Jan Janiczek

Jan Edward Janiczek ps. Świadek (ur. w 1898 w Werchracie, zm. 4 grudnia 1944 w obozie koncentracyjnym Gross-Rosen) – polski poeta, dziennikarz, działacz konspiracyjny.

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie^[1]. Przed wybuchem II wojny światowej był urzędnikiem bankowym^[2].

Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie i był członkiem Związku Walki Zbrojnej, a następnie kontynuował działalność konspiracyjną w Armii Krajowej. W jego mieszkaniu przy ulicy Chełmżyńskiej działała tajna drukarnia pomocnicza, w której powielano skrócone wydanie „Biuletynu Informacyjnego”^[3]. Miał być również zaangażowany w niesienie pomocy Żydom^[2].

Po wybuchu powstania warszawskiego został wywieziony przez Niemców do obozu koncentracyjnego Gross-Rosen, gdzie zginął 4 grudnia 1944^[2][3].

W okresie od 1939 do 1940 napisał cykl wierszy Warszawa wrześniowa, poświęcony obronie Warszawy, w tym m.in. upamiętniający obronę Ochoty wiersz pt. Ulica Opaczewska poświęcony ulicy o tej nazwie, wzdłuż której przez wiele dni biegła linia frontu^[4]. Ów cykl wierszy w roku 1942 otrzymał wyróżnienie w konkursie „Biuletynu Informacyjnego”^[1].

W 1941 kilkanaście wierszy Jana Janiczka weszło do pierwszej konspiracyjnej Antologii poezji współczesnej, której był współredaktorem ze Stanisławem Miłaszewskim, pod wspólnym pseudonimem Narcyz Kwiatek^[1][5].

• Bartłomiej Kaczorowski (redaktor prowadzący): Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 286–287. ISBN 83-01-08836-2.
• Józef Kazimierz Wroniszewski: Ochota 1939–1945. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1976.