Izydor Stangenhaus

Izydor Stangenhaus
Isidor Stangenhaus
Data i miejsce urodzenia

16 maja 1875
Sanok

Data śmierci

1926

Zawód, zajęcie

aptekarz

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi na wstędze Medalu Waleczności z mieczami Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry)

Izydor Stangenhaus (ur. 16 maja 1875 w Sanoku, zm. 1926) – farmaceuta, aptekarz, wojskowy.

Życiorys

Izydor Stangenhaus[1] urodził się 16 maja 1875 w Sanoku[2.1][3.1][4]. Pochodził z rodziny żydowskiej, był synem Józefa Stangenhausa (lekarz chirurg w szpitalu powszechnym w Sanoku)[2.1][5][6][7] i Adeli[8]. Jego rodzeństwem byli: Aleksandra (Eliasza) (ur. 1870[2.2], lekarz)[4], Emilia (ur. 1873, nauczycielka muzyki we Lwowie)[3.2][9], Maksymilian (ur. 1885[8], inżynier, wojskowy)[10][11][12][13][3.3][14].

Uczył się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1893 ukończył VI klasę[15]. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim[16]. Będąc farmaceutą uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z początku 1896 został uznany przynależnym do gminy Sanok[3.1]. Był członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Farmaceutycznego „Unitas”[17].

Po ukończeniu jednorocznej służby w C. K. Armii został mianowany akcesistą medykamentowym w rezerwie służby aptekarskiej i przydzielony do apteki szpitala garnizonowego nr 3 w Przemyślu (dotychczas był w oddziale sanitarnym nr 1)[18][19]. W kolejnych latach do 1906 pozostawał w rezerwie armii[20][21][22][23][24][25][26]. Został przeniesiony do C. K. Obrony Krajowej, zweryfikowany w stopniu akcesisty medykamentowego z dniem 1 listopada 1899 i od końca grudnia 1906 był przydzielony do 18 pułku piechoty w Przemyślu[27][28][29][30][31][32][33][34]. Na początku stycznia 1913 ogłoszono jego zwolnienie z 18 pułku piechoty[35].

Podczas I wojny światowej w grudniu 1914 jako akcesista otrzymał od wyższego komanda armii pochwalne uznanie za wyśmienitą służbę[36][37][38]. W maju 1915 został mianowany oficjałem medykamentowym w rezerwie obrony krajowej z dniem 1 maja 1915[39]. W 1915 był na liście jeńców wojennych w Przemyślu[40][41].

Zmarł w 1926[4]. Był żonaty z Helene z domu Fleischer (1882-1972)[4]. Jego dziećmi byli synowie-bliźniacy Joseph (1909-1982) i Ernst (1909-2002) oraz córka Lotte (1908-1989)[4]. Wszyscy żyli w Brazylii[4].

Odznaczenia

austro-węgierskie

Przypisy

  1. ↑ W ewidencji wojskowych C. K. Armii i C. K. Obrony Krajowej był określany w języku niemieckim jako „Isidor Stangenhaus”.
  2. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1887/1888 (zespół 7, sygn. 6). AP Rzeszów – O/Sanok.
    1. 1 2 S. 124.
    2. ↑ S. 336.
  3. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka.
    1. 1 2 S. 457 (poz. 64).
    2. ↑ S. 483 (poz. 401).
    3. ↑ S. 462 (poz. 26).
  4. 1 2 3 4 5 6 Isidor Stangenhaus. geni.com, 2015-08-05. [dostęp 2020-05-20].
  5. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 452, 572.
  6. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 468, 599.
  7. ↑ Bronisław Filipczak, Wojciech Sołtys. Ze wspomnień (napisał Wojciech Sołtys). „Rocznik Sanocki”. Tom I, s. 217, 1963. Wydawnictwo Literackie.
  8. 1 2 CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1898/1899 (zespół 7, sygn. 24). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 360.
  9. ↑ Alfred Plohn: Muzyka we Lwowie a Żydzi. demusica.edu.pl. s. 22. [dostęp 2020-05-20].
  10. ↑ XVI. Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1897. Sanok: Fundusz Naukowy, 1897, s. 34.
  11. ↑ XVII. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1898. Sanok: Fundusz Naukowy, 1898, s. 37.
  12. ↑ 18. Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1898/9. Sanok: Fundusz Naukowy, 1899, s. 41.
  13. ↑ Absolwent oddziałów równorzędnych C. K. IV Gimnazjum we Lwowie z 1903. Sprawozdanie Dyrektora C. K. IV. Gimnazyum we Lwowie za rok szkolny 1903. Lwów: 1903, s. 96.
  14. ↑ Vermisste Heeresangehörige. „Neues Wiener Journal”. Nr 7532, s. 7, 14 października 1914. (niem.).
  15. ↑ Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1893. Sanok: Fundusz Naukowy, 1893, s. 47.
  16. ↑ Mariusz Kulczykowski: Żydzi-studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego w dobie autonomicznej Galicji (1867-1918). Kraków: Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1995, s. 188, 417.
  17. ↑ Spis członkow. W: Sprawozdanie administracyjno-kasowe Galicyjskiego Towarzystwa Farmaceutycznego „Unitas” w Krakowie za rok 1901. Kraków: 1902, s. 10.
  18. ↑ Personal- und Geschäftsnachrichten. „Pharmaceutische Post”. Nr 47, s. 656, 19 listopada 1899. (niem.).
  19. ↑ Kronika. Z armji. „Kurjer Lwowski”. Nr 319, s. 3, 17 listopada 1899.
  20. 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1900. Wiedeń: 1899, s. 1144.
  21. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1901. Wiedeń: 1900, s. 1144.
  22. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1902. Wiedeń: 1901, s. 1177.
  23. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1903. Wiedeń: 1902, s. 1173.
  24. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1904. Wiedeń: 1903, s. 1176.
  25. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1905. Wiedeń: 1904, s. 1186.
  26. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1906. Wiedeń: 1905, s. 1205.
  27. ↑ Personal- und Geschäftsnachrichten. „Pharmaceutische Post”. Nr 52, s. 850, 30 grudnia 1906. (niem.).
  28. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1907. Wiedeń: 1907, s. 439.
  29. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1908. Wiedeń: 1908, s. 470.
  30. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1909. Wiedeń: 1909, s. 504.
  31. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1910. Wiedeń: 1910, s. 505.
  32. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1911. Wiedeń: 1911, s. 518.
  33. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1912. Wiedeń: 1912, s. 524.
  34. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1913. Wiedeń: 1913, s. 513.
  35. ↑ Personal- und Geschäftsnachrichten. „Pharmaceutische Presse”. Nr 2, s. 13, 11 stycznia 1913. (niem.).
  36. ↑ Amtlicher Theil. „Wiener Zeitung”. Nr 289, s. 3, 8 grudnia 1914. (niem.).
  37. ↑ Die belobende Anerkennung. „Österreichische Zeitschrift für Pharmacie”. Nr 50, s. 512, 12 grudnia 1914. (niem.).
  38. ↑ Ehrentafel. Ausgezeichnet. „Pharmaceutische Presse”. Nr 1, s. 1, 2 stycznia 1915. (niem.).
  39. ↑ Militärfragen unseres Standes: Nachtrag zum Maiavancement. „Pharmaceutische Presse”. Nr 21, s. 125, 22 maja 1915. (niem.).
  40. ↑ Kriegsgefangen. „Österreichische Zeitschrift für Pharmaci”. Nr 48, s. 399, 27 listopada 1915. (niem.).
  41. ↑ In Przemysl Kriegsgefangene, zusammengestellt nach den vom russischen Roten Kreuze eingelangten Gefangenenlisten. P3 (Nr. P3/1915). digi.landesbibliothek.at. [dostęp 2020-05-20]. (niem.).
  42. ↑ Personal- und Geschäftsnachrichten. „Pharmaceutische Presse”. Nr 33, s. 249, 17 sierpnia 1918. (niem.).
  43. ↑ Personal- und Geschäftsnachrichten. „Pharmaceutische Post”. Nr 70, s. 564, 31 sierpnia 1918. (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.