Józef Bakon

Józef Bakon
ilustracja
Józef Bakon w 1935 roku
Data i miejsce urodzenia

22 kwietnia 1899
Siersza

Data i miejsce śmierci

13 października 1942
Oświęcim

Poseł IV kadencji Sejmu (II RP)
Okres

od 1935
do 13 września 1938

Przynależność polityczna

Obóz Zjednoczenia Narodowego

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, dwukrotnie) Medal Niepodległości

Józef Bakon ps. „Cyg” (ur. 22 kwietnia 1899 w Sierszy[1], zm. 13 października 1942 w KL Auschwitz[2]) – polski polityk, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, poseł na Sejm IV kadencji w II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Tomasza i Józefy z Safków[3]. Uczęszczał do Gimnazjum Państwowego im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Siedlcach[4]. Z wykształcenia był nauczycielem. Był dyrektorem Liceum Handlowego dla Dorosłych. Od października 1916 roku do 1918 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej[5]. W listopadzie 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Niemców.

11 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział do 22 pułku piechoty[6]. W latach 1919–1920 uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie[4][7]. Po jej ukończeniu został dowódcą I plutonu 5 kompanii 55 pułku piechoty[4], wraz z którym uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej[4]. Był dwukrotnie ranny: lekko, 23 lipca 1920 podczas walki o Berezę Kartuską i ciężko, 17 września tego roku pod miejscowością Laskowo[8]. W 1921 został odznaczony po raz drugi Krzyżem Walecznych[9]. Za wykazaną postawę podczas walk[10], odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy nr 2049[11]. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 marca 1920 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W latach 1923–1924 posiadał przydział w rezerwie do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej pomimo tego, że od 1924 roku był uznany za niezdolnego do służby wojskowej[12][13].

W 1924 ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Warszawie, a od 1925 pracował jako nauczyciel w warszawskich szkołach, m.in. w prywatnej Szkole Handlowej Marii Danielskiej oraz w Szkole Handlowej Stanisławy Rabskiej[8]. Ponadto w okresie dwudziestolecia międzywojennego był członkiem Związku Nauczycieli Szkół Zawodowych, gdzie był sekretarzem koła[14].

W 1935 został posłem z okręgu nr 37 (Biała Podlaska, Radzyń Podlaski, Włodawa). Był członkiem Obozu Zjednoczenia Narodowego, związanym z grupą Jutra Pracy[4].

Po kampanii wrześniowej 1939 przebywał w Warszawie. Od września następnego roku uczył w konspiracyjnej szkole, która działała przy ul. Królewskiej 16 w Warszawie[4]. Został aresztowany przez Niemców i 13 maja 1942 trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie nadano mu numer 35093[4]. Tam też zmarł.

Był żonaty i miał córkę Zdzisławę (ur. 16 grudnia 1921)[8].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 – tu wskazana wieś Świerże.
  2. ↑ Małgorzata Smogorzewska: Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny. Tom II E-J. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2000. ISBN 83-7059-479-4. Data śmierci ustalona według danych zgromadzonych w Internationaler Suchdienst w Bad Arolsen.
  3. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Józef Bakon | Fundacja 100 [online], fundacja100.pl [dostęp 2026-06-03].
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  6. ↑ Sławomir Kordaczuk, Z siedleckiej księgi peowiaków, cz. II, w: Szkice Podlaskie, 7, 1999, s. 162.
  7. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  8. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 2.
  9. ↑ Dziennik Personalny 1922.01.26 R.3 Nr1, Ministerstwo Spraw Wojskowych, 26 stycznia 1922, s. 36 [dostęp 2026-06-03].
  10. ↑ Kolekcja ↓, s. 6.
  11. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 5.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 226, 584.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 209, 521.
  14. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.
  15. 1 2 3 Album 1935/1940 ↓, s. 105.

Bibliografia