Iwona Smolka
Iwona Smolka (ur. 21 stycznia 1944 w Warszawie) – polska pisarka i krytyczka literacka.
Życiorys
Córka Jerzego Smolki, farmaceuty, i Marii z domu Artwich. Od szeregu lat związana z Polskim Radiem (Złoty Mikrofon 1991), jest autorką prac krytycznych poświęconych poezji Lęki, ucieczki, akceptacje, Dziewięć światów. Współczesne poetki polskie, Jawne i zakryte. Szkice o poezji a także – wspólnie z Tomaszem Jastrunem i Leszkiem Szarugą Antologii poezji stanu wojennego. Wydała też powieści: Rozpad, Musisz siebie zjeść (wyróżnienie Fundacji Kultury 1996) i Dom Żywiołów.
Od 2008 członek jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie literatury pięknej COGITO. W 2010 - członek kapituły Złotego Mikrofonu. W 2014, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 2016 nie przyjęła Srebrnego Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis[2]. Przewodnicząca kapituły Nagrody Poetyckiej im. Kazimierza Hoffmana „KOS”[3].
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Odznaczenia w 33. rocznicę stanu wojennego. prezydent.pl, 2014-12-13. [dostęp 2014-12-13].
- ↑ Pisarze uhonorowani „Glorią Artis” - siedmioro nie odebrało medali [online], www.rp.pl [dostęp 2016-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-24].
- ↑ Zapraszamy do udziału w trzeciej edycji konkursu poetyckiego KOS [online], KPCK, 2 grudnia 2021 [dostęp 2022-01-28] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-28] (pol.).