Jan Nixdorff

Jan Nixdorff na miedziorycie Izaaka Saala, według wzoru Daniela Schultza (1676)

Jan Nixdorff (łac. Nixdorffius, Nickstorffius), właściwie Johann(es) Nixdorff (ur. 2 stycznia 1625 w Gdańsku, zm. 31 grudnia 1697 w Gdańsku) – gdański prawnik, poeta, sekretarz królewski, autor wielu dzieł z zakresu prawa sądowego Polski i Prus Królewskich.

Życiorys

Był najstarszym synem Melchiora Nixdorffa, śląskiego kupca z Wlenia koło Jeleniej Góry i Ursuli Reichenbach. Małżonkowie mieli jeszcze trzech synów: Ernesta (zm. 1678), Melchiora i Krzysztofa (zm. 1695). Uczęszczał początkowo do szkoły przy kościele św. Piotra i Pawła. W 1641 został zapisany do Gimnazjum Akademickiego, które ukończył w 1644 po obronie rozprawy na temat posłów (De legatis...), pod opieką znakomitego gdańskiego prawnika Petera Oelhafa. Następnie, po krótkich pobytach na uniwersytetach w Rostocku i Królewcu, dzięki stypendium i listom polecającym, zapisał się do uniwersytetu w Lejdzie[1]. Po ukończeniu studiów został opiekunem synów burmistrza Gdańska. W Bydgoszczy dokonał konwersji na katolicyzm i wstąpił do zakonu bernardynów, lecz szybko powrócił do luteranizmu. W latach 1649–1660, z krótkotrwałą przerwą w 1655, gdy otrzymał posadę sekretarza miejskiego w Elblągu, był aktywnym pełnomocnikiem procesowym przy Trybunale Koronnym. Od 1660 był radcą prawnym gdańskich cechów. W 1674 udzielił poparcia Radzie Miejskiej Gdańska w sporze z reprezentowanymi wcześniej cechami, co ostatecznie zmusiło go do krótkotrwałego opuszczenia miasta i przeniesienia się do Elbląga[2]. Zmarł 31 grudnia 1697 i 14 stycznia 1698 został pochowany w kościele Najświętszej Marii Panny w Gdańsku.

W 1660 pojął za żonę Magdaleną Boy, córką brandenburskiego radcy dworu, lecz jej śmierci w 1676 ożenił się ponownie. Z obu małżeństw doczekał się czwórki dzieci, dwie córki Annę Katarzynę i Marię Elżbietę, oraz dwóch synów Guntera i Jana Ernesta[3].

Twórczość

Dzieła prawnicze

  1. Dissertatio de legatis..., Gdańsk 1644.
  2. Brevis Regni Poloniae terrarumque Prussiae Regalis processus iudiciarii per tabulam delineatio, Gdańsk 1653.
  3. Compendium processus iudiciarii Regni Poloniae terrarumque Prussiae Regalis, in duas partes distributum, quarum altera civilem, altera criminalem complectitur processum. Accessit nunc eiusdem authoris iudicium tribunalitium eiusdemque iudicii regestra, Gdańsk 1655.
  4. Opuscula iuridico-practica Regnum Poloniae terrasque Prussiae Regalis concernentia, Gdańsk 1685.

Pozostała twórczość

  1. Oratio pro pace inter potentissimum Philippum IV Hispaniarum regem et Belgii confoederati rempublicam anno MDCXLVIII facta, Gdańsk 1648.
  2. Oratio panegyrica dicta viro permagnifico, nobilissimo, amplissimo, Domino Nicolao Pahl..., Gdańsk 1648.

Przypisy

  1. ↑ L. Pauli, Jan Nixdorff 1625-1697, Warszawa 1957, s. 31-33.
  2. ↑ Ibidem, s. 44-45.
  3. ↑ Ibidem, s. 40.

Bibliografia

  • Pauli L., Jan Nixdorff 1625-1697, Warszawa 1957.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.