Jan Nejman
![]() Zdjęcie z akt śledztwa | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przyczyna śmierci |
rozstrzelanie |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie |
redaktor, dyrektor gospodarstwa rolnego |
| Narodowość |
polska |
| Partia | |
Jan Nejman (ur. 1894 w Jedwabnem[1], zm. 21 sierpnia 1937 w Moskwie[1]) – polski działacz komunistyczny, członek PPS–Lewicy, KPP, SDPRR(b) i WKP(b), uczestnik rewolucji październikowej[2], redaktor naczelny Trybuny Radzieckiej[3].
Syn Konstantego[1]. W 1917 roku wstąpił do PPS-Lewicy w Kijowie, był również członkiem Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (bolszewików), a następnie WKP(b)[2]. Był żołnierzem w polskich oddziałach Armii Czerwonej[4]. W latach 1921–1926 pełnił funkcje sekretarza komitetów powiatowych Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi w Czausach, Kalinowiczach i Homlu.
W latach 1927–1930 Sekretarz Biura Polskiego Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików). W latach 1927–1933 redaktor Trybuny Radzieckiej w Moskwie, w tym w latach 1930–1933 jej redaktor naczelny. Był również redaktorem Myśli Bolszewickiej i Kultury Mas.
Piastował stanowisko dyrektora w sowchozie im. Karla Liebknechta we wsi Prieobrażenka w rejonie szarłyckim obwodu orenburskiego[1]. Mieszkał we wsi Szarłyk[1].
26 stycznia 1937 roku aresztowany pod zarzutem kierowania kontrrewolucyjną organizacją terrorystyczną (Polską Organizacją Wojskową)[1]. 21 sierpnia 1937 skazany na karę śmierci i rozstrzelany tego samego dnia[1]. Zrehabilitowany 15 września 1956[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Нейман Ян Константинович (1894) [online], Открытый список [dostęp 2025-10-23] (ros.).
- 1 2 Krystyna Sierocka, Polonia radziecka 1917-1939 : z działalności kulturalnej i literackiej, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1968, s. 42.
- ↑ Nikołaj Iwanow: Zapomniane Ludobójstwo. Polacy w państwie Stalina "Operacja Polska" 1937-1938. Kraków: Znak Horyzont, 2014. ISBN 978-83-240-3043-9.
- ↑ Eligiusz Kozłowski, Mieczysław Wrzosek, Historia orȩża polskiego: 1795-1939, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984, s. 715, ISBN 978-83-214-0339-7.
