Ischnosiphon

Ischnosiphon
Ilustracja
Ischnosiphon sp.
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

imbirowce

Rodzina

marantowate

Rodzaj

Ischnosiphon

Nazwa systematyczna
Ischnosiphon Körnicke
Nouv. Mém. Soc. Imp. Naturalistes Moscou 11: 316 (1859)[3]
Typ nomenklatoryczny

Ischnosiphon arouma (Aubl.) Körn.[4]

Synonimy

Hymenocharis Salisb. ex Kuntze[3]

Ischnosiphon Körn. − rodzaj roślin z rodziny marantowatych. Należy do niego 36 gatunków występujących w strefie klimatu tropikalnego Ameryki Środkowej i Południowej[3].

Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów ισχνός ('ischnos – smukły) i σιφόν (siphon – rurka)[5].

Morfologia

Pokrój
Wieloletnie, rosłe, niekiedy pnące rośliny zielne[6].
Pędy
Podziemne kłącze. Pędy naziemne smukłe, zwykle sztywne, osiągające 8 metrów długości, wznoszące się i wierzchołkowo zwisłe[6].
Liście
Ulistnienie naprzemianległe, dwurzędowe. Blaszki liściowe długości 15–35 cm, papierowate, z drobnym, pierzastym użyłkowaniem. Ogonki liściowe z poduszeczką, u nasady przechodzące w wydłużoną pochwę[6].
Kwiaty
Wyrastają w parach zebranych w kwiatostan wyrastający z kątów liści lub wierzchołkowo na łodydze. Okwiat grzbiecisty. Trzy listki zewnętrznego okółka wolne, często różowawożółtawe. Listki wewnętrznego okółka u nasady zrośnięte w rurkę. Pręcik pojedynczy. Dwa prątniczki płatkowate. Zalążnia dolna, trójkomorowa, przy czym tylko jedna komora jest płodna, z pojedynczym zalążkiem[6].
Owoce
Mała, wąsko elipsoidalna torebka z pojedynczym nasionem[6].

Biologia i ekologia

Rozwój
Kwiaty Ischnosiphon zapylają pustelniki z gatunków p. prostodzioby, p. rdzawobrzuchy i p. rdzawy[7].
Interakcje międzygatunkowe
Są roślinami żywicielskimi wielenowatych z rodzaju Eurybia, oczennicowatych z gatunku Taygetis laches, powszelatkowatych z rodzaju Thracides[7].

Systematyka

Pozycja systematyczna
Rodzaj z rodziny marantowatych (Marantaceae) z rzędu imbirowców (Zingiberales)[2].
Wykaz gatunków[3]
  • Ischnosiphon annulatus Loes.
  • Ischnosiphon arouma (Aubl.) Körn.
  • Ischnosiphon bahiensis L.Andersson
  • Ischnosiphon cannoideus L.Andersson
  • Ischnosiphon caudatus L.Andersson
  • Ischnosiphon centricifolius L.Andersson
  • Ischnosiphon cerotus Loes.
  • Ischnosiphon colombianus L.Andersson
  • Ischnosiphon crassispicus L.Andersson
  • Ischnosiphon elegans Standl.
  • Ischnosiphon enigmaticus L.Andersson
  • Ischnosiphon flagellatus Gleason
  • Ischnosiphon foliosus Gleason
  • Ischnosiphon fusiformis L.Andersson
  • Ischnosiphon gracilis (Rudge) Körn.
  • Ischnosiphon grandibracteatus Loes.
  • Ischnosiphon heleniae L.Andersson
  • Ischnosiphon hirsutus Petersen
  • Ischnosiphon idrobonis L.Andersson
  • Ischnosiphon inflatus L.Andersson
  • Ischnosiphon killipii J.F.Macbr.
  • Ischnosiphon lasiocoleus K.Schum. ex Loes.
  • Ischnosiphon leucophaeus (Poepp. & Endl.) Körn.
  • Ischnosiphon longiflorus K.Schum.
  • Ischnosiphon macarenae L.Andersson
  • Ischnosiphon martianus Eichler ex Petersen
  • Ischnosiphon obliquus (Rudge) Körn.
  • Ischnosiphon ovatus Körn.
  • Ischnosiphon parvifolius L.Andersson
  • Ischnosiphon paryrizinho L.Andersson
  • Ischnosiphon petiolatus (Rudge) L.Andersson
  • Ischnosiphon polyphyllus (Poepp. & Endl.) Körn.
  • Ischnosiphon puberulus Loes.
  • Ischnosiphon rotundifolius (Poepp. & Endl.) Körn.
  • Ischnosiphon surumuensis Loes.
  • Ischnosiphon ursinus L.Andersson

Zastosowanie użytkowe

Z roślin z rodzaju Ischnosiphon rdzenna ludność Amazonii pozyskuje włókno roślinne arumã, wykorzystywane do produkcji przedmiotów wykorzystywanych w uprawie manioku, takich jak różnego rodzaju kosze, sita, wachlarze i prasy. Przedmioty wykonywane z arumã stanowią ważne alternatywne źródło dochodu społeczności regionu[8].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2023-09-17] (ang.).
  3. 1 2 3 4 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2023-11-19]. (ang.).
  4. ↑ Farr E. R., Zijlstra G. (ed.): Index Nominum Genericorum (Plantarum). Smithsonian Institution, 1996–. [dostęp 2023-11-18]. (ang.).
  5. ↑ Umberto Quattrocchi: CRC World Dictionary of Medicinal and Poisonous Plants. CRC Press, 2012, s. 2112. ISBN 978-1-4822-5064-0.
  6. 1 2 3 4 5 P. Acevedo-Rodríguez: Marantaceae. National Museum of Natural History. [dostęp 2023-12-03].
  7. 1 2 Ischnosiphon. Global Biotic Interactions (GloBI). [dostęp 2023-11-19].
  8. ↑ Erika M. Nakazono, Carlito Freitas dos Santos, Moises Jesus Barbosa. Aruma Fiber: Use and Management of Ischnosiphon Polyphyllus (Marantaceae) by Artisians in Novo Airao, Rio Negro, Central Amazon, Brazil. „Conference Paper: The Commons in an Age of Globalisation, the Ninth Biennial Conference of the International Association for the Study of Common Property”, s. nd., 2002.