Jan Pietrusiński

Jan Pietrusiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

22 czerwca 1864
Tomaszów Mazowiecki

Data i miejsce śmierci

28 stycznia 1886
Warszawa

Przyczyna śmierci

powieszenie

Zawód, zajęcie

tkacz

Partia

I Proletariat

Tablica wmurowana w ścianę Cytadeli Warszawskiej tuż za szczątkami szubienicy, na której w okresie zaborów ginęli bojownicy o wyzwolenie narodowe i przemiany społeczne. Tablica upamiętnia członków partii I Proletariat, straconych 28 stycznia 1886 r.,: Stanisława Kunickiego, Piotra Bardowskiego, Jana Pietrusińskiego i Michała Ossowskiego

Jan Pietrusiński (ur. 22 czerwca 1864 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 28 stycznia 1886 w Warszawie) – polski tkacz, działacz ruchu robotniczego.

Imieniem proletariusza jest nazwana ulica na północy Katowic, w Częstochowie, Pabianicach oraz Zgierzu (wraz z dawnymi zakładami włókienniczymi i osiedlem jego imienia).

Życiorys

Pochodził z patriotycznej rodziny. Jego dziadek Jan walczył w wojnach napoleońskich i powstaniu listopadowym, ojciec Teofil w powstaniu styczniowym.

Dorastał w Zgierzu, gdzie ukończył szkołę elementarną i rozpoczął pracę w fabryce A.G. Borsta jako tkacz. Podczas pracy w fabryce zaangażował się politycznie, przewodząc kołu partii Proletariat, do której wstąpił w 1882.

W roku 1884, z polecenia władz partyjnych, dokonał zamachu na oskarżanego o zdradę Franciszka Helszera. Aresztowany i sądzony w procesie dwudziestu dziewięciu działaczy partii Proletariat, który rozpoczął się 23 listopada 1885, został skazany na karę śmierci.

Wyrok wykonano przez powieszenie na stokach warszawskiej Cytadeli z dniem 28 stycznia 1886 roku.

Bibliografia

  • Biografia w Encyklopedii WIEM. portalwiedzy.onet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-04)].
  • Pietrusiński Jan Alojzy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2016-05-14].
  • Biografia na stronie miasta Zgierz