Iso Isetta

Iso Isetta
Iso Autocarro
Ilustracja
Iso Isetta
Inne nazwy

Isetta Autocarro

Producent

Iso Rivolta

Projektant

Ermenegildo Preti

Zaprezentowany

Turyn 1953

Okres produkcji

1953-1958

Miejsce produkcji

Włochy
Hiszpania

Dane techniczne
Segment

A

Typy nadwozia

1-drzwiowy fastback
1-drzwiowy pick-up

Silniki

0.25 L

Skrzynia biegów

4-biegowa manualna

Długość

2290 mm (Isetta)
3800 mm (Autocarro)

Szerokość

1370 mm

Rozstaw osi

2150 mm (Autocarro)

Masa własna

475 kg (Autocarro)

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

BMW Isetta
De Carlo – Isetta
Romi-Isetta
VELAM Isetta

Konkurencja

Vespa 400
WSK Mikrus MR-300
Zündapp Janus

Iso Isetta – mikrosamochód produkowany pod włoską marką Iso, w latach 1953–1958.

Opis

Isetta została opracowana przez włoskich inżynierów Ermenegildo Pretiego i Pierluigiego Raggiego[1][2]. Celem ich projektu było stworzenie małego ich przystępnego samochodu, który mógłby konkurować ze skuterami oraz motocyklami[3]. Patronat nad projektem objął ówczesny właściciel marki Iso Renzo Rivolta. Bazą dla mikrosamochodu stał się motocykl Moto 200. Projekt oficjalnie zaprezentowano w listopadzie 1953 roku w Turynie. Prosty, mały i praktyczny pojazd wzbudził duże zainteresowanie ówczesnych mediów. Isetta mogła zmieścić dwoje dorosłych i jedno dziecko oraz drobny bagaż. Auto mimo tego, że jego pas przedni był otwieranymi drzwiami było względnie bezpieczne, ponieważ w razie kolizji, pasażerowie mogli opuścić samochód przez rozsuwany dach. Pojazd oferowano z benzynowym silnikiem o pojemności 0.25 L i mocy około 10 KM. Pojazd posiadał 4-biegową skrzynię manualną[4]. Auto nie odniosło spodziewanego sukcesu, mimo to w 1954 roku zadebiutowała dostawcza wersja samochodu o nazwie Autocarro[5]. W drugiej połowie lat 50. XX. w. sprzedaż samochodu wyraźnie spadła, co było spowodowane sukcesem m.in. samochodów Fiata. By poprawić sytuacje finansową Iso odsprzedało licencje na produkcję mikrosamochodu kilku firmom w tym m.in. francuskiemu Velamowi oraz niemieckiemu BMW[6]. Wobec słabnącej sprzedaży Renzo Rivolta stracił zainteresowanie samochodem i skupił się na opracowywaniu nowego auta sportowego o nazwie Iso Rivolta. Produkcję Isetty przeniesiono do Hiszpanii, gdzie zakończono ją w 1958 roku.

Iso Autocarro z końca produkcji

Przypisy

  1. ↑ 1953 ISO Isetta – Storia, Scheda Tecnica e Prezzo [online], infoClassiche, 25 stycznia 2021 [dostęp 2025-12-02] (wł.).
  2. ↑ Micro Trucks [online] [dostęp 2025-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-31].
  3. ↑ Classicvirus, The original one: 1953 Iso Isetta [online], Classic Virus, 14 kwietnia 2025 [dostęp 2025-12-02] (ang.).
  4. ↑ PressReader.com – Repliki gazet z całego świata [online], www.pressreader.com [dostęp 2025-12-02].
  5. ↑ Matthias Kierse, Iso Isettacaro [online], Secret Classics, 17 lipca 2020 [dostęp 2025-12-02] (ang.).
  6. ↑ BMW Isetta 1955: Mikrosamochód zaszyfrowany w historii – MotoWiedza [online] [dostęp 2025-12-02].