Józef Reichan
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki |
Józef Reichan, również Rejchan (ur. 1762 w Zamościu[1], zm. 20 maja 1818[2] we Lwowie) – polski malarz, głównie portrecista, tworzył również obrazy o tematyce religijnej i rodzajowej. Ojciec malarza Alojzego i urzędnika lwowskiego Henryka.
Życiorys
Techniki malarskiej uczył się od swego ojca Macieja[3], oraz od Marcelego Bacciarellego; prawdopodobnie studiował również w Warszawie na Zamku Królewskim w tzw. "malarni". W 1794 podczas powstania kościuszkowskiego pełnił służbę w artylerii, m.in. czynnie uczestniczył w obronie Warszawy. Przebywał później w puławskiej posiadłości Czartoryskich, gdzie przechodził rekonwalescencję po ciężkich ranach odniesionych podczas insurekcji kościuszkowskiej[4], w wyniku której musiał uciekać do Galicji. W 1798 zamieszkał na stałe we Lwowie, gdzie zmarł. Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim[5]
Jedno z jego znanych dzieł to portret Wojciecha Bogusławskiego z 1798 roku.
Galeria
Portret Wojciecha Bogusławskiego, 1798, Muzeum Narodowe w Warszawie
Portret młodego Karola Lipińskiego
Portret Karoliny i Gustawa Małachowskich, około 1798
Portret Ludwiki z Łosiów Kownackiej, 1805, Muzeum Narodowe w Warszawie
Portret Apolonii Kamińskiej, około 1815, Muzeum Narodowe w Krakowie
Przypisy
- ↑ Według niektórych źródeł mógł urodzić się w 1763. Także jego miejsce urodzenia nie jest ostatecznie potwierdzone - inne źródła wskazują Warszawę.
- ↑ http://www.lwow.home.pl/lycz.html Jako daty śmierci podawane są również 1817 i 1822.
- ↑ Maciej Reichan pochodził z Saksonii, w Polsce osiadł za czasów panowania Augusta III i dał początek spolszczonej rodzinie znanych malarzy z których najbardziej znani to Alojzy Reichan i jego syn Stanisław
- ↑ Napis na płycie nagrobnej informujący o jego udziale w powstaniu kościuszkowskim w: Maria Baczyńska, Przewodnik po cmentarzach lwowskich: Łyczakowskim i Janowskim, Lwów 1937, s. 8.
- ↑ Beata Stagierowicz, Przestrzeń publiczna Lwowa końca XIX wieku jako środek narodowej autoprezentacji (na przykładzie obchodów stulecia Konstytucji 3 maja i stulecia insurekcji kościuszkowskiej), „Studia i Materiały Lubelskie”, 25, 2023, DOI: 10.61464/siml.32, ISSN 0585-5276 [dostęp 2026-07-24].