Jüri Vilms
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |
 | |
Jüri Vilms (ur. 13 marca 1889 w Pilistvere, zm. 13 kwietnia 1918 w Helsinkach[1]) – estoński polityk i prawnik.
Życiorys
Był jednym z założycieli powstałej w kwietniu 1917 Estońskiej Partii Socjalno-Radykalnej (we wrześniu 1917 przekształconej w Estońską Partię Pracy)[2.1]. Uczestniczył w Estońskim Kongresie Narodowym (2 lipca 1917), opowiadał się na nim za szeroką autonomią Estonii w ramach federacyjnego państwa rosyjskiego[3.1][2.2]. Wszedł w skład powołanego 19 lutego 1918 Estońskiego Komitetu Ocalenia, mającego za zadanie proklamowanie niepodległości[2.3][3.2]. W powołanym w dniu proklamowania niepodległości (24 lutego 1918) rządzie tymczasowym objął funkcje wicepremiera i ministra sprawiedliwości[2.4]. Podczas okupacji niemieckiej (od 25 lutego 1918) pojmany, został rozstrzelany w Helsinkach[3.3].
Odznaczenia
- Order Krzyża Wolności za służbę cywilną I klasy, pośmiertnie (1920)[4]
Przypisy
- ↑ Vilms, Jüri. Estonica.org. [dostęp 2012-08-08]. (ang.).
- Jan Lewandowski: Estonia. Warszawa: TRIO, 2001. ISBN 83-88542-04-4.
- Jan Lewandowski: Historia Estonii. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 2002. ISBN 83-04-04528-1.
- ↑ Jüri Vilms - Vabadusristi III liik 1. järk [online], president.ee [dostęp 2026-07-27].