Jan Charlęski

Jan Charlęski
Herb
Bończa

Jan Charlęski (Charliński) herbu Bończa – kasztelan bracławski w latach 1618–1625, podkomorzy łucki w latach 1582–1618[1], poborca w województwie wołyńskim w 1590 roku.

Poseł na sejm konwokacyjny 1587 roku z województwa kijowskiego, podpisał akt konfederacji generalnej[2]. W czasie elekcji 1587 roku głosował najpierw na Piasta[a], potem na Zygmunta Wazę[3]. Poseł na sejm 1590 roku z województwa wołyńskiego[4]. Jako poseł na sejm 1598 roku wyznaczony do lustracji królewszczyzn Mazowsza i Podlasia[5]. W 1607 roku był posłem na sejm z województwa wołyńskiego[6].

Deputat na Trybunał Główny Koronny z województwa wołyńskiego w 1590, 1599, 1603, 1613, 1618 roku[7]

Pochodzenie

Jan jest pierwszym przedstawicielem rodziny Charlińskich, urodzonym na Wołyniu, syn Mikołaja Charlińskiego podkomorzego łuckiego.

Dzięki ważnym relacjom rodzinnym i udanej karierze ojca, tej osobie udało się dołączyć do lokalnego koła szlacheckiego, stać się dla niego "swoim".

Początkiem kariery własnej dla Jana stał się warszawski dwór królewski, a potem dwór Habsburgów. Wraz z ojcem i bratem Jan brał udział w kampaniach moskiewskich Stefana Batorego 1580-1581r., gdzie okazał się dobrym wojownikiem, co dodatkowo podniosło jego prestiż.

Uwagi

  1. ↑ tak nazywano bliżej nieokreślonego kandydata krajowego

Przypisy

  1. ↑ Urzędnicy wołyńscy XIV-XVIII w". Oprac. Marian Wolski, Kórnik 2007, s. 157.
  2. ↑ Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 297.
  3. ↑ Anna Pieńkowska, Zjazdy i sejmy z okresu bezkrólewia po śmierci Stefana Batorego, Pułtusk 2010, s. 365.
  4. ↑ Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 330.
  5. ↑ Volumina Legum, tom II, Petersburg 1859, s. 386.
  6. ↑ Anna Filipczak-Kocur, Senatorowie i posłowie koronni na sejmie 1607 roku, w: Przegląd Historyczny, 76/2, 1985, s. 296.
  7. ↑ Henryk Gmiterek, Deputaci województwa wołyńskiego do Trybunału Koronnego z czasów panowania Zygmunta III Wazy, w: Inter Regnum et Ducatum : studia ofiarowane Profesorowi Janowi Tęgowskiemu w siedemdziesiątą rocznicę urodzin, Białystok 2018, s. 144.