Iso Isetta
![]() Iso Isetta | |
| Inne nazwy |
Isetta Autocarro |
|---|---|
| Producent | |
| Projektant |
Ermenegildo Preti |
| Zaprezentowany |
Turyn 1953 |
| Okres produkcji |
1953-1958 |
| Miejsce produkcji | |
| Dane techniczne | |
| Segment | |
| Typy nadwozia |
1-drzwiowy fastback |
| Silniki |
0.25 L |
| Skrzynia biegów |
4-biegowa manualna |
| Długość |
2290 mm (Isetta) |
| Szerokość |
1370 mm |
| Rozstaw osi |
2150 mm (Autocarro) |
| Masa własna |
475 kg (Autocarro) |
| Dane dodatkowe | |
| Modele bliźniacze |
BMW Isetta |
| Konkurencja | |
Iso Isetta – mikrosamochód produkowany pod włoską marką Iso, w latach 1953–1958.
Opis
Isetta została opracowana przez włoskich inżynierów Ermenegildo Pretiego i Pierluigiego Raggiego[1][2]. Celem ich projektu było stworzenie małego ich przystępnego samochodu, który mógłby konkurować ze skuterami oraz motocyklami[3]. Patronat nad projektem objął ówczesny właściciel marki Iso Renzo Rivolta. Bazą dla mikrosamochodu stał się motocykl Moto 200. Projekt oficjalnie zaprezentowano w listopadzie 1953 roku w Turynie. Prosty, mały i praktyczny pojazd wzbudził duże zainteresowanie ówczesnych mediów. Isetta mogła zmieścić dwoje dorosłych i jedno dziecko oraz drobny bagaż. Auto mimo tego, że jego pas przedni był otwieranymi drzwiami było względnie bezpieczne, ponieważ w razie kolizji, pasażerowie mogli opuścić samochód przez rozsuwany dach. Pojazd oferowano z benzynowym silnikiem o pojemności 0.25 L i mocy około 10 KM. Pojazd posiadał 4-biegową skrzynię manualną[4]. Auto nie odniosło spodziewanego sukcesu, mimo to w 1954 roku zadebiutowała dostawcza wersja samochodu o nazwie Autocarro[5]. W drugiej połowie lat 50. XX. w. sprzedaż samochodu wyraźnie spadła, co było spowodowane sukcesem m.in. samochodów Fiata. By poprawić sytuacje finansową Iso odsprzedało licencje na produkcję mikrosamochodu kilku firmom w tym m.in. francuskiemu Velamowi oraz niemieckiemu BMW[6]. Wobec słabnącej sprzedaży Renzo Rivolta stracił zainteresowanie samochodem i skupił się na opracowywaniu nowego auta sportowego o nazwie Iso Rivolta. Produkcję Isetty przeniesiono do Hiszpanii, gdzie zakończono ją w 1958 roku.
Przypisy
- ↑ 1953 ISO Isetta – Storia, Scheda Tecnica e Prezzo [online], infoClassiche, 25 stycznia 2021 [dostęp 2025-12-02] (wł.).
- ↑ Micro Trucks [online] [dostęp 2025-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-31].
- ↑ Classicvirus, The original one: 1953 Iso Isetta [online], Classic Virus, 14 kwietnia 2025 [dostęp 2025-12-02] (ang.).
- ↑ PressReader.com – Repliki gazet z całego świata [online], www.pressreader.com [dostęp 2025-12-02].
- ↑ Matthias Kierse, Iso Isettacaro [online], Secret Classics, 17 lipca 2020 [dostęp 2025-12-02] (ang.).
- ↑ BMW Isetta 1955: Mikrosamochód zaszyfrowany w historii – MotoWiedza [online] [dostęp 2025-12-02].
