Jan Bozowski

Jan Bozowski
Ilustracja
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia

2 czerwca 1896
Alwernia

Data i miejsce śmierci

20 maja 1945
Rembertów

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

13 pułk piechoty

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Faksymile
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje – trzykrotnie ranny
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941, czterokrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Jan Bozowski, ps. Janka (ur. 2 czerwca 1896 w Alwerni, zm. 20 maja 1945 w Rembertowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Józefa i Karoliny z domu Fabiś urodzony 2 czerwca 1896 w Alwerni, w ówczesnym powiecie chrzanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii[1][2][3]. Przed wybuchem I wojny światowej ukończył trzy klasy szkoły przemysłowej w Krakowie, a przez rok był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich[1].

6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich[1]. Początkowo walczył w szeregach III plutonu 2 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty[1]. W 1915 został przeniesiony do 4 kompanii V batalionu 7 pułku piechoty. Ranny w walkach nad Styrem[1]. Awansowany na sekcyjnego[2]. Był odnotowany w kadrze Komendy Grupy LP w Kozienicach[2]. 9 maja 1916 wymieniony w spisie imiennym kompanii marszowych w tym garnizonie[2]. Uczestniczył w kampanii wołyńskiej[2]. Ranny w bitwie pod Kostiuchnówką (4–7 lipca 1916)[1][4]. Po likwidacji 7 pp wcielony razem z V batalionem do 5 pułku piechoty[2]. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został internowany przez Austriaków w Twierdzy Przemyśl, a następnie wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski[1].

Po rozpadzie monarchii austro-węgierskiej (październik 1918) wrócił do Galicji i wstąpił do 5 pułku piechoty Legionów[1]. 9 grudnia 1919 został mianowany podporucznikiem w piechocie z dniem 1 grudnia 1919[5]. W tym samym roku został dowódcą obozu Legii Akademickiej w Rembertowie[1]. W 1920 został przydzielony do batalionu manewrowego I/142 pułku piechoty na stanowisko dowódcy I plutonu 4 kompanii. Wyróżnił się 29 sierpnia 1920 w walce z bolszewikami pod Miączynem, w której ciężko ranny w prawą rękę dostał się do niewoli[1]. Po ucieczce z niewoli (2 września) i „częściowym wyleczeniu” (25 listopada) wrócił do batalionu i pełnił funkcję adiutanta[1][3]. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich[6].

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę na stanowisku adiutanta batalionu manewrowego, który został wcielony do 13 pułku piechoty jako III batalion[1][7][8][9]. Uzupełnił wykształcenie w zakresie siedmiu klas gimnazjum na kursach maturalnych w Krakowie[1]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 155. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10][11][12]. Od listopada 1923 do 31 marca 1924 był przydzielony do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie, po czym wrócił do macierzystego pułku w Pułtusku[3]. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1927 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty[13]. Z dniem 31 grudnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynku[14]. Mieszkał w Rembertowie[15]. Był członkiem Rady Gminy Wawer[1]. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”[16]. W drugiej połowie lat 30. XX w. pełnił funkcję prezesa Oddziału Rembertów Okręgu Warszawa Województwo Związku Legionistów Polskich[17].

Zmarł 20 maja 1945 w Rembertowie i został pochowany na cmentarzu parafialnym[3][2].

Był żonaty, miał córkę Zofię (ur. 1928)[1].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Bozowski Jan. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.73-6851 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-07-31].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Bozowski Jan. [w:] Słownik Legionistów Polskich 1914-1918 [on-line]. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2026-07-31].
  3. 1 2 3 4 Jan Bozowski (1896–1945). Fundacja Obchodów 100 Rocznicy Odzyskania Przez Polskę Niepodległości. [dostęp 2026-07-31].
  4. ↑ VII Lista strat 1916 ↓, s. 4.
  5. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4150.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 49 z 22 grudnia 1920, s. 1367.
  7. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 59.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 161.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 153.
  10. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 73.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 423.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 372.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927, s. 121.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927, s. 374.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 903.
  16. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 330, 845.
  17. ↑ Sprawozdanie 1938 ↓, s. 86.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 27 października 1922, s. 804.
  19. ↑ M.P. z 1932 r. Nr 217, poz. 249 (ISAP)
  20. ↑ Lista odznaczonych 1935 ↓, s. 13, jako Bożowski Jan ppor. 2 Dywizji Legionów.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 670.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.