Józef Budko

Józef Budko

‏יוסף בודקו‎

Data i miejsce urodzenia	1888 Płońsk
Data i miejsce śmierci	16 lipca 1940 Jerozolima
Narodowość	żydowska
Dziedzina sztuki	malarstwo

Józef Budko (hebr. ‏יוסף בודקו‎, ur. 1888 w Płońsku, zm. 16 lipca 1940 w Jerozolimie) – żydowski grafik, malarz, krytyk artystyczny i działacz syjonistyczny, od 1935 roku dyrektor szkoły Becalela.

Pochodził z rodziny chasydzkiej^[1]. W młodości uczył się języka hebrajskiego, uczęszczał do szkół w m.in. Częstochowie i Łomży^[1].

Od 1902 roku był uczniem Wileńskiej Szkoły Rysunku. Pracował także jako nauczyciel malarstwa. W 1910 roku podjął studia na Akademii Sztuk w Berlinie^[2][1], był uczniem Hermanna Strucka^[3]. Zajmował się głównie akwafortą i drzeworytem, tworzył m.in. dzieła o tematyce religijnej oraz ekslibrisy (m.in. Maksymiliana Goldsteina^[2] i Żydowskiego Funduszu Narodowego^[3]) oraz ilustracje do książek (m.in. Icchoka Lejba Pereca, Szaloma Asza, Szolema Alejchema^[2] i Chajima Nachmana Bialika^[1]). Był także typografem, zaprojektował własną czcionkę^[3].

Po przejęciu władzy w Niemczech przez nazistów wyjechał do Palestyny, gdzie w 1935 roku objął stanowisko dyrektora Szkoły Rzemiosł Artystycznych „Nowy Becalel” w Jerozolimie^[2][1].

Został pochowany na cmentarzu na Górze Oliwnej^[4].