Jan Majewski (dyplomata)

Jan Kazimierz Majewski

Data i miejsce urodzenia	29 września 1931 Nowy Puznów
Data i miejsce śmierci	25 grudnia 2024 Warszawa
Ambasador PRL w Tajlandii
Okres	od 1979 do 1983
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik	Bogusław Zakrzewski
Następca	Andrzej Majkowski
Podsekretarz Stanu w MSZ
Okres	od 7 lutego 1985 do 21 sierpnia 1992
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza / bezpartyjny
Chargé d'affaires RP w Pakistanie
Okres	od 1992 do 1995
Poprzednik	Dyonizy Gliński
Następca	Lucjan Mieczkowski
Odznaczenia

Jan Kazimierz Majewski (ur. 29 września 1931 w Nowym Puznowie, zm. 25 grudnia 2024 w Warszawie^[1][2]) – polski urzędnik, dyplomata, pułkownik SZ PRL; ambasador PRL w Tajlandii (1979–1983), wiceminister spraw zagranicznych (1985–1992).

Ukończył studia w Szkole Głównej Służby Zagranicznej, na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i w Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie. Doktor habilitowany prawa międzynarodowego.

W latach 1952–1969 żołnierz wywiadu Sztabu Generalnego Wojska Polskiego – Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Dosłużył do stopnia pułkownika. Do 1971 pracował pod przykryciem w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Następnie rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (MSZ). Wypełniał zadania operacyjne na placówkach w Londynie, Nowym Delhi. Był ambasadorem PRL w Tajlandii (1979–1983). Po powrocie został dyrektorem Departamentu II (azjatyckiego) MSZ (nadal będąc żołnierzem wywiadu). Od 7 lutego 1985 do 21 sierpnia 1992 podsekretarz stanu w MSZ, a od 1992 do 1995 chargé d’affaires w ambasadzie RP w Islamabadzie. W 1995 zakończył pracę w MSZ.

Do rozwiązania był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej^[3].

Syn Antoniego i Marianny^[2]. Miał synów^[1]. Pochowany na starym cmentarzu na Służewie w Warszawie^[1].

• Złoty Krzyż Zasługi^[1]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski^[1]
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski^[1]
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski^[1]

Opublikował 47 prac naukowych, w tym 6 książkowych z dziedziny międzynarodowego prawa publicznego i państwowego^[1], m.in.:

• Polonia w Stanach Zjednoczonych: organizacje, udział w życiu politycznym, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 1970.
• Apostołowie z Pentagonu, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.
• Użycie sił zbrojnych USA: teoria – praktyka. Użycie sił zbrojnych USA w świetle Konstytucji i praktyki międzynarodowej, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1972.

• Tadeusz Kosobudzki: MSZ od A do Z. Ludzie i sprawy Ministerstwa Spraw zagranicznych w latach 1990–1995. Warszawa: Wydawnictwo'69, 1997, s. 150–151. ISBN 83-86244-09-7.
• BarbaraB. Wizimirska BarbaraB., Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 1992 .