Ireneusz Bobrowski
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| profesor nauk filologicznych | |
| Specjalność: językoznawstwo polonistyczne | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
17 stycznia 1989 – językoznawstwo |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Polska Akademia Nauk / Umiejętności | |
| Status PAN |
członek krajowy czynny |
| Status PAU |
członek krajowy czynny |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk |
Ireneusz Bobrowski (ur. 19 listopada 1954 w Warszawie) – polski językoznawca, profesor nauk humanistycznych[2].
Życiorys
W 1978 roku ukończył studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[3]. Studiował też w Nijmegen w Holandii[3]. Rozprawę doktorską pt. Cechy subkategoryzacji czasowników przechodnich we współczesnym języku polskim, której promotorem był Marian Kucała, obronił w 1982 roku w Instytucie Języka Polskiego PAN[3]. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał tamże w 1990 w oparciu o rozprawę Gramatyka generatywno-transformacyjna a uogólniona gramatyka struktur frazowych. Postanowieniem Prezydenta RP z 22 sierpnia 1995 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych[4].
Po uzyskaniu magisterium podjął w 1978 roku pracę w Instytucie Języka Polskiego PAN, gdzie w 1990 roku objął stanowisko docenta. Od 2002 do 2008 roku był dyrektorem IJP PAN. Nadto był kierownikiem Katedry Językoznawstwa Ogólnego i Indoeuropejskiego na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W przeszłości związany był również z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Kielcach, przekształconą w Akademię Świętokrzyską, a następnie w Uniwersytet Jana Kochanowskiego, gdzie w latach 90. sprawował funkcję dyrektora Instytutu Filologii Polskiej. Współpracował również z Wyższą Szkołą Zarządzania w Rzeszowie[4].
Zajmuje się językoznawstwem, metajęzykoznawstwem i filozofią językoznawstwa. Jest członkiem Komisji do Oceny Podręczników Szkolnych Polskiej Akademii Umiejętności i Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk.
Wybrane publikacje
- Cechy subkategoryzacyjne polskich czasowników przechodnich, Wrocław 1985
- Gramatyka generatywno-transformacyjna (TG) a uogólniona gramatyka struktur fazowych (GPSG). Próba porównania i oceny obu teorii z punktu widzenia ich przydatności do opisu wybranych faktów składniowych polszczyzny, Wrocław 1988
- Językoznawstwo racjonalne. Z zagadnień teorii językoznawczej i metodologii opisów gramatycznych, Kraków 1993
- Gramatyka opisowa języka polskiego. Zarys modelu generatywno-transformacyjnego, t. 1, Kielce 1995
- Gramatyka opisowa języka polskiego. Zarys modelu generatywno-transformacyjnego, t. 2, Kielce 1998
- Zaproszenie do językoznawstwa, Kraków 1998
- Składniowy model polszczyzny, Kraków 2005
- Problems of Methodology and Philosophy in Linguistics, Frankfurt am Main 2015
- Zagadnienia metodologii i filozofii językoznawstwa, Kraków 2020
- Rodzaj w gramatyce polskiej. Interpretacja składniowa, Kraków 2024
Przypisy
- ↑ Prof. dr hab. Ireneusz Bobrowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2008-08-10].
- ↑ Złota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013, s. 26.
- 1 2 3 prof. zw. dr hab. Ireneusz Bobrowski. ijp.pan.pl. [dostęp 2017-12-14]. (pol.).
- 1 2 Ireneusz Bobrowski - Ludzie [online], otwartawarszawa.pl [dostęp 2026-08-17].
Bibliografia
- Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, t. 1, A-G, red. nauk. J. Kapuścik, Warszawa 1998, s. 131.