Józef Grabarek

Józef Grabarek
Ilustracja
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

26 marca 1948
Pleszew

Data i miejsce śmierci

31 marca 2021
Szubin

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: dydaktyka języka niemieckiego, filologia germańska, historia języka niemieckiego, językoznawstwo germańskie, leksykologia języka niemieckiego, składnia i semantyka języka niemieckiego[1]
Habilitacja

26 kwietnia 1993
Uniwersytet Wrocławski

Profesura

22 kwietnia 2016

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Józef Hubert Grabarek (ur. 26 marca 1948 w Pleszewie[2], zm. 31 marca 2021[3] w Szubinie[4]) – polski językoznawca, germanista, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys

Syn Huberta i Józefy[4]. Studiował germanistykę na Uniwersytecie im. Karola Marksa w Lipsku. W roku 1980 obronił pracę doktorską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. 26 kwietnia 1993 habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy zatytułowanej Indikatoren des Grundes im deutschen und polnischen einfachen Satz. Eine konfrontative Studie[5]. 22 kwietnia 2016 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk humanistycznych[1]. Został zatrudniony na stanowisku profesora na Uniwersytecie Gdańskim w Instytucie Neofilologii i Lingwistyki Stosowanej na Wydziale Filologicznym w powołanym z jego inicjatywy w 2009 Zakładzie Językoznawstwa Stosowanego i Translatoryki (od 2016 Instytucie Lingwistyki Stosowanej i Translatoryki)[6], a także na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, w Wyższej Szkole Biznesu w Pile oraz w Katedrze Filologii Wszechnicy Mazurskiej w Olecku[1].

Był profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Skandynawistyki i Lingwistyki Stosowanej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego i w Katedrze Filologii Germańskiej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Piastował stanowisko profesora zwyczajnego w Kujawsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Bydgoszczy, a także w Instytucie Filologii Germańskiej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego[1].

W 2000 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[7].

Pochowany 7 kwietnia 2021 na cmentarzu komunalnym przy ul. Wiślanej w Bydgoszczy[3].

Publikacje (wybór)

  • Die Sprache des Schöffenbuches der Alten Stadt Toruń. Rzeszów 1984
  • (red.) Übungen zur themengebundenen Lexik, cz. 1, 2, 3. Rzeszów 1984–1985
  • Probleme der germanistischen Linguistik und Methodik. Rzeszów 1989
  • Indikatoren des Grundes im  deutschen und polnischen einfachen Satz – eine konfrontative Studie. Rzeszów 1992
  • (red.) Kanzleisprachen. Deutschsprachige Kanzleien des Spätmittelalters und der frühen Neuzeit. Bydgoszcz 1997
  • (współaut.) Hanna Biaduń-Grabarek: Weltsprache, (über)regionale Verkehrssprachen, nationale Sprachen und Mundarten im vereinten Europa, [w:] „Konfiguracje” 7, 2003, s. 7–16
  • Deutsche Sprachinseln und Minderheiten im 20. Jh. in Afrika, Asien und Ozeanien, [w:] „Acta Universitatis Nicolai Copernici”. Nauki Humanistyczno-Społeczne 16, 2006, s. 5–18
  • O tłumaczeniu i przetłumaczalności nazw miejscowości oraz innych nazw geograficznych i historycznych, [w:] Zeszyty Naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej we Włocławku, Rozprawy Humanistyczne 10, 2009, s. 73–86
  • Zur Geschichte der deutschen Sprache im 20. Jahrhundert. Frankfurt a. M. 2013

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Prof. dr hab. Józef Hubert Grabarek (nie żyje), [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-01-02].
  2. ↑ Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–1994. Materiały do biografii (pod redakcją Sławomira Kalembki), Toruń 1995, s. 237.
  3. 1 2 Nekrolog na portalu nekrologi.net [dostęp 2023-01-02].
  4. 1 2 Józef Grabarek. rejestry-notarialne.pl.
  5. ↑ Anna Just, Andrzej S. Feret, Piotr A. Owsiński (red.), Betrachtungen zur diachronen und synchronen Linguistik, Berlin etc.: Peter Lang, 2022, s. 9 [dostęp 2025-09-26] (niem.).
  6. ↑ Historia gdańskiej lingwistyki stosowanej [online], ug.edu.pl, 12 września 2018 [dostęp 2023-01-02].
  7. ↑ M.P. z 2000 r. Nr 28, poz. 573 (ISAP).