Jan Stanisław Grabowski
| ||
| Data i miejsce śmierci |
22 kwietnia 1679 | |
|---|---|---|
| Wyznanie |
katolicyzm | |
| Kościół |
rzymskokatolicki | |
Jan Stanisław Grabowski herbu Jastrzębiec (zm. 22 kwietnia 1679 w Kostrzy) – polski duchowny, doktor teologii, prawnik, kanclerz lwowski, archidiakon uniejowski, kanonik gnieźnieński i łowicki, kanclerz i stronnik prymasa Mikołaja Prażmowskiego.
Życiorys
Pochodził z drobnej szlachty mazowieckiej. Był synem Mateusza Grabowskiego i Małgorzaty Zawiórskiej[1]. Dzięki protekcji prymasa Mikołaja Prażmowskiego i swoim osobistym zdolnościom doszedł do znacznych godności. W 1671 objął kanonię szlachecką Obłączkowo. W 1672 jako kanclerz prymasa podpisał akt konfederacji malkontentów zawiązanej w Warszawie po zerwaniu sejmu[2]. W 1674 na sejmach konwokacyjnym i elekcyjnym wszedł w skład komisji mających rozstrzygnąć spór o ordynację zamojską. W 1676 był jednym z komisarzy mających zakończyć konflikt między magistratem lwowskim a tamtejszym wicedziekanem[3].
Twórczość
Był autorem krótkiego pisma zawierającego propozycje zmian ustrojowych w okresie bezkrólewia po śmierci króla Michała I. Oprócz postulatów w zakresie reformy Trybunału Koronnego czy kodyfikacji procedury sądowej wskazywał na potrzebę ograniczenia liberum veto. W krakowskiej drukarni Piotrkowczyka zostało ono dołączone do konstytucji sejmu konwokacyjnego. Stanisław Konarski postanowił umieścić je w Volumina Legum, chcąc zyskać dodatkowy argument w swojej krytyce ustroju Rzeczypospolitej[4][5].
Dzieła
- Kaptur Nowy na Interregnum Krolestwu Polskiemu zrobiony Prawem Koronnym Wolności prawdziwey y wolney ná záwsze Elekcyey, podszyty, Kraków 1673, wyd. następne Volumina Legum, t. V, Warszawa 1738, s. 187–193; przedr. Volumina Legum, t. V, wyd. J. Ohryzko, Petersburg 1860, s. 104–107.
Przypisy
Bibliografia
- Konarski S., O skutecznym rad sposobie, t. III, Warszawa 1923.
- Grodziski S., Projekt reform prawno-ustrojowych z r. 1673, Czasopismo Prawno-Historyczne, t. VIII, z. 1, 1956, s. 168–182.