Józef Pittner
 | |
 kapitan piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 lipca 1893 |
|---|---|
| Data śmierci |
7 grudnia 1967 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
adiutant batalionu |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
     | |
Józef Pittner (ur. 5 lipca 1893 w Krakowie, zm. 7 grudnia 1967) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys
Syn Jana, urodził się 5 lipca 1893 w Krakowie[1]. Przed 1914 ukończył gimnazjum[2].
6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich[2]. Służył w 2 kompanii V batalionu I Brygady. 21 maja 1915 w czasie bitwy pod Konarami został ranny pod Klimontowem[3], po czym uznany za zdolnego do służby bez broni[2].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[4][5][6]. W latach 20. był oficerem 73 pułku piechoty w Katowicach[7][8][9]. Od 1 do 20 czerwca 1931 był przydzielony do Departamentu Piechoty MSWojsk.[10] 27 stycznia 1930 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku i 29. lokatą w korpusie oficerów piechoty[11]. W 1932, był w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V jako oficer do prac przysposobienia wojskowego[12]. 29 stycznia 1932 przyjął od kapitana Franciszka Slęczki obowiązki komendanta Podokręgu Śląsk Związku Strzeleckiego w Katowicach[13]. Z dniem 15 października 1933 został przeniesiony z DOK V do 73 pp[14]. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V, a z dniem 31 lipca tego roku przeniesiony w stan spoczynku[15][16]. W 1936 był czynnym oficerem Związku Strzeleckiego w stopniu okręgowego, w Okręgu II ZS[17].
Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej w stopniu kapitana był dowódcą batalionu ochotników w obrębie Obszaru Warownego „Wilno”. Później został oficerem Polskich Sił Zbrojnych. W stopniu kapitana w 1942 był adiutantem 16 Lwowskiego batalionu strzelców. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. 1 marca 1949 w stopniu kapitana został skarbnikiem Kasyna Oficerskiego nr 2 w obozie Witley[18]. W 1964 prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski mianował go podpułkownikiem w korpusie oficerów piechoty[19]. Zmarł 7 grudnia 1967, pochowany na cmentarzu w Wrexham w Walii (kwatera H, gr.13542)[20].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[21]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 3 maja 1963 „za wyjątkowo gorliwą i ofiarną pracę w Sztabie Głównym i w Ministerstwie Obrony Narodowej”[22]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 3 maja 1958 „za pracę w Sztabie Głównym Polskich Sił Zbrojnych”[23]
- Krzyż Walecznych czterokrotnie
- Złoty Krzyż Zasługi 5 maja 1931 „za czyn męstwa i odwagi z narażeniem życia podczas ćwiczeń wojskowych”[24]
Przypisy
- ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-07-30].
- 1 2 3 Wykaz Legionistów ↓.
- ↑ Legiony Polskie. caw.wp.mil.pl. s. 24. [dostęp 2017-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-05)].
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 437.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 379.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 232.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 334.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 294.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 87.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 251.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 28 stycznia 1930 roku, s. 26.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 71, 452.
- ↑ Starszyzna strzelecka radzi. „Strzelec”. 9, s. 16, 1932-02-28. Warszawa.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 196.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 marca 1934 roku, s. 134.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 281.
- ↑ I Lista Oficerów 1936 ↓, s. 63.
- ↑ Protokół. pism.co.uk. [dostęp 2017-04-05].
- ↑ Dembiński 1969 ↓, s. 2, awans został ogłoszony w Dzienniku Personalnym Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych nr 11 z 1964 roku.
- ↑ Karolina Grodziska: Polskie groby na cmentarzach w północnej Walii. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 2004, s. 115. ISBN 83-88857-87-8.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 87, poz. 137 (ISAP).
- ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 13, Nr 3 z 17 lipca 1965 r..
- ↑ Dekret o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 24, Nr 4 z 23 maja 1958 r..
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 107, poz. 157 (ISAP).
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- I Lista Oficerów Związku Strzeleckiego. Warszawa: Komenda Główna Związku Strzeleckiego, lipiec 1936.
- Stefan Dembiński: Lista Oficerów Polskich Sił Zbrojnych na uchodźstwie według awansów dokonanych zarządzeniami Prezydenta Rzeczypospolitej, z uwzględnieniem rodzajów broni i służb. [w:] Dziennik Ustaw RP na Uchodźstwie [on-line]. 1969-06-30. [dostęp 2019-02-16].
- Józef Pittner. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2019-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-15)].