Jacek Gawryszewski

Jacek Gawryszewski
Ilustracja
Imię i nazwisko po urodzeniu

Jacek Winek

Data i miejsce urodzenia

20 marca 1966
Warszawa

Zastępca szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Okres

od 2013
do 2017

Ambasador RP w Chile
Okres

od 2017
do 2024

Poprzednik

Aleksandra Piątkowska

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Brązowy Krzyż Zasługi Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Jacek Gawryszewski z domu Winek (ur. 20 marca 1966 w Warszawie[1]) – polski funkcjonariusz cywilnych służb specjalnych w stopniu pułkownika, dyplomata. W latach 2013–2017 zastępca szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w latach 2017–2024 ambasador RP w Chile.

Życiorys

Ukończył z tytułem magistra w 1992 studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku politologia ze specjalnością stosunki międzynarodowe, a w 1995 studia podyplomowe na kierunku dziennikarstwo[2].

W latach 1981–1989 zaangażował się w działalność opozycji antykomunistycznej w ramach Grupy Oporu „Solidarni”[1]. Był wielokrotnie zatrzymywany przez Służbę Bezpieczeństwa. W 1986 skazany na rok i siedem miesięcy pozbawienia wolności[2][3].

Od 1991 do 2002 był funkcjonariuszem Urzędu Ochrony Państwa, a od 2002 funkcjonariuszem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Pracował między innymi w Zarządzie Kontrwywiadu i Zarządzie Ochrony Ekonomicznych Interesów Państwa. Od 2006 do 2007 był dyrektorem Departamentu Przeciwdziałania Terroryzmowi ABW[1]. Był także oficerem łącznikowym ABW w Berlinie[1]. W 2013 został powołany na stanowisko zastępcy szefa ABW[4]. 5 października 2017 przestał pełnić tę funkcję.

W latach 1999–2000 pracował na stanowisku attaché w Ambasadzie RP w Tunisie, będąc odpowiedzialnym za bezpieczeństwo przedstawicielstwa oraz za realizację czynności w zakresie pomocy konsularnej. W latach 2000–2005 pełnił funkcję konsula oraz I sekretarza Ambasady RP w Bogocie, odpowiadając za sprawy konsularne i współpracę kulturalno-naukową, a także wybrane aspekty stosunków politycznych między Polską a Kolumbią. W latach 2007–2008 pełnił funkcję I sekretarza i chargé d'affaires w Ambasadzie RP w Meksyku, odpowiadając także za realizację czynności konsularnych. W 2009 rozpoczął pełnienie funkcji pierwszego radcy Ambasady RP w Berlinie, gdzie odpowiadał za wybrane aspekty współpracy polsko-niemieckiej w zakresie bezpieczeństwa[5].

Prezydent RP Andrzej Duda postanowieniem z 4 lipca 2017 mianował Jacka Gawryszewskiego Ambasadorem Nadzwyczajnym i Pełnomocnym Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Chile[6][7]. Listy uwierzytelniające na ręce prezydent Michelle Bachelet złożył 25 października 2017[8]. Urzędowanie zakończył w lipcu 2024[9] (formalnie odwołany w lipcu 2025)[10].

W 2011, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11]. Otrzymał nadto Brązowy Krzyż Zasługi (2006)[1], Krzyż Wolności i Solidarności (2015)[12] oraz Srebrny Medal za Długoletnią Służbę (2011) i Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2012)[1].

Biegle mówi po angielsku i hiszpańsku oraz w stopniu dobrym po niemiecku. Jest żonaty[5].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Płk Jacek Gawryszewski. abw.gov.pl. [dostęp 2015-04-24].
  2. 1 2 Ambasador, santiago.msz.gov.pl, 3 lipca 2019 [dostęp 2019-08-16] [zarchiwizowane 2019-07-03].
  3. ↑ Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych". Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2025-08-28] [zarchiwizowane 2024-03-29].
  4. ↑ Andrzej Stankiewicz: Z dyplomacji do ABW. rp.pl, 12 czerwca 2013. [dostęp 2015-04-24].
  5. 1 2 Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 67/, sejm.gov.pl, 7 czerwca 2017 [dostęp 2019-08-16] [zarchiwizowane 2025-02-21].
  6. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lipca 2017 r. nr 110.42.2017 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2017 r. poz. 714 (ISAP)).
  7. ↑ Nominacje dla ambasadorów RP w Austrii, Chile i Panamie, msz.gov.pl, 28 sierpnia 2017 [dostęp 2019-02-27] [zarchiwizowane 2018-10-05].
  8. ↑ Presidenta Bachelet recibe cartas credenciales de nuevos embajadores - Archivo Michelle Bachelet Jeria 2014-2018, archivospresidenciales.archivonacional.cl [dostęp 2019-08-16] [zarchiwizowane 2025-02-21] (hiszp.).
  9. ↑ Personel, Polska w Chile - Portal Gov.pl [dostęp 2024-08-16] [zarchiwizowane 2024-08-13].
  10. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 lipca 2025 r. nr 110.73.2025 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2025 r. poz. 826 (ISAP)).
  11. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 lipca 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2011 r. Nr 86, poz. 890 (ISAP)).
  12. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 kwietnia 2015 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 505 (ISAP)).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.