Jacek Zaremba

Jacek Zaremba
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

18 lipca 1936
Warszawa

profesor nauk medycznych
Specjalność: genetyka, genetyka człowieka, genetyka kliniczna, neurogenetyka, neurologia
Profesura

1992

profesor zwyczajny Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, członek rzeczywisty PAN
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej

Jacek Zaremba (ur. 18 lipca 1936 w Warszawie)[1][2] – polski lekarz, profesor nauk medycznych, profesor zwyczajny Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, specjalista w zakresie genetyki, genetyki człowieka, genetyki klinicznej, neurogenetyki i neurologii.

Życiorys

Pochodzi z wielopokoleniowej warszawskiej rodziny lekarskiej. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie ukończył w 1958 roku, a dyplom lekarza uzyskał w 1960 roku. Po odbyciu staży w szpitalach klinicznych w Warszawie, w 1963 roku podjął pracę na Oddziale Neurologicznym Państwowego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Pruszkowie. Równolegle rozpoczął pracę początkowo w Pracowni, a następnie Zakładzie Genetyki Instytutu Psychiatrii i Neurologii w powyższym szpitalu i w kolejnych latach w nowej siedzibie Instytutu. W Zakładzie Genetyki pełnił kolejno funkcje adiunkta (1969–1984), docenta (1984–1992) jako zastępcy kierownika a w roku 1992 został kierownikiem Zakładu i funkcję tę pełnił do czasu przejścia na emeryturę w 2007 roku[2].

Jest specjalistą w dziedzinie neurologii I stopnia (1964) i II stopnia (1968) oraz genetyki klinicznej (2004). W latach 1966–1967 odbył staże naukowe w dwóch ośrodkach brytyjskich: St. Lawrences Hospital, Caterham, Anglia, jako stypendysta Mental Health Research Foundation (9 miesięcy) oraz w Kennedy-Galton Centre, Harperbury Hospital (2 tygodnie). W 1968 roku na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie obronił rozprawę doktorską pt. Badania kliniczne i genetyczne nad stwardnieniem guzowatym (promotor: prof. Ignacy Wald). W roku 1983 uzyskał na tym samym Wydziale stopień doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie genetyki człowieka na podstawie pracy pt. Genetyka przewlekłej proksymalnej postaci rdzeniowego zaniku mięśni[2]. W 1992 roku prezydent RP Lech Wałęsa nadał mu tytuł naukowy profesora nauk medycznych.

W 1966 był jednym z członków założycieli Polskiego Towarzystwa Genetycznego[3], którego później był przewodniczącym (1993–1995) i wiceprzewodniczącym (1995–1997 i 2001–2003), a od 2001 roku członkiem honorowym. Jest także członkiem Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka, od roku 2013 członkiem honorowym[2].

Wieloletni członek Komitetu Nauk Neurologicznych oraz Komitetu Genetyki Człowieka i Patologii Molekularnej PAN. W roku 2004 został członkiem korespondentem Wydziału Nauk Medycznych PAN a w latach 2008–2011 był wiceprzewodniczącym tego Wydziału. Od 2010 roku jest dziekanem Wydziału Nauk Medycznych PAN. Był wielokrotnie wybierany do rad naukowych: pełnił funkcję przewodniczącego Rady Naukowej IPiN (1999–2003) i jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego PAN. Był zastępcą przewodniczącego Komitetu Nauk Neurologicznych PAN oraz członkiem Komisji Etyki w Nauce Polskiej Akademii Umiejętności[4]. Przez 5 lat pełnił funkcję wiceprzewodniczącego w Międzynarodowym Komitecie Bioetycznym UNESCO[5].

Był wieloletnim konsultantem ds. Poradnictwa Genetycznego w Zakładzie Genetyki Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie-Międzylesiu. W latach 2006–2011 był konsultantem woj. mazowieckiego w dziedzinie genetyki klinicznej. Był członkiem Rady Konsultacyjnej Agencji Oceny Technologii Medycznych (2006–2011). Został wybrany na członka Zespołu ds. Nagród Prezesa Rady Ministrów (kadencja 2013–2015).

W latach 1995–2005 był członkiem Komitetu Redakcyjnego the Journal of Intellectual Disability Research a także wieloletnim członkiem Redakcji Neurologii i Neurochirurgii Polskiej[2].

Ordery i odznaczenia

Źródło:[2].

Nagrody i wyróżnienia

  • Nagroda im. Adama Opalskiego ZG Polskiego Towarzystwa Neurologicznego (1970)
  • Nagroda Prezydenta Warszawy za Program Badań Prenatalnych dla Warszawy i woj. Stołecznego (1984)
  • Nagroda Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej za zasługi w organizacji poradnictwa genetycznego w skali kraju (1997)
  • Nagroda im. Jędrzeja Śniadeckiego Wydziału Nauk Medycznych PAN (2003)

Źródło:[2].

Przypisy

  1. ↑ Zaremba, Jacek (1936- ). bn.org.pl. [dostęp 2017-08-13].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Janusz Limon, Życiorys prof. Jacka Zaremby ptgc [dostęp 2026-01-29].
  3. ↑ Historia – Polskie Towarzystwo Genetyczne [online] [dostęp 2026-01-27].
  4. ↑ Prof. Jacek Zaremba, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2017-08-13].
  5. ↑ Trzy białe, jedna czarna. Rozmowa z prof. Jackiem Zarembą z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. 28 lutego 2010. [dostęp 2017-08-13].
  6. ↑ M.P. z 2001 r. Nr 43, poz. 688 (ISAP) „za wybitne zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.