Jan Dudrewicz
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie |
lekarz pediatra |
| Alma Mater | |
| Dzieci | |
Jan Dudrewicz (ur. 1804 w Bobowej pod Tarnowem, zm. 11 grudnia 1894 w Warszawie[1]) – polski lekarz pediatra.
Życiorys
Syn Aleksandra i Marianny Cebulskiej.
Kształcił się w Krakowie początkowo w Gimnazjum Św. Anny, później na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po dwóch latach studiów na Wydziale Filozoficznym przeniósł się na Wydział Lekarski. Studia ukończył w 1830 roku.
Od 1833 roku mieszkał na stałe w Warszawie. Specjalizował się w pediatrii. Po roku 1880 został członkiem Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego. Był autorem pracy Charakter panującej w 1866 roku płonicy.
Życie prywatne
By dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona Matylda zmarła w 1843 roku. Synowie Jana: Ignacy (1837–1914) był księdzem; Leon (1839–1905) lekarzem pediatrą; Władysław (1835–1872) profesorem chemii.
Przypisy
Bibliografia
- Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana Saturnina Sikorskiego, wyd. 1890–1914, tom 17, s. 238.
Linki zewnętrzne
- Publikacje Jana Dudrewicza w bibliotece Polona