Jan Szulecki

Jan Szulecki
Data i miejsce urodzenia

8 maja 1936
Sułkowo koło Pułtuska, Polska

Data śmierci

21 maja 2005

Przebieg służby
Lata służby

1955–1991

Jednostki

Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciwlotniczej
w 82 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
75 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
55 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
124 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
12 Dywizja Zmechanizowana
Politechnika Białostocka

Stanowiska

podchorąży,
dowódca plutonu,
dowódca dywizjonu,
szef sztabu pułku,
zastępca dowódcy pułku ds. liniowych,
dowódca pułku,
Szef Obrony Przeciwlotniczej,
wykładowca

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Jan Szulecki (ur. 8 maja 1936 w Sułkowie koło Pułtuska, zm. 21 maja 2005[1]) – polski dowódca wojskowy, pułkownik Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Życiorys

Służbę wojskową rozpoczął w 1955 r. jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie. We wrześniu 1959 r. otrzymał promocję na pierwszy stopień oficerski jako prymus.

Jego pierwszym stanowiskiem służbowym byl etat dowódcy plutonu w 82 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 16 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej. Następnie w 1965 r. dowodził baterią 57 mm armat przeciwlotniczych w 75 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej. W 1967 r. dowodził dywizjonem w tym samym 75 pułku, a w 1968 r. udał się Akademii Sztabu Generalnego WP na studia, które ukończył w 1971 r., a następnie powrócił do macierzystego pułku. Od 1971 do 1973 piastował obowiązki szefa sztabu, a przez następny rok pełnił obowiązki zastępcy dowódcy pułku ds. liniowych. Jesienią 1974 r., po wydzieleniu sił i środków z 75 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej, przegrupował się do Szczecina, gdzie zorganizował nowy 55 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej. Dowodził 55 pułkiem do listopada 1976 r., po czym przeszedł na stanowisko dowódcy 124 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 12 Dywizji Zmechanizowanej. W lutym 1982 r. został Szefem Obrony Przeciwlotniczej w 12 DZ. Jesienią 1982 r. objął stanowisko wykładowcy w Studium Wojskowym Politechniki Białostockiej, którym kierował do 1990 r. Do rezerwy odszedł na przełomie 1990/1991 roku.

Awanse

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ GROBONET - wyszukiwarka osób pochowanych - Cmentarz Miejski w Białymstoku [online], bialystok.grobonet.com [dostęp 2024-06-29].

Bibliografia

  • Dariusz Pałaczyński, Ryszard Polewiak – 55 Pułk Przeciwlotniczy – folder pamiątkowy w rocznicę powstania pułku.