Józef Mitka
Józef Mitka (ur. 1936) – polski leśnik i instruktor harcerski (harcmistrz), członek Komitetu Założycielskiego Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, jeden z twórców systemu stopni i sprawności środowisk KIHAM i Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej, wieloletni działacz władz naczelnych i okręgowych ZHR[1][2][3]. Jest najstarszym wiekiem instruktorem ZHR pozostającym w służbie czynnej; funkcje instruktorskie pełnił nieprzerwanie od 1971 roku[4].
Życiorys
Związany z Dębicą[2]. Z zawodu był inżynierem leśnikiem, pracownikiem Lasów Państwowych[5].
W 1957 roku, na fali odwilży zachęcony przez przedwojennych harcerzy i członków Szarych Szeregów, wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego. W 1959 roku został instruktorem harcerskim, a następnie przez wiele lat prowadził drużyny harcerskie w Warszawie. Należał do środowisk niezależnego harcerstwa skupionych wokół KIHAM i Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej[6][7]. Był jednym z twórców systemu stopni i sprawności KIHAM i Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej[1]. W latach osiemdziesiątych działał w warszawskim środowisku ruchu harcerskiego, a następnie na Podkarpaciu[1]. W 1988 reprezentował środowisko rzeszowsko-przemyskie podczas spotkań instruktorów przygotowujących powołanie ZHR[8].
W lutym 1989 wszedł w skład Komitetu Założycielskiego ZHR[3]. Należał do grona instruktorów organizujących pierwsze struktury terenowe Związku, był komendantem Małopolskiej Chorągwi ZHR od powstania organizacji, a następnie przewodniczącym Okręgu Małopolskiego[9].
Pełnił liczne funkcje we władzach ZHR. Był członkiem Komisji Rewizyjnej ZHR w latach 1989–1990, członkiem Rady Naczelnej w latach 1990–1995, członkiem Kapituły Harcmistrzowskiej w latach 1990–1993, członkiem Sądu Harcerskiego w latach 1993–1997 i 2001–2006, przewodniczącym zarządu okręgów: Małopolskiego w latach 1991–1992, Rzeszowskiego w latach 1992–1995, Południowo-Wschodniego w latach 1999–2001 i Podkarpackiego w latach 2006–2008, a także członkiem Komisji Harcmistrzowskiej w latach 1996–1997 oraz od 2004[2].
Publikował w prasie instruktorskiej i zabierał głos w sprawach programowych oraz organizacyjnych ZHR[9][10]. Przekazał także do Archiwum Harcerskiego obszerny zbiór materiałów dokumentujących dzieje niezależnego harcerstwa oraz prace nad regulaminami i sprawnościami harcerskimi[1].
W 2011 został odznaczony Krzyżem Honorowym ZHR „Semper Fidelis”[2].
Przypisy
- 1 2 3 4 Inwentarz Archiwalnych Materiałów Harcerskich. archiwumharcerskie.pl. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- 1 2 3 4 Ewa Borkowska-Pastwa, Renata Adrian-Cieślak, Urszula Kret: Starszyzna Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej 1989–2022. Warszawa: Wydawnictwo ZHR, 2023. ISBN 978-83-87899-32-5.
- 1 2 Komunikat. zhr.pl. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- ↑ Okręg Podkarpacki ZHR: 28.02.2026 świętowaliśmy 90-te urodziny hm. Józefa Mitki. Facebook, 2026-02-28. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- ↑ Kwartalnik Historyczny ZHR nr 3–4. archiwumharcerskie.pl, 1996-05-03. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- ↑ KIHAM Warszawa. Fundacja Harcerstwa Drugiego Stulecia. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- ↑ Ruch Harcerski Rzeczypospolitej 1983–1989 (projekt). archiwumharcerskie.pl. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- ↑ Protokół ze spotkania instruktorów w Warszawie w dniu 25 lutego 1989 r.. pobudka.jakobstaf.pl. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- 1 2 Biuletyn Informacyjny Głównej Kwatery Harcerzy nr 5. archiwumharcerskie.pl, 1991-10-20. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).
- ↑ Biuletyn Starszoharcerski nr 2. archiwumharcerskie.pl, 1984-11-11. [dostęp 2026-03-11]. (pol.).