Język typu pro-drop

Język typu pro-drop – język, w którym niektóre rodzaje zaimków mogą zostać ominięte, jeśli ich znaczenie lub funkcja jest możliwa do wywnioskowania w danym kontekście. Warunki, w których zaimek może zostać pominięty, różnią się w poszczególnych językach. Opuszczony zaimek nazywa się czasem anaforą zerową[1][2]. Pojęcie to, kontrastujące z pojęciem zaimka zerowego, wskazuje na to, że opuszczona jednostka gramatyczna zachowuje swoje cechy referencyjne i może zostać zidentyfikowana poprzez rządzący nim element nadrzędny. Tak dzieje się w przypadku języków bałtosłowiańskich i większości romańskich, w których zaimkowe wyrażanie podmiotu zdania nie jest konieczne, gdyż osoba i liczba są możliwe do zidentyfikowania dzięki odmienionej formie czasownika.

Pojęcie pro-drop wywodzi się z języka angielskiego i stanowi skrót od pronoun dropping („opuszczanie zaimka”).

Zobacz też

Przypisy

Bibliografia

  • Anna Malicka-Kleparska, Ograniczenia z zerowymi argumentami wewnętrznymi w polskim systemie werbalnym – czasowniki przechodnie z derywatami na roz-, „Roczniki Humanistyczne”, 62 (5), 2014, s. 97–111 (pol.).
  • Tomasz Piekot, Dyskurs polskich wiadomości prasowych, Kraków: Universitas, 2006, ISBN 97883-242-1476-1 (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.