Język musej
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
561 000 | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 5 rozwojowy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | mse | ||
| IETF | mse | ||
| Glottolog | muse1242 | ||
| Ethnologue | mse | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język musej – język czadyjski używany w południowo-zachodnim Czadzie i Kamerunie[2]. Istnieje pewien stopień wzajemnej zrozumiałości z językiem masa. Chociaż musej i masa są wzajemnie niezrozumiałe, wielu użytkowników musej mówi również w masa[3].
Klasyfikacja
Język musej należy do rodziny języków masa, jednej z czterech głównych gałęzi języków czadyjskich[1]. Języki masa dzielą się na dwie kategorie: północne i południowe. Język musej zalicza się do pierwszej kategorii[1].
Alfabet
Alfabet języka musej oparty jest na piśmie łacińskim i składa się z 34 liter: Aa, Bb, Ɓɓ, Cc, Dd, Ɗɗ, Dl dl, Ee, Ff, Gg, Hh, Ɦɦ, Ii, Jj, Kk, Ll, Mm, Nn, Ŋŋ, Oo, Pp, Rr, Ss, Tt, Tl tl, Uu, Vv, Ww, Yy, Zz, mb, nd, ŋg, nj[4].
Fonetyka
Fonetyka języka musej opiera się na badaniach Duncansona z 1972 roku[5].
Spółgłoski
| Wargowa | Przedniojęzykowo-dziąsłowa | Boczna | Podniebienna | Miękkopodniebienna | Krtaniowa | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwarta | Bezdźwięczny | p | t | tʃ | k | ʔ | |
| Dźwięczny | b | d | dʒ | ɡ | |||
| Iniektywna | ɓ | ɗ | |||||
| Przednosowa | mb | nd | nd͡ʒ | ŋɡ | |||
| Szczelinowa | Bezdźwięczna | f | s | ɬ | h | ||
| Dźwięczna | v | z | ɮ | ɦ | |||
| Nosowa | m | n | ŋ | ||||
| Uderzeniowa | ɾ | ||||||
| Aproksymant | w | l | j | ||||
Samogłoski
| Przednia | Centralna | Tylna | |
|---|---|---|---|
| Przymknięta | i | u | |
| Średnia | e | o | |
| Otwarta | a |
Użycie
Według danych z 2025 roku językiem musej posługuje się około 561 tysięcy osób: 477 tys. w Czadzie i 84 tys. w Kamerunie[6]. W Kamerunie język musej jest używany w departamencie Mayo-Danay przez około 20 tys. mieszkańców[3].
Przypisy
- 1 2 3 Dieu i Renaud 1983 ↓, s. 357.
- ↑ Musey. aflang.humanities.ucla.edu. [dostęp 2026-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-16)]. (ang.).
- 1 2 Binam Bikoi 2012 ↓, s. ?.
- ↑ Musey (Museyna). omniglot.com. [dostęp 2026-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-09-13)]. (ang.).
- ↑ Shryock 1995 ↓, s. 6.
- ↑ Language Musey. joshuaproject.net. [dostęp 2026-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-28)]. (ang.).
Bibliografia
- Aaron Michael Shryock: UCLA Working Papers in Phonetics. T. 89: Investigating Laryngeal Contrasts: An Acoustic Study of the Consonants of Musey. Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles, lipiec 1995. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
- Michel Dieu, Patrick Renaud: Atlas Li gui tiqude l'Afr'q e Centra e. T. SITUATION LINGUISTIQUE EN AFRIQUE CENTRALE. La Cameroun. Jaunde: Generalna Delegacja ds. Badań Naukowych i Technicznych, 1983. [dostęp 2026-04-28]. (fr.).
- Charles Binam Bikoi: Atlas linguistique du Cameroun (ALCAM). T. 1: Inventaire des langues. Yaoundé: CERDOTOLA. 2012, seria: Atlas linguistique de l'Afrique centrale (ALAC). ISBN 978-9956-796-06-9. (fr.).