Jack Steadman

Pochodzi z Londynu^[5]. Dorastał, grając na basie jazzowym i słuchając płyt Herbiego Hancocka, Wayne’a Shortera i Jaco Pastoriusa^[6]. Jego inspiracjami muzycznymi zostali natomiast m.in. Joni Mitchell, John Coltrane i Jon Hopkins^[7]. Gdy miał 13-14 lat, poznał Jamie’ego Maccolla i Surena de Sarama, przyszłych członków Bombay Bicycle Club, z którymi szybko się zaprzyjaźnił. Mieli także wspólne gusta muzyczne^[8].

W 2005 roku, gdy był jeszcze uczniem szkoły średniej University College School, w londyńskim Crouch End współzałożył zespół Bombay Bicycle Club (początkowo pod nazwą The Canals), którego został wokalistą i gitarzystą. W lutym 2007 roku wydał wraz z zespołem debiutancki minialbum The Boy I Used to Be, którego producentem był Jim Abbiss. Po ukończeniu szkoły, w czerwcu 2008 roku Steadman opublikował wspólnie z zespołem singel „Evening/Morning”. Debiutancki album I Had the Blues But I Shook Them Loose ukazał się pod latem 2009 roku nakładem Island Records^[1].

W lipcu 2010 roku premierę miała płyta Flaws, która została nominowana do nagrody Ivor Novello Awards w kategorii „Najlepszy album”^[5]. Rok później wydany został album A Different Kind of Fix, a w 2014 roku So Long, See You Tomorrow, zawierający utwory inspirowane podróżą Steadmana po Europie i Indiach^[1].

Brytyjski artysta Joe Simpson wykonał cykl portretów muzyków rockowych, w tym Steadmana. W 2011 roku był on był wystawiany w Wielkiej Brytanii, w tym na wystawie indywidualnej w Royal Albert Hall w Londynie^[9].

W 2020 roku powrócił do występów w ramach Bombay Bicycle Club – w lipcu tego samego roku ukazał się minialbum Two Lives, a po odwołaniu reszty trasy koncertowej w jego domu nagrano akustyczne wersje utworu Bonnie Raitt oraz cover utworu „Two Lives”, aby zebrać pieniądze na Youth Music i Chineke! Orchestra^[10]. Jeszcze w 2020 roku ukazał się album Everything Else Has Gone Wrong, a w październiku 2023 roku My Big Day^[1].

Po zakończeniu trasy koncertowej, w 2016 roku Bombay Bicycle Club zawiesił działalność^[1], a Steadman rozpoczął karierę solową, ogłaszając rok później projekt o nazwie Mr Jukes. Jego solowa twórczość zaczęła się charakteryzować wykorzystaniem zróżnicowanej palety brzmień, na którą składały się syntezatorowe pady, eklektyczne użycie sampli, rytmy w stylu R&B i dźwięczny wokal^[2], a kluczowymi inspiracjami jego w twórczości w ramach Mr Jukes byli: soulowy muzyk Donny Hathaway i wokalistka jazzowa Alice Coltrane^[11]. Zbudował samodzielnie studio nagraniowe w północnolondyńskim Hornsey, w którym znalazło się m.in. nieużywane, XVIII-wieczne pianino z wbudowaną klawiaturą MIDI^[12].

Jego pierwszy utwór „Angels/Your Love” został nagrany we współpracy z artystą neosoulowym BJ-em the Chicago Kid, a następnie wydał „Tears” z gościnnym występem piosenkarki R&B Alexandrii^[2]. Jego debiutancki album studyjny God First ukazał się 14 lipca 2017 roku nakładem Island Records^[13]. Powstał on z gościnnym udziałem piosenkarki i autorki tekstów Lianne La Havas, wokalisty funkowo-soulowego Charlesa Bradleya i wokalistki soulowo-gospelowej Lalah Hathaway^[2]. Jego tytuł nawiązywał do salonu kosmetycznego o tej samej nazwie, znajdującego się w Dalston^[14]. Album osiągnął 31. miejsce na brytyjskiej liście UK Albums Chart^[15], a po jego premierze Steadman ruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, począwszy od 18 września w Brighton^[16].

13 kwietnia 2021 roku ukazał się singel „Blowin Steam (Open Up Your Mind)”, będący owocem współpracy Steadmana z londyńskim raperem Barneyem Artistem^[17][18]. Obydwaj muzycy poznali się dzięki pracy nad utworem „From Golden Stars Comes Silver Dew” z płyty God First, po czym przez kolejnych 18 miesięcy prowadzili wspólne sesje nagraniowe. 10 maja 2021 roku zapowiedzieli wydanie wspólnego albumu pn. The Locket, czemu towarzyszyła premiera singla „Vibrate” wraz z teledyskiem do niego nakręconym w parku rozrywki Alton Towers^[19]. Premiera albumu miała miejsce 6 sierpnia 2021 roku^[20], spotykając się z pozytywnym odbiorem przez krytyków. Sean Kerwick z magazynu DIY stwierdził, iż jest to „fantastyczna kolekcja utworów, od hitów po wolne kawałki”^[21].

• I Had the Blues But I Shook Them Loose (2009)
• Flaws (2010)
• A Different Kind of Fix (2011)
• So Long, See You Tomorrow (2014)
• Everything Else Has Gone Wrong (2020)
• My Big Day (2023)