Jan Duch

Jan Duch
major dyplomowany piechoty major dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia

14 maja 1888
Borszczów, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

po 1934
.

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

PKU Łuniniec

Stanowiska

komendant PKU

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920–1941) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola

Jan Duch (ur. 14 maja 1888 w Borszczowie, zm. po 1934) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 14 maja 1888 w Borszczowie jako syn Józefa[1].

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 18 pułk piechoty. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty[2].

19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 1 pułku strzelców podhalańskich[3]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Poznań”, a jego oddziałem macierzystym był nadal 1 pułk strzelców podhalańskich[4]. 14 listopada 1921 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego 1921–1923[5]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 380. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk strzelców podhalańskich[6]. Z dniem 1 października 1923 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Oddziału V Sztabu Generalnego. W latach 1924–1926 pełnił służbę w Oddziale I SG, pozostając oficerem nadetatowym 69 pułku piechoty w Bydgoszczy[7][8]. 1 grudnia 1924 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 111. lokatą w korpusie oficerów piechoty[9]. Z dniem 2 września 1926 roku został przeniesiony do 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu na stanowisko dowódcy II batalionu[10][11]. W marcu 1927 roku minister spraw wojskowych przyznał mu na okres 5 lat tytuł wojskowego tłumacza z języka angielskiego[12]. W kwietniu 1928 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl w celu odbycia praktyki poborowej[13][14]. W listopadzie tego roku ogłoszono jego przeniesienie do PKU Łuniniec na stanowisko komendanta[15]. W marcu 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX[16]. Z dniem 31 sierpnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku[17].

W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[18].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-01-18].
  2. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 211, 503.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920 roku, s. 776.
  4. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 224.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 323, 407, 1500.
  6. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 43.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 8, 286, 351.
  8. ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 11.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 734.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 14 lipca 1926 roku, s. 214, tu podano, że miał być przeniesiony do 22 Pułku Piechoty w Siedlcach.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 37 z 14 września 1926 roku, s. 302, sprostowano przydział.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 marca 1927 roku, s. 105.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 138.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 122, 175.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 354.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 86.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 216.
  18. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 327, 842.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 122.
  20. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 503.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.