Józef Charyton
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki |
Józef Charyton (ur. 8 listopada 1909 w Krupicach, zm. 8 stycznia 1975 w Białymstoku) – polski malarz i działacz społeczny.
Był malarzem samoukiem, chociaż przez pewien czas studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.
W 1938 roku przygotowywał dekoracje krypty w kościele parafialnym w Wołczynie, gdzie złożono zwłoki króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wydarzenie to, jak i późniejsze starania Charytona dotyczące przywrócenia królowi dobrego imienia, opisał Marian Brandys w swoim eseju historycznym pt. „Strażnik królewskiego grobu”.
W czasie II wojny światowej był świadkiem Holocaustu Żydów w getcie w Wysokim Litewskim. Po wojnie stworzył cykl obrazów i rysunków dokumentujących sceny zagłady oraz życie codzienne społeczności żydowskiej na polskiej prowincji przed II wojną światową.
Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków. Został pochowany na cmentarzu w Siemiatyczach[1].
Twórczość Józefa Charytona została przypomniana w grudniu 2025 przez Muzeum Podlaskie w Białymstoku. Zabytkiem miesiąca został jego obraz „Zakochani” z 1933 roku[2].
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Józef Charyton - Biografia - Stowarzyszenie Bioregion [online], nawschodzie.pl [dostęp 2025-12-06].
- ↑ https://dzieje.pl/wiadomosci/muzeum-podlaskie-przypomina-malarza-jozefa-charytona-jego-obraz-zabytkiem-miesiaca