Józef Ostruszka

Józef Ostruszka
Data i miejsce urodzenia

15 września 1887
Oldrzychowice

Prezes Sądu Okręgowego w Białymstoku
Okres

od 1932
do 1939

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (II RP)
Mianowanie Prezesem Sądu Okręgowego 14 października 1932
Grób Anny i Józefa Ostruszki (symboliczny) na cmentarzu komunalnym w Pabianicach

Józef Ostruszka (ur. 15 września 1887 w Oldrzychowicach, data i miejsce śmierci nieznane) – polski sędzia, prokurator i prezes Sądu Okręgowego w Białymstoku w latach 1932–1939[1].

Życiorys

Absolwent Polskiego Gimnazjum Macierzy Szkolnej w Cieszynie 1909[2]. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim z tytułem Doctoris Iuris w 1916. W randze oficera armii austriackiej brał udział w I wojnie światowej. Ranny i zwolniony ze służby w k. k. Landwehr Infanterie Regiment Nr. 31, 9. Kompanie[3]. Po wojnie pracował w Sądzie Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim na stanowisku prokuratora. Dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej w dniu 12 października 1932 mianowany Prezesem Sądu Okręgowego w Białymstoku[1].

W okresie okupacji sowieckiej w dniu 27 września 1939 został aresztowany przez NKWD. Prawdopodobną przyczyną aresztowania była akcja eksterminacji polskiej inteligencji. Po aresztowaniu był przetrzymywany przez kilka dni w areszcie NKWD, a następnie w białostockim więzieniu[4][1]. Prawdopodobnie z tego więzienia wywieziono go w początkach 1940 w głąb Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich[5]. Według listu przesłanego w 1946 przez p. Zdzisława Stepczyńskiego, Ostruszka Józef zmarł w obozie na terenie Republiki Komi nad Peczorą[6].

Symboliczny grób obok żony Anny na Cmentarzu Komunalnym w Pabianicach (sektor 3A, rząd 1, numer 17)[7].

Rodzina

Syn Jerzego i Anny z d. Jakóbek. We wrześniu 1918 ożenił się w Piotrkowie Trybunalskim z Anną z Bokalskich. Ojciec trojga dzieci: Jadwigi (ur. 1920), Anny (ur. 1922) i Michała.

Pasjonat myślistwa.

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

W Sądzie Okręgowym w Białymstoku upamiętnia go dzisiaj tablica w holu na pierwszym piętrze, poświęcona ofiarom wyniszczenia inteligencji polskiej, odsłonięta 23 stycznia 1993 przez Ministra Sprawiedliwości Zbigniewa Dykę i córkę Józefa Ostruszki Jadwigę Budlewską.

Przypisy

  1. 1 2 3 [https://journals.umcs.pl/g/article/viewFile/16349/11340 PIOTR FIEDORCZYK - Uznanie za zmarłego i stwierdzenie zgonu w orzecznictwie Sądu Grodzkiego w Białymstoku w latach 1946–1950. ANNALES UNIVERSITATIS MARIAE CURIE-SKŁODOWSKA LUBLIN – POLONIA VOL. LXX, 3, s-155-156, SECTIO G, 2023, Uniwersytet w Białymstoku,DOI:10.17951/g.2023.70.3.149-159]. journals.umcs.pl. [dostęp 2025-02-25]. (pol.).
  2. ↑ Księga Pamiątkowa Polskiego Gimnazjum Macierzy Szkolnej w Cieszynie 1895-1995. Cieszyn: 1995, s. 252. ISBN 83-903589-1-3.
  3. ↑ Verlustliste Nr. 57., digi.landesbibliothek.at, 14 listopada 1914 [dostęp 2017-01-30].
  4. ↑ Sowieci zajęli Białystok w piątek. Pamiętny wrzesień 1939.. poranny.pl/, 1916-09-23. [dostęp 2017-02-26].
  5. ↑ České stopy v Gulagu :: Katyňské oběti [online], gulag.szmo.cz [dostęp 2017-11-18] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-02].
  6. ↑ Bartłomiej Samarski: Zaginieni 1939-1945. W świetle akt Sądu Grodzkiego w Białymstoku, Tom II - powiat białostocki. Białystok: Wydawnictwo Prymat, 2011, s. 48, 296. ISBN 978-83-7657-038-9. [dostęp 2020-08-11].
  7. ↑ śp. ANNA OSTRUSZKA, ur. 1894-02-25; zm. 1973-09-04. grobonet.com. [dostęp 2026-03-26]. (pol.).
  8. ↑ M.P. z 1931 r. Nr 260, poz. 346 (ISAP) „za zasługi na polu organizacji i administracji sądownictwa”.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.