Józef Becker

Józef Becker
Ilustracja
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia

5 grudnia 1871
Německý Brod

Data i miejsce śmierci

15 lutego 1925
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920–1941, trzykrotnie) Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Krzyż Wojskowy Karola Odznaka za 25-letnią Służbę Wojskową (Austro-Węgry) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 Krzyż Żelazny (1813) II Klasy
Odznaka pamiątkowa „Orlęta”

Józef Becker (ur. 5 grudnia[1] 1871 w Německým Brodzie, zm. 16 lutego 1925 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Józefa i Joanny z domu Walczykówna[2]. W armii austriackiej służył od 1892, kolejno w 20 pułku piechoty w Krakowie, 21 pułku piechoty w Czesławie[3], a następnie w 13 pułku piechoty w Krakowie, wraz z którym w stopniu kapitana, jako dowódca baonu, wyruszył na I wojnę światową[4]. W 1914 pod Kraśnikiem był wielokrotnie ranny[5]. Walczył kolejno na froncie b. Galicji, potem jako major[6] i podpułkownik w 113 pułku piechoty na froncie włoskim i ostatecznie na froncie rumuńskim[4], dowodząc batalionem i pułkiem.

Na początku listopada 1918 wątpił do tworzącego się Wojska Polskiego[7], kiedy to stanął z całym 113 pułkiem piechoty austriackiej do dyspozycji polskiego dowództwa w Krakowie[8]. W grudniu 1918 objął Grupę operacyjną pod Chyrowem, a pod koniec lutego następnego roku Grupę operacyjną pod Sądową Wisznią[9]. Od 23 maja 1919 dowódca 18 pułku piechoty[10]. Od czerwca 1919 do grudnia 1920 kolejno: referent broni i organizacji w Dowództwie „Wschód”, dowódca Grupy Operacyjnej, oficer ds. zleceń w Dowództwie Etapów, dowódca Dowództwa Powiatu Etapowego Wilno (od 7 I 1920)[11], oraz czasowo w polskiej ekspozyturze przy rządzie Ukrainy. W wojnie polsko-bolszewickiej dowódca XXVI[12] Brygady Piechoty w 12, 18 i 13 Dywizji Piechoty[13].

Józef Becker (-1922)
Grobowiec Józefa Beckera

22 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu pułkownika z dniem 1 kwietnia tego roku. Od grudnia 1920 był dowódcą Obszaru Warownego „Wilno”[4]. 3 maja 1922 zweryfikowany został w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty[14]. Od czerwca 1922[3] do 1924 dowódca Obszaru Warownego „Kraków”, będąc wówczas oficerem nadetatowym 12 pułku piechoty z Wadowic[15]. W kwietniu 1924 odkomenderowany został do pełnienia obowiązków dowódcy 18 Dywizji Piechoty w Łomży[16]. 31 marca 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego awansował go na generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 11. lokatą w korpusie generałów[17][18]. W lipcu tego samego roku mianowany został dowódcą 20 Dywizji Piechoty w Słonimie[19][20]. Zmarł nagle 16 lutego 1925 w Szpitalu Okręgowym w Warszawie, na zakażenie krwi[21] i 20 lutego 1925 został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[22].

Był żonaty z Heleną z Kumorów i miał dwie córki: Irenę (ur. 12 kwietnia 1903) oraz Helenę (ur. 25 sierpnia 1904)[23].

Awanse

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Piotr Stawecki podał datę 5 listopada 1981 r.
  2. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 110.
  3. 1 2 3 Nowy komendant krakowskiego Obozu Warownego. „Nowości Illustrowane”. Nr 25, 24 czerwca 1922.
  4. 1 2 3 4 Kolekcja GiO ↓, s. 113.
  5. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 111, 113.
  6. 1 2 3 4 5 Z Królestwa Polskiego. Odznaczenie. „Nowa Reforma”, s. 3, Nr 139 z 24 marca 1917.
  7. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 56.
  8. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 106.
  9. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 4, 106.
  10. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 4.
  11. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 24.01.1920 r., s. 16
  12. ↑ „Dziennik Personalny” (R.3, Nr 1), Warszawa, 26 stycznia 1922, s. 14.
  13. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 4, 113.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 395.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 158, 1453.
  16. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 66 z 17.04.1924 r.
  17. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 38 z 02.04.1924 r.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 118.
  19. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 66 z 13.07.1924 r.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 74.
  21. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 113 – tu podano że zmarł w Słonimie.
  22. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 1.
  23. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 111.
  24. 1 2 3 4 5 Kolekcja GiO ↓, s. 53.
  25. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 221.
  26. ↑ Rangliste 1917 ↓, s. 66.
  27. ↑ Rangliste 1918 ↓, s. 105.
  28. ↑ Dekret Wodza Naczelnego L. 2837 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 14)
  29. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 110, 114.
  30. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 22.
  31. ↑ Monitor Polski Nr 100 z 2 maja 1922. polona.pl. s. 7. [dostęp 2025-05-13].
  32. 1 2 3 Kolekcja GiO ↓, s. 112.
  33. ↑ Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 12, s. 369
  34. 1 2 3 4 5 6 Rangliste 1918 ↓, s. 482.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.