James Trappe

James Martin Trappe (ur. 1931) – amerykański mykolog, ekspert w dziedzinie gatunków trufli północnoamerykańskich i grzybów mykoryzowych.

Po raz pierwszy zetknął się z truflami w naturze pod koniec lat 50. XX wieku podczas badań do swojej pracy doktorskiej. Od tego czasu Trappe stał się powszechnie uważany za jednego z czołowych ekspertów w dziedzinie trufli na świecie. Zbierał je na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Afryką^[1]. Już podczas studiów licencjackich prowadził badania nad mykoryzą, a jego rozprawa doktorska obejmowała monografię Cenococcum graniforme, jednego z najbardziej wszechobecnych grzybów mykoryzowych na świecie^[2]. Jednak bardziej znaczącym osiągnięciem w jego wczesnej karierze była pionierska kompilacja prac o grzybach mykoryzowych, która jest „jedną z najczęściej cytowanych prac w badaniach nad mykoryzą”^[3]. W ramach badań podoktoranckich wyjaśnił mikoryzowe przyczyny słabej kolonizacji i wzrostu daglezji zielonej (Pseudotsuga menziesii) w glebach, w których nie ma wystarczającej liczby symbiontów mykoryzowych M. Trappe stał się jednym z najważniejszych ekspertów w dziedzinie badań nad mykoryzą, szczególnie w kontekście jej zastosowania w leśnictwie^[4].

Studiował na Uniwersytecie Waszyngtońskim, gdzie uzyskał tytuł licencjata z zarządzania lasami. Tytuł magistra uzyskał na City University of New York w tej samej dziedzinie, po czym wrócił na Uniwersytet w Waszyngtonie, aby pracować nad doktoratem. W tym czasie rozpoczął także pracę w Stacji Badawczej Służby Leśnej USA (USDA Forest Service Pacific Northwest Research Station) w La Grande w stanie Oregon. W 1958 roku przeniósł się do stacji w Portland.

W 1965 r. został mianowany kierownikiem projektu z zakresu mykologii leśnej w stacji w Corvallis i pełnił tę funkcję aż do przejścia na emeryturę w 1996 roku. Kiedy przybył do Corvallis, odchodząca na emeryturę profesor Helen Margaret Gilkey zapisała Trappe’owi jedną z najważniejszych kolekcji grzybów podziemnych w Ameryce Północnej. Był to nieoczekiwany dar, który niezwykle wspomógł jego przyszłe badania. Podczas swojej pracy w Corvallis Trappe brał udział w pracach North American Truffle Society, a ostatecznie został jego członkiem zarządu. Podróżował do Turynu, aby badać okazy trufli, gościł naukowców z ponad 20 krajów i był mentorem wielu wybitnych mykologów.

Pomimo przejścia na emeryturę, Trappe pozostał profesorem naukowym w Katedrze Nauk Leśnych Uniwersytetu Corvallis przez 10 lat, zanim ostatecznie przeszedł na emeryturę w 1996 roku. Pozostał aktywny również po drugiej emeryturze. Od 1999 roku przez 4–5 miesięcy w roku wyjeżdżał do Australii, aby pracować nad taksonomią trufli dla rządu australijskiego, czego efektem było wiele publikacji^[5]. W 2007 roku opublikował wspólnie z synem książkę o identyfikacji trufli północnoamerykańskich, a w 2008 roku, wspólnie z Chrisem Maserem i Andrew W. Claridge’em, drugi tom poświęcony statusowi ekologicznemu trufli. Trappe nadal publikuje, a jego prace dotyczące różnorodności trufli australijskich ukazały się dopiero w 2013 roku. Jest autorem lub współautorem 450 prac naukowych i trzech książek na ten temat. Baza Mycobank wymienia go jako autora lub współautora 401 gatunków, a w trakcie swojej kariery przyczynił się do rozwoju badań nad grzybami mykoryzowymi i przekształcenia taksonomii trufli: utworzył ich nowy rząd, dwie nowe rodziny i wyodrębnił 40 rodzajów^[6].

Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jego nazwiska Trappe^[7] (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów). W uznaniu jego zasług jego nazwiskiem nazwano rodzinę grzybów Trappeaceae, rodzaje Trappea, Trappeindia, gatunki Acaulospora trappei, Cystangium trappei', Elaphomyces trappei^[8].