Jan Jaroszewski

Jan Jaroszewski – polski adwokat i działacz samorządowy. Komisaryczny burmistrz Rozwadowa i jeden z współorganizatorów Republiki Tarnobrzeskiej.

Pracował w Rozwadowie jako adwokat^[1]. W listopadzie 1918 roku został przewodniczącym Komitetu Miejskiego (Komitet Miejscowy Rady Narodowej), który był odpowiedzialny za zarządzanie miastem w obliczu odzyskania niepodległości przez Polskę. Następnie pełnił funkcję przewodniczącego komisji miejskiej i komisarza rządowego miasta Rozwadowa w 1919 roku^[2]. Zrezygnował z adwokatury w Rozwadowie i prawdopodobnie przeprowadził się do Poznania^[3]. W 1932 roku był fundatorem pensjonatu w Żegiestowie-Zdroju^[4].

Należał do współorganizatorów Republiki Tarnobrzeskiej. Wyznawał poglądy socjalistyczne. Wiec chłopski (będący rodzajem legislatywy) pod pomnikiem Bartosza Głowackiego wyznaczył go na posła do austriackiego parlamentu, w miejsce pozbawionych przez wiec mandatu Zygmunta Lasockiego i Zdzisława Tarnowskiego; decyzje te nie miały jednak żadnej mocy prawnej i wpływu na rzeczywistość, a wyrażały jedynie wolę wiecujących. Wszedł w skład Powiatowego Komitetu Chłopskiego. Zajmował się przygotowywaniem uchwał, które potem były dyskutowane i uchwalane na wiecu; ze względu na to został nazwany przez Józefa Rawskiego „prawą ręką” przywódców Republiki. W późniejszym okresie istnienia Republiki krytycznie odnosił się do działań księdza Okonia i Tomasza Dąbala, stojących na jej czele^[5].

Rozmowa z doktorem Jaroszewskim, naczelnikiem stacji kolejowej i naczelnikiem urzędu pocztowego w Rozwadowie została opisana we wspomnieniach Wincentego Witosa^[5].