Jan Szatsznajder
 Jan Szatsznajder | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 listopada 1921 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 sierpnia 1997 |
| Miejsce spoczynku |
Cmentarz Grabiszyński we Wrocławiu |
| Zawód, zajęcie |
dziennikarz, pisarz |
| Odznaczenia | |
  | |
Jan Szatsznajder (ur. 14 listopada 1921[1] w Warszawie, zm. 19 sierpnia 1997 we Wrocławiu) – dziennikarz, pisarz; kapral podchorąży Polskich Sił Zbrojnych.
W marcu 1940 próbował przedostać się z Warszawy do Francji, ale w okolicach Worochty na Huculszczyźnie, w pobliżu dawnej granicy polsko-węgierskiej, schwytany został przez strażników sowieckich i trafił do więzienia, a potem z wyrokiem do łagru na Dalekiej Północy ZSRR.
Po utworzeniu przez gen. Władysława Andersa oddziałów Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR trafił do wojska. Był potem w 2 Korpusie Polskim; dowodził plutonem czołgów w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich w 2 Warszawskiej Brygadzie Pancernej. We Włoszech uczestniczył m.in. w walkach o Monte Cassino, Bolonię, za co uhonorowany został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Po wojnie powrócił do Polski w maju 1947 i osiadł we Wrocławiu. Był dziennikarzem „Gazety Robotniczej”[2] (specjalizował się m.in. w problematyce zagłębia miedziowego), napisał też kilka książek. Autor cykli reportaży „Ludzie i megawaty” o kopalni i elektrowni Turów oraz „Ludzie i miedź” o zagłębiu miedziowym w Lubinie.
Był prezesem oddziału dolnośląskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.
Został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim (grób 26/730/2)[1].
Odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari.
- Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 30229[3]
Książki
- Jan Szatsznajder, „Dziś i jutro Lubina”, wyd. PWN, Warszawa 1975, OCLC 491228626
- Jan Szatsznajder, „Cichociemni. Z Polski do Polski”, wyd. 1, Krajowa Agencja Wydawnicza, Wrocław 1985, ISBN 83-03-01001-8; wyd. 2, Presstrust, Wrocław 1991
- Jan Szatsznajder, „Drogi do Polski”, wyd. Klub Motorowy „Rzemieślnik”, 1989, OCLC 644481264
- Jan Szatsznajder, „Dopisany życiorys... Władysława Ossowskiego”, wyd. „W Kolorach Tęczy”, Wrocław 1994, OCLC 37512898.
Przypisy
- 1 2 Wyszukiwarka grobów we Wrocławiu: Jan Szatsznajder. Zarząd Cmentarzy Komunalnych we Wrocławiu. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ Dziś dziennik ten wychodzi jako „Gazeta Wrocławska”.
- ↑ 1 Pułk Ułanów Krechowieckich - krzyz.montecassino.eu [online], krzyz.montecassino.eu [dostęp 2026-07-13].
Bibliografia
- Jan Akielaszek, rozdział „Od wydawcy” w: Dopisany życiorys... Władysława Ossowskiego
- Aleksandra Dankowiakowska-Korman, „Jan Szatsznajder kolega doskonały” – wspomnienie
- Tomasz Orlicz, „Wuja” – wspomnienie o Janie Szatsznajderze, film TVP Oddział Wrocław z 1997 r. na stronie Stowarzyszenia Dziennikarzy RP
- Encyklopedia Wrocławia, Wrocław 2000, ISBN 83-7023-749-5, s. 803