Jan Sudhoff

Jan Sudhoff
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 stycznia 1876
Lwów

Zawód, zajęcie

kupiec

Miejsce zamieszkania

Lwów

Narodowość

polska

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (II RP)

Jan Sudhoff (ur. 7 stycznia 1876 we Lwowie, zm. ?) – polski kupiec, działacz gospodarczy, społeczny i polityczny.

Od lewej: Maria Karmelitowa, Józef Klink, Jan Sudhoff, Stanisław Ostrowski z wotywnymi ryngrafami w kościele Matki Boskiej Ostrobramskiej we Lwowie na Łyczakowie 3 maja 1938

Życiorys

Urodził się 7 stycznia 1876 we Lwowie[1]. Był synem Ferdynanda i Wiktorii z Rybotyckich[1]. Ukończył naukę w szkole handlowej we Lwowie[1].

W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej działał w Towarzystwie Przyjaciół Oświaty[2], w Towarzystwie Oświaty Ludowej, w Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”[1]. Służył w wojsku austriackim[1]. U kresu I wojny światowej w trakcie obrony Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej działał w straży obywatelskiej[1].

W okresie II Rzeczypospolitej był przedsiębiorcą handlowym[1]. Prowadził działalność handlową przy ul. Akademickiej 8 we Lwowie, w której sprzedawał drogerię, skład farb, kosmetyki[3][4][5][6][7][8]. Był działaczem Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie, członkiem komisji finansowo-kredytowej[9], członkiem sekcji przemysłowej[10] oraz radcą IPH[1]. Był prezesem Kongregacji Kupieckiej[1]. Był założycielem dokształcającej szkoły kupieckiej i fundacji zakładów sklepów chrześcicjańskich[1].

Został wiceprezesem Zjednoczenia Stanu Średniego w 1928[11]. Był członkiem zwyczajnym i członkiem zarządu Towarzystwa Szkoły Handlowej we Lwowie[12]. Był prezesem Mieszczańskiego Towarzystwa Strzeleckiego[13][1]. Współdziałał w komitetach organizacji uroczystości państwowych o charakterze niepodległościowym[14]. Był członkiem zarządu Zjednoczenia Kurkowych Bractw Strzeleckich Rzeczypospolitej Polskiej jako przedstawiciel lwowskiego oddziału[15]. Pełnił funkcję prezesa bursy im. Dekerta[1]. Działał także na polu politycznym[16]. Był ławnikiem miasta Lwowa[1]. W wyborach samorządowych 1934 do Rady Miasta Lwowa startował z listy nr 1 prorządowej i został zastępcą wybranego z tej listy radnego Seiferta[17]. Pełnił funkcję prezesa sektora mieszczańskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego[1].

W 1904 poślubił Antoninę Wojtoń, a w 1925 ożenił się z Zofią Feliczkową z Urbanów[1].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: Drukarnia Wydawnicza, 1939, s. 296.
  2. ↑ Wacław M. Borzemski: Pamiętnik tajnych organizacji niepodległościowych na terenie byłej Galicji w latach 1880-1897. Lwów: Komitet ZON, 1930, s. 7, 121, 191.
  3. ↑ Ogłoszenie. „Gazeta Lwowska”. Nr 212, s. 8, 14 września 1919.
  4. ↑ Ogłoszenie. „Katolicki Głos Pracy”. Nr 9, s. 7, 1 maja 1932.
  5. ↑ Helena Olszewska-Pazyrzyna: Mój lwowski mikrokosmos. Część I – dom i szkoła. lwow.com.pl. [dostęp 2016-12-08].
  6. ↑ Książka telefoniczna Lwów 1939. genealogyindexer.org. [dostęp 2016-12-08].
  7. ↑ Korespondencja. bazy.oss.wroc.pl, 1930. s. 2. [dostęp 2016-12-08].
  8. ↑ Ulica Akademicka została później przemianowana na Prospekt Szewczenka. Por. Nazwy ulic Lwowa. lwow.com.pl. [dostęp 2016-12-08].
  9. ↑ Skład osobowy stały komisyj Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie. „Wiadomości Gospodarcze Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie”. Nr 10, s. 135, 20 maja 1935. Izba Przemysłowo-Handlowa we Lwowie.
  10. ↑ Kooptacja 4 radców do Izby Przem.-Handlowej we Lwowie. „Wiadomości Gospodarcze Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie”, s. 87, Nr 7 z 5 kwietnia 1937. Izba Przemysłowo-Handlowa we Lwowie.
  11. ↑ Obrady Zgromadzenia Obywatelskiego odbytego w dniu 30 grudnia 1928 staraniem Zjednoczenia Stanu Średniego oraz Mieszczańskiego Towarzystwa Strzeleckiego w sali tegoż Tow. we Lwowie, Lwów 1929 s. 2.
  12. ↑ Towarzystwo Szkoły Handlowej we Lwowie. Sprawozdanie za rok 1930. Lwów: 1931, s. 21, 24.
  13. ↑ Komitet obchodu 25-lecia Z. W. C. oraz Tygodnia Propagandy Związku Strzeleckiego. „Gazeta Lwowska”. Nr 262, s. 5, 23 września 1933.
  14. ↑ 13 rocznica Niepodległości. „Słowo Polskie”. Nr 307, s. 6, 9 listopada 1931.
  15. ↑ Rozdział 1. Geneza powstania bractw kurkowych. kbslidzbark.ns48.pl. [dostęp 2016-12-08].
  16. ↑ Sprawozdanie publiczne. „Słowo Polskie”. Nr 259, s. 4, 13 listopada 1922.
  17. ↑ Oficjalne wyniki wyborów do Rady Miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 130, s. 3, 31 maja 1934.
  18. ↑ M.P. z 1939 r. Nr 115, poz. 270 (ISAP) „za zasługi na polu pracy społecznej”.