Jan Tetter

Jan Tetter, Jan Tetter-Kolano (ur. 1 stycznia 1935 w Rudnie) – polski pisarz, publicysta, dramaturg, tłumacz.

Urodził się w rodzinie rolników Jana Kolano i Stanisławy z domu Teter. Ukończył szkołę podstawową w Żmudzi pod Chełmem, gdzie ojciec pracował w urzędzie gminnym. W 1949 rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie. Po dwóch latach nauki podjął pracę zarobkową, początkowo jako robotnik, następnie urzędnik oraz jako kreślarz. W 1954 zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Chełmie^[1]. Ukończył w 1958 studia przyrodnicze w Wyższej Szkole Rolniczej w Lublinie (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie) i uzyskał dyplom inżyniera rolnika. Podjął pracę asystenta w Wojewódzkim Rolniczym Ośrodku Naukowo-Doświadczalnym w Lublinie. Od 1959 należał do PZPR^[2].

Debiutował w 1957 opowiadaniem Domy-pudełka, zamieszczonym na łamach „Kameny” nr 14 pod nazwiskiem Jan Zdzisław Kolano. W 1959 rozpoczął pracę dziennikarską w lubelskim „Sztandarze Ludu”. W 1960 zamieszkał w Gdańsku, w 1971 przeprowadził się do Warszawy. Był prezesem Klubu Dramaturgów Oddziału Warszawskiego ZLP. Kontynuował działalność publicystyczną na łamach „Trybuny Ludu” (1971–1974) oraz w tygodniku „Razem” (1976–1978)^[1].

Opowiadania, artykuły, recenzje literackie i teatralne, tłumaczenia z języka rosyjskiego publikował (od 1966 też podpisane: Jan Tetter) w czasopismach: „Tygodnik Morski” (1961–1962), „Litery” (1963–1968). Debiutował jako dramatopisarz sztuką Wieczór urodzinowy, wystawioną w 1964 w Teatrze Muzycznym w Gdyni. Pracował jako gdański korespondent w „Głosie Szczecińskim”, „Dzienniku Bałtyckim” (1964–1968), „Głosie Wybrzeża” (1968–1970). Reportaże zamieszczał w serii „Express Reporterów” (1979, 1984–1986). W latach 1984–1988 pracował w Krajowej Agencji Robotniczej, publikując materiały m.in. pod pseudonimem Kazimierz J. Kowalczyk.

Jest autorem ponad 20 książek, w tym książki dla dzieci, sztuk teatralnych, reportaży oraz 14 słuchowisk radiowych w gdańskiej i poznańskiej rozgłośni Polskiego Radia.

W latach 1959–1982 należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, w 1969 został członkiem Związku Literatów Polskich. W 1983 został członkiem Stowarzyszenia Demokratycznego Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej^[1]. Na początku lat 90. był związany z partią Przymierze Samoobrona^[3]. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się z jej warszawskiej listy o mandat poselski (otrzymał 311 głosów).

• Błękitny kogut (1968)
• Wypogadza się około południa (1971)
• Ryży Placek i trzynastu zbójców (1972)
• Zbuntowane miasto (1975)
• Ryży Placek i portowa kompania (1979)
• Rozległe pola, dalekie czasy (1981)
• Jestem chłop historyczny: sprawa Drzymały (1986)
• Ognipiór (1988)
• Skarb trzynastu złodziei (1991)
• Słownik postaci mitologicznych oraz najważniejszych pojęć związanych z mitologią Greków i Rzymian (1999)
• Krwią i blizną (2016)^[4]

• Stypendium ufundowane przez Prezydium Rady GTPS (1963)^[5]
• Wyróżnienie w konkursie Wojewódzkiej Rady Narodowej, Oddział Związku Literatów Polskich i Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu za powieść Wypogadza się około południa (1970)^[1]
• Wyróżnienie w X Konkursie Debiutu Dramaturgicznego, zorganizowanym przez Teatr Ateneum w Warszawie za sztukę O dobrym człowieku (1971)^[6]
• Wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na Współczesną Sztukę Sceniczną za Stary dom (1974)^[1]
• Wyróżnienie w konkursie na napisanie utworu dramatycznego z okazji 75-lecia Teatru Polskiego w Warszawie za sztukę Jutro będzie nowy dzień (1989)^[7]