ↑ Podstrona Biblioteki Narodowej poświęcona instytutom działającym w BN [dostęp 2019-05-23]
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.