Jamie Burnett

Jamie Burnett
Ilustracja
Obywatelstwo

Wielka Brytania

Reprezentuje kraj

Szkocja

Data i miejsce urodzenia

16 września 1975
Hamilton

Gra zawodowa

1992–2017

Najwyższy ranking

27 (1999/2000)

Najwyższy break

148 (UK Championship 2004)

Breaki 100+ pkt.

136

Jamie Burnett (ur. 16 września 1975) – szkocki snookerzysta. Plasuje się na 70. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 136[1].

Kariera

W trakcie kwalifikacji do turnieju rankingowego UK Championship 2004 jako pierwszy zawodnik w historii snookera wbił w profesjonalnym gronie brejka powyżej 147 punktów. Przeciwnikiem Burnetta w meczu z brejkiem 148-punktowym był Leo Fernandez. Po ogłoszeniu wolnej bili Burnett zagrał bilę brązową zamiast czerwonej, po czym zagrał ją ponownie, a następnie wbił 15 czerwonych z jedną bilą niebieską, dwiema różowymi i 12 czarnymi[2][3].

Pierwszym większym sukcesem Szkota było dotarcie do ćwierćfinału w rankingowym German Open 1997. Osiągnięcie to wyrównał rok później w Grand Prix. Największe sukcesy Burnetta przypadły na sezon 1997/1998 zdominowany przez Stephena Hendry’ego. Dwukrotnie wyeliminował w turniejach snookerystę numer jeden światowego rankingu, jak również pokonał graczy takich jak Mark Williams i Stephen Lee.

W mistrzostwach świata debiutował w 1996 (porażka w I rundzie z Terrym Griffithsem 9:10). Na swój drugi występ w Crucible Theatre musiał czekać do 2009, czym wyrównał wynoszący trzynaście lat przerwy rekord Barry’ego Pinchesa z 2004 roku[4][5].

W kwalifikacjach do Grand Prix 2007 wbił brejka maksymalnego 147 punktów.

Burnett zakwalifikował się do UK Championship w 2008 roku, przegrał jednak 3-9 ze swoim sparingpartnerem Stephenem Maguire’em w 1/16 finału. Bukmacherzy zaprzestali przyjmowania zakładów na tenże wynik (3-9 dla Maguire’a), po fali zakładów na dokładnie taki wynik[6]. W 12 framie Burnett miał szansę na 4-8, ale spudłował ostatnią czarną bilę tak bardzo, że komentator BBC John Parrott zasugerował, iż nawet amator byłby niezadowolony z takiego zagrania. Clive Emerton z BBC dodał też, że okoliczności rozegrania dwóch ostatnich frame’ów zdecydowanie zasługiwały na śledztwo w tej sprawie[7].

"The World Snooker” wszczął śledztwo w sprawie wyniku[8][9], zanim rozpoczęła je policja, na kilka dni przed kolejnym spotkaniem Burnetta i Maguire’a w mistrzostwach świata w snookerze w 2009[10].

12 września 2010 zajął 2. miejsce w turnieju Shanghai Masters, po przegranej w finale z Allisterem Carterem 7:10.

Do końca sezonu 2010/2011, na swoim koncie zapisał 103 breaków stupunktowych.

7 października 2012 zajął 2. miejsce w turnieju z cyklu PTC-Gdynia Open, przegrawszy w finale z Neilem Robertsonem 3:4. W finale przegrywał już 0:3, po czym doprowadził do stanu 3:3. Ostatnia partia meczu była niezwykle emocjonująca i trwała ponad 50 minut.

Występy w turniejach w karierze

Turniej 1992
/93		 1993
/94		 1994
/95		 1995
/96		 1996
/97		 1997
/98		 1998
/99		 1999
/00		 2000
/01		 2001
/02		 2002
/03		 2003
/04		 2004
/05		 2005
/06		 2006
/07		 2007
/08		 2008
/09		 2009
/10		 2010
/11		 2011
/12		 2012
/13		 2013
/14		 2014
/15		 2015
/16		 2016
/17
Ranking[11][i] [ii] 221 105 73 54 38 31 27 33 36 44 46 49 56 54 46 45 40 37 39 39 39 41 46 58
Turnieje rankingowe
Riga Masters nie rozegrano Minor-Rank. LQ
Indian Open nie rozegrano 1R 1R NH 1R
World Open LQ LQ 2R LQ 1R 2R QF 1R 1R LQ 1R LQ 1R LQ LQ LQ 1R 1R LQ LQ LQ LQ nie rozegrano WD
Shanghai Masters nie rozegrano LQ LQ LQ F LQ LQ LQ LQ LQ A
European Masters LQ LQ LQ LQ 1R NH LQ nie rozegrano 1R 1R LQ 1R LQ LQ NR nie rozegrano A
International Championship nie rozegrano 1R 1R QF 1R A
UK Championship LQ 1R 2R 1R 1R 2R 1R 2R LQ 1R LQ LQ LQ 2R 2R LQ 1R LQ LQ LQ LQ 3R LQ 4R A
Scottish Open 1R 2R LQ LQ 1R 1R 3R 1R 1R LQ LQ 3R nie rozegrano MR nie rozegrano A
German Masters nie rozegrano LQ 1R QF NR nie rozegrano LQ LQ 1R 3R WD LQ A
Welsh Open LQ 1R LQ LQ 2R QF 1R 1R 1R 2R 1R LQ LQ LQ 3R LQ 1R LQ 1R LQ LQ 2R 1R WD A
Players Championship nie rozegrano DNQ DNQ 1R DNQ DNQ DNQ DNQ
China Open nie rozegrano NR 1R 1R LQ LQ nie rozegrano LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ 1R LQ A
World Championship LQ LQ LQ 1R LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ 1R LQ 1R LQ LQ 1R LQ LQ A
Turnieje nierankingowe
The Masters LQ LQ LQ LQ LQ A LQ LQ LQ LQ LQ LQ A A LQ LQ A LQ A A A A A A A
World Seniors Championship nie rozegrano A A A A A LQ A
Dawne turnieje rankingowe
Dubai Classic LQ LQ LQ LQ LQ nie rozegrano
Malta Grand Prix nie rozegrano nierankingowy LQ NR nie rozegrano
Thailand Masters LQ LQ LQ 1R LQ LQ 1R LQ LQ LQ NR nie rozegrano NR nie rozegrano
British Open LQ LQ LQ 1R LQ 1R 1R 2R LQ LQ LQ LQ 1R nie rozegrano
Irish Masters nierankingowy 2R 1R LQ NH NR nie rozegrano
Northern Ireland Trophy nie rozegrano NR 2R 1R LQ nie rozegrano
Bahrain Championship nie rozegrano LQ nie rozegrano
Wuxi Classic nie rozegrano nierankingowy 2R 1R 1R nie rozegrano
Australian Goldfields Open nie rozegrano NR nie rozegrano LQ 2R LQ LQ 1R NH
Dawne turnieje nierankingowe
Scottish Masters A A A A A A LQ LQ A A A nie rozegrano
Scottish Professional Championship nie rozegrano QF nie rozegrano
Shoot-Out nie rozegrano 1R 1R 1R 3R 1R A R
  1. ↑ Od sezonu 2010/11 pokazuje ranking na początku sezonu.
  2. ↑ Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.

Przypisy

  1. ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
  2. ↑ Scot Burnett compiles 148 break. BBC Sport, 2004-10-16. [dostęp 2026-03-20]. (ang.).
  3. ↑ Clive Everton: Burnett's break goes one better. The Guardian, 2004-10-18. [dostęp 2026-03-20]. (ang.).
  4. ↑ worldsnooker.com: Twice-Champ Williams Secures Crucible Place. [dostęp 2009-03-10]. (ang.).
  5. ↑ prosnookerblog.com/: Prosnooker.blog – Barry Pinches. [dostęp 2009-03-10]. (ang.).
  6. ↑
  7. ↑ Scots Snooker Stars Stephen Maguire and Jamie Burnett in betting probe
  8. ↑ World Snooker investigate Jamie Burnett betting suspension – Telegraph [online], telegraph.co.uk [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  9. ↑ BBC SPORT | Other sport... | Snooker | Burnett match to be investigated [online], news.bbc.co.uk [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  10. ↑ Police Investigate Snooker Match
  11. ↑ Ranking History. [dostęp 2026-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-19)]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.