Ireneusz Nowak

Absolwent Liceum Lotniczego w Dęblinie (1991)^[3]. Ukończył studia w Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie na kierunku pilot samolotów naddźwiękowych (1995); studia dowódczo-sztabowe (2002) oraz studia podyplomowe (2009) w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. Ukończył kurs praktyczny „Tactical Leadership Programme” w Albacete (Hiszpania) wykonując loty w charakterze MC (Mission Commander) w międzynarodowych ugrupowaniach lotniczych^[2]. Ukończył studia podyplomowe polityki obronnej w Akademii Wojennej Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (Air War College) w Maxwell (2017)^[4][2].

Uzyskał stopień naukowy doktora w dziedzinie nauki społeczne, w dyscyplinie nauki o zarządzaniu i jakości, na Akademii WSB z siedzibą w Dąbrowie Górniczej (2023) na podstawie napisanej pod kierunkiem Katarzyny Szczepańskiej-Woszczyny rozprawy doktorskiej „Model kompetencji kadry podoficerskiej Sił Powietrznych w przyszłym środowisku operacyjnym”^[5][6].

Po ukończeniu Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w 1995 został skierowany na stanowisko pilota w 11 pułku lotnictwa myśliwskiego we Wrocławiu. Następnie w dalszej służbie był na stanowiskach: dowódcy klucza, szefa szkolenia eskadry, szefa sztabu eskadry, dowódcy eskadry, dowódcy grupy działań lotniczych, szefa oddziału lotnictwa taktycznego, dowódcy Bazy, zastępcę dowódcy 2 Skrzydła Lotnictwa Taktycznego w jednostkach lotniczych: w 3 Korpusie Obrony Powietrznej we Wrocławiu, 10 eskadrze lotnictwa taktycznego i 32 Bazie Lotnictwa Taktycznego w Łasku oraz w Dowództwie Sił Powietrznych i Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych w Warszawie^[2].

Od 2004 aktywnie uczestniczył w programie Peace Sky – wdrożenia do służby samolotów F-16 oraz Poland Hawk – z udziałem brytyjskich BAE Hawk^[7]. W latach 2005–2007 uczestniczył w szkoleniu lotniczym w USA, wykonywał loty na samolotach T-38C oraz F-16^[7].

Do 2014 jego nalot na wojskowych samolotach odrzutowych wynosił 2140 godzin, z tego 1318 na samolocie F-16. Pilotował samoloty: TS-11 Iskra, MiG-21 MF/UM, BAE Hawk, T-38C Talon, F-16 Block 42, F-16 Block 52+. Posiada uprawnienia instruktorskie na samoloty F-16 włącznie z lotami w nocy^[2].

Od 1 lutego 2014 do 15 maja 2016 był dowódcą 32 Bazy Lotnictwa Taktycznego w Łasku. Następnie pełnił służbę w Dowództwie Sił Powietrznych. W sierpniu 2018 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak mianował go na stanowisko dowódcy 2 Skrzydła Lotnictwa Taktycznego w Poznaniu^[4]. Dowodząc 2 Skrzydłem Lotnictwa Taktycznego, 2 maja 2019, w Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, był awansowany na stopień generała brygady przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudę^[8][9]. 20 grudnia 2021 w 31 Bazie Lotnictwa Taktycznego przekazał dowodzenie 2 Skrzydłem Lotnictwa Taktycznego^[4]. 3 stycznia 2022 objął obowiązki na stanowisku Szefa Zarządu Wojsk Lotniczych – Zastępcy Inspektora Sił Powietrznych.

Z dniem 1 marca 2023 wiceprezes Rady Ministrów i minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak wyznaczył go na stanowisko Inspektora Sił Powietrznych w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych^[10]. Z dniem 20 października 2025 minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz wyznaczył go na stanowisko zastępcy Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych^[11][12].

Z dniem 2 czerwca 2026 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki, na wniosek wystosowany przez ministra obrony narodowej Władysława Kosiniaka-Kamysza, mianował go na stanowisko Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych^{[13][14][15][16]}.

Ma ponad 3600 godzin nalotu na wojskowych samolotach odrzutowych, w tym ponad 2500 godzin na F-16 (stan na czerwiec 2026)^[14][15][17]. Jest pilotem klasy mistrzowskiej^[15][18].