Jan Bąkowski (malarz)

Jan Bąkowski

Jan Bąkowski, Dziewczyna ze słonecznikami
Data i miejsce urodzenia	19 czerwca 1872 Kraków
Data i miejsce śmierci	10 października 1934 Kraków
Narodowość	polska
Alma Mater	Szkoła Sztuk Pięknych w Krakowie
Dziedzina sztuki	malarstwo

Jan Bąkowski (ur. 19 czerwca 1872 w Krakowie, zm. 10 października 1934 tamże) – polski malarz, portrecista.

W latach 1895–1898 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, u Teodora Axentowicza, Leopolda Löfflera^[1], Jana Stanisławskiego i Leona Wyczółkowskiego otrzymując na przełomie 1895 i 1896 srebrny medal. W 1903 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Członek Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.

Specjalizował się w portretach – namalował między innymi portret biskupa Albina Dunajewskiego, profesorów Feliksa Kreutza, Władysława Kulczyńskiego i Maksymiliana Nowickiego oraz portrety Walerii Mycielskiej, Róży Raczyńskiej, Marii Tarnowskiej i Stefana Tyszkiewicza. Tworzył kopie portretów do Pałacu Biskupiego w Krakowie. Namalował także portret królowej Hiszpanii Marii Krystyny Austriackiej. Jego dziełem są także dwa obrazy w Sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny w Zabawie to jest obraz Trójcy Przenajświętszej i Świętej Rodziny. Wystawiał swoje dzieła w Wiedniu i Pradze, a od 1897 w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych.

Mieszkał Krakowie przy ul. Kazimierza Wielkiego 45 (budynek nie zachował się)^[2]. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim, w kwaterze XVI^[1].

• Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2000, ISBN 83-01-13325-2.
• Jan Bąkowski. Desa Unicum. [dostęp 2021-10-04]. (pol.).
• ks. Wojciech Kałamarz CM, Jan Bąkowski. Zapomniany krakowski malarz, „Z Życia Parafii…”, 10 (210), październik 2019 .