Język beothuk
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
0 (wymarły od 1829) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
|
Język izolowany (wykazywał podobieństwa do języków algonkiańskich) | |||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | bue | ||
| IETF | bue | ||
| Glottolog | beot1247 | ||
| Linguist List | bue | ||
| WALS | beo | ||
| Występowanie | |||
 | |||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język beothuk – wymarły język używany na Nowej Fundlandii przez Beothuków. Wymarł w 1829 wraz ze śmiercią Shanawdithit.
Klasyfikacja
Badania nad przynależnością języka beothuk do języków algonkiańskich rozpoczął co najmniej w 1862 Robert Gordon Latham. Od 1968, John Hewson przedstawił dowody na podobieństwa dźwiękowe i morfologiczne z językiem praalgonkiańskim oraz innymi językami. Jeśli jest to prawidłowe, beothuk byłby bardzo rozbieżnym członkiem rodziny[1]. Inni badacze wskazywali, że te podobieństwa wynikają z zapożyczeń[2]. Ograniczona dokumentacja oznacza, że nie ma wystarczających dowodów, by utworzyć silną konkluzję[3]. Ze względu na brak wielu informacji, Ives Goddard i Lyle Campbell uważają, że wszelkie konotacje języka beothuk i języków algonkiańskich pozostaną nieznane[4].
Przypisy
- ↑ John Hewson, Beothuk Consonant Correspondences, „International Journal of American Linguistics”, 37 (4), 1971, s. 244–249, DOI: 10.1086/465172, ISSN 0020-7071 [dostęp 2025-06-29].
- ↑ Voegelin, C. F.; Voegelin, E. W. (1946). "Linguistic considerations of northeastern Nęrth America". W Johnson, F. (red.). Man in Northeastern North America. Andover, MA: Philip's Academy
- ↑ Mithun, Marianne (2001). The languages of Native North America. Cambridge, Wielka Brytania: Cambridge University Press. ISBN 0-521-23228-7
- ↑ Campbell, Lyle (1997). American Indian Languages: The Historical Linguistics of Native America. Oxford University Press. ISBN 0-19-509427-1