Jan Bandrowski
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 czerwca 1928 |
| Data śmierci |
20 listopada 2006 |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1957 |
| Habilitacja |
1964 |
| Profesura |
1975 |
| Odznaczenia | |
    | |
Jan Ryszard Bandrowski (ur. 17 czerwca 1928 w Warszawie, zm. 20 listopada 2006) – polski profesor, specjalista inżynierii chemicznej i procesowej. Zajmował się wymianą masy, fluidyzacją oraz sedymentacją.
Życiorys
Studia wyższe ukończył w 1949 r. na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1957 r. Habilitację obronił w 1964 r. Tytuł docenta otrzymał w 1964, profesora nadzwyczajnego w 1975, a profesora zwyczajnego w 1990 r.[1][2].
W roku 1981 objął stanowisko kierownika Zakładu Aparatury Chemicznej i Zakładu Podstaw Inżynierii Chemicznej. W latach 1981–1984 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Chemicznego. W latach 1994–1998 był też kierownikiem Zespołu Kinetyki Procesowej[1].
Był także członkiem m.in. Komitetu Inżynierii Chemicznej PAN, Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej, czy Rady Nadzorczej Śląskiego Wydawnictwa Technicznego. Od 1991 r. pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Redakcyjnego Wydawnictwa Politechniki Śląskiej, a w latach 1981–1996 był redaktorem Chemical Engineering Science[1].
W czasie wolnym zajmował się turystyką górską oraz podróżował. Interesował się historią sztuki.
Pochowany na cmentarzu Centralnym w Gliwicach (sektor LF9-8-24)[3].
Wybrane publikacje
- Experimental study of heat transfer at the total condensation of mixed vapours of miscible liquids, International Journal of Heat and Mass Transfer, 18, 503, 1975.
- Destylacja i rektyfikacja, PWN, 1980.
- Piece rurowe, PWN, 1987, II wydanie: Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 1994.
- Sedymentacja zawiesin – zasady i projektowanie, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 1995.
- Solutions of a system of multicomponent mass transfer equations for mixtures of real fluids. „Chem. Eng. Science”. 16 (2), 1991.
- Analiza metod obliczania powierzchni sedymentacji ciągłej na podstawie testu sedymentacji zawiesiny. „Inż. Chem. Proc.”. 14 (4), 1993.
- Analiza metod obliczania powierzchni sedymentacji ciągłej na podstawie testu sedymentacji zawiesiny. „Inż. Chem. Proc.”. 14 (1), 1994.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1980)
- Złoty Krzyż Zasługi (1973)[4]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1977)
- Srebrna Odznaka „Za zasługi dla przemysłu chemicznego” (1986)
- Odznaka Honorowa SITPChem (1986)
- Złoty Medal 50-lecia Politechniki Krakowskiej
- Honorowa Odznaka Politechniki Krakowskiej (1987)
- Medal 60-lecia Politechniki Śląskiej
- Medal 40-lecia Politechniki Śląskiej (1984)
- Odznaka Zasłużonego dla Politechniki Śląskiej (1998)
Źródło:[1].
Nagrody
- Nagroda Ministra Edukacji Narodowej zespołowa stopnia II (1988)[5]
Przypisy
- 1 2 3 4 Prof. zw. dr hab. Jan BANDROWSKI [online], www.stowarzyszenie.chemia.polsl.pl [dostęp 2026-05-05].
- ↑ Stopnie, tytuły. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 9 (20), s. 5, czerwiec 1990. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-27].
- ↑ Cmentarze komunalne w Gliwicach [online], gliwice.grobonet.com [dostęp 2026-05-05].
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 314. [dostęp 2026-06-23].
- ↑ Nagrody odznaczenia. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 1, Rok akademicki 1988/89, s. 5, październik 1988. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-04].
Bibliografia
Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny A-G tom I. Ośrodek Przetwarzania Informacji, s. 60–61. ISBN 83-905295-5-6.