Jan Bury-Burzymski
| 2 zwycięstwa | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 lipca 1915 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
24 października 1940 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Jan Bury-Burzymski (ur. 22 czerwca?/5 lipca 1915 w Mińsku, zm. 24 października 1940 w Cherry Burton) – porucznik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Józefa i Anny z d. Szczepaniak; miał dwóch braci. W 1921 r. rodzina przeniosła się do wsi Sitniki a potem do Torunia. W Gimnazjum i Liceum im. M. Kopernika w 1935 r. zdał egzamin maturalny[1]. W 1936 r. rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa, którą ukończył z 61. lokatą w 1938 r.[2] Następnie został skierowany na kurs myśliwski do Grudziądza[3].
Otrzymał przydział do 152. eskadry myśliwskiej i w jej składzie walczył w kampanii wrześniowej[4]. 1 września, w okolicach Płońska zestrzelił He-111[5]. W tym samym dniu zaliczono mu zestrzelenie kolejnego bombowca. 3 września brał udział w poszukiwaniu niemieckiego balonu obserwacyjnego w rejonie Przasnysza[6]. 4 września, w rejonie Ciechanowa, zaatakował i zestrzelił niemiecki balon obserwacyjny[7]. 10 września brał udział w ataku na kolejny balon obserwacyjny, jednak atak zakończył się niepowodzeniem[8]. Za kampanię wrześniową został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari[9].
Po agresji ZSRR na Polskę 18 września przekroczył granicę z Rumunią w rzucie kołowym eskadry. Przez Jugosławię i Grecję przedostał się do Francji. Tafił do stacji zbornej w Le Bourget[10]. 29 lutego 1940 r. znalazł się w grupie pilotów skierowanych na szkolenie w Tuluzie[11]. Wobec porażki Francji 21 czerwca znalazł się w grupie lotników ewakuowanych do Afryki. Z powodu problemów technicznych nie zdołał dolecieć do lotniska, wodował 500 metrów od wybrzeża Algierii. Udało mu się dopłynąć wpław do brzegu[12].
Został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych. Otrzymał numer służbowy RAF P-0236. Otrzymał przydział do dywizjonu 307[13]. Następnie został przeniesiony do dywizjonu 303. 24 października 1940 r. zginął w katastrofie lotniczej podczas ćwiczebnej walki powietrznej[14]. Jego maszyna rozbiła się w rejonie Cherry Burton[15]. Został pochowany na cmentarzu St Catherine Churchyard w Leconfield[16].
Na liście Bajana został sklasyfikowany na 178. pozycji z dwoma pewnymi zestrzeleniami[17].
Ordery i odznaczenia
Za swą służbę został odznaczony[18]:
- Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 12050,
- Medalem Lotniczym.
Przypisy
- ↑ Jan Bury-Burzymski. Timenote.info. [dostęp 2025-10-30]. (pol.).
- ↑ Pawlak 2009 ↓, s. 176.
- ↑ Bury-Burzymski Jan. infolotnicze.pl. [dostęp 2025-10-30]. (pol.).
- ↑ Pawlak 1991 ↓, s. 132.
- ↑ Pawlak 1991 ↓, s. 134.
- ↑ Śliżewski 2025 ↓, s. 155.
- ↑ Pawlak 1991 ↓, s. 136.
- ↑ Pawlak 1991 ↓, s. 1367.
- ↑ Pawlak 1991 ↓, s. 495.
- ↑ Śliżewski 2025 ↓, s. 156.
- ↑ Śliżewski 2010 ↓, s. 45.
- ↑ Belcarz 2023 ↓, s. 232.
- ↑ Krzystek 2012 ↓, s. 121.
- ↑ Sojda, Śliżewski 2018 ↓, s. 208-209.
- ↑ Hurricane V6807 near Cherry Burton. yorkshire-aircraft.co.uk. [dostęp 2025-10-31]. (ang.).
- ↑ Porucznik Jan Burzymski. Find a Grave. [dostęp 2025-10-30]. (pol.).
- ↑ Lista Bajana. Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej. [dostęp 2025-11-01]. (pol.).
- ↑ Bury-Burzymski Jan. Personel Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii 1940-1947. [dostęp 2025-10-30]. (pol.).
Bibliografia
- Bartłomiej Belcarz: Pod niebem Maghrebu. Lotnicy polscy we francuskiej Afryce Północnej 1940. Stalowa Wola: Muzeum Centralnego Okręgu Przemysłowego : Muzeum Regionalne w Stalowej Woli, 2023. ISBN 978-83-65145-62-8. OCLC 1390910519.
- Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7. OCLC 830072566.
- Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925-1939. Warszawa: Retro-Art, 2009. ISBN 83-87992-22-4. OCLC 69472829.
- Grzegorz Sojda, Grzegorz Śliżewski: God save the 303 Squadron : historia Dywizjonu 303 z trochę innej perspektywy. Czerwonak,: Vesper, 2018. ISBN 978-83-7731-308-4. OCLC 1413485625.
- Grzegorz Śliżewski: Gorzka słodycz Francji : polscy piloci myśliwscy wiosny 1940. Warszawa ; Piekary Śląskie: ZP Wydawnictwo - ZP Grupa, 2010. ISBN 978-83-61529-42-2. OCLC 750525221.
- Grzegorz Śliżewski: Księga Myśliwców 1939. Słownik biograficzny pilotów polskich walczących podczas kampanii 1939 r. w jednostkach myśliwskich. Wrocław-Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2025. ISBN 978-83-8376-410-8.