Jan Fabian

Jan Franciszek Fabian

Data i miejsce urodzenia	10 czerwca 1897 Kraków
Data i miejsce śmierci	18 października 1971 Kraków
Zawód	aktor, tancerz, choreograf, dyrektor teatru
Lata aktywności	1919-1967
Odznaczenia

Jan Franciszek Fabian (ur. 10 czerwca 1897 w Krakowie, zm. 18 października 1971 tamże) – polski aktor teatralny, tancerz i choreograf.

Jako tancerz kształcił się w szkole przy Operze Wiedeńskiej (Wiener Hofoper). W 1915 roku został wcielony do armii austro-węgierskiej. Walczył w I wojnie światowej, gdzie dostał się do niewoli rosyjskiej (do 1918 roku). W latach 1919-1924 jako tancerz był członkiem zespołów krakowskich, m.in. Teatru Nowości (1919, 1922-1923) oraz objazdowej Operetki Nowości (1923-1924). Wówczas to, w 1923 roku otrzymał uprawnienia ZASP jako tancerz i choreograf^[1].

W kolejnych latach był członkiem Zrzeszenia Artystów Opery Warszaw­skiej (1926), pracował jako tancerz i choreograf w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1926-1928, 1934-1936), był choreografem w Teatrze Rewia w Poznaniu (1928-1929, 1930), Teatrze Nowości w Warszawie (1931) oraz występował w teatrach: objazdowym Wesoły Amor (1931-1932) i Wesoły Murzyn w Stanisławowie (1936). Należał także do zespołów: Feliksa Parnella (1936-1937) i Polskiego Baletu Repre­zentacyjnego (1937-1938)^[1].

Wybuch II wojny światowej zastał go we Lwowie, gdzie tańczył w rewiach. W mieście tym przebywał do 1941 roku, kiedy to powrócił do Krakowa, gdzie pracował fizycznie. W 1944 roku był członkiem zespołu krakowskiego Teatru Powszechnego Po zakończeniu walk współpracował ze szkołą baletową Zizi Halamy. Opracował również choreografię do przedstawień "Halki" Stanisława Moniuszki, wystawianych w Teatrze Miejskim w Katowicach przez zespół Opery Katowickiej (czerwiec 1945), w Operze Dolnośląskiej (wrzesień 1945) oraz w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (październik 1945). W latach 1945-1946 był kierownikiem baletu Opery Dolnośląskiej, następnie powrócił do Krakowa gdzie najpierw był choreografem teatru Komedia Muzy­czna (1947), a następnie - wraz z małżonką Ewą - prowadził teatr Operetka Krakowska (1947-1948). W latach 1950-1952 oraz 1956-1964 pracował jako choreograf Teatru Muzycznego w Lublinie. W międzyczasie (lata 1952-1956) przebywał w Krakowie, gdzie współpracował z Zespołem Pieśni i Tańca przy Hucie im. Lenina, Krakowską Operą Robotniczą oraz Teatrem Muzycznym Towarzystwa Przy­jaciół Teatru Muzycznego^[1].

W 1964 roku przeszedł na emeryturę, niemniej występował sporadycznie jeszcze do 1967 roku. W 1968 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski^[1].

Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie^[1].